Composiet is vrij laag van Kwaliteit, theoretisch gezien. Component is stukken beter en HDMI is dan weer beter dan component.
- Composiet ondersteunt een maximale resolutie van 576i. In de praktijk komt dat neer op 480i bij de meeste TVs. Voor standaard divx files van rond de 700Mb is dat voldoende, maar niet voor hogere resoluties uit MKVs, of zelfs voor DVDs.
- Component ondersteunt maximaal 1080p, maar het kan zijn dat je TV maximaal 720p of zelfs 720i accepteert op de component ingang. TVs die 1080p accepteren op de component ingang zijn zeldzaam.
(S-video zit ergens tussen compent en composiet in, waar weet ik niet)
- HDMI ondersteunt tot 1080p, en hier accepteren de meeste TVs dat wel. Hoewel het natuurlijk kan zijn dat de TV dat moet herschalen naar zijn maximale displayresolutie.
Dan is er nog de kwaliteit zelf, composiet en component zijn analoge signalen. HDMI is een digitaal signaal (hoewel component ook digitaal KAN zijn, maar meestal niet bij deze applicaties). Dit wil zeggen dat de kwaliteit van composiet en component sterk afhankelijk is van de kwaliteit van de DAC (digital analogue convertor) van je toestel. Ik heb ooit in de winkel een beeld gezien op een erg grote TV van een denon DVD player via composiet, ik was geschokeerd toen ik zag dat dat composiet was, de kwaliteit was erg goed).
HDMI gebruikt dus de DAC in je TV zelf, en dat is meestal beter aangezien die hopelijk perfect afgestemd is op de displaycapaciteiten van je TV zelf.
Overigens moeten LCD/plasma/... TV's die inherent digitaal zijn een analoog signaal opnieuw converteren naar Digitaal. Je zou denken dat dat bij digitale signalen beter is, maar helaas moeten die ook meestal gehercodeerd worden aangezien digitale signalen op veel verschillende manieren geencodeerd kunnen worden (het zogenaamde gebruikte protocol)
Verder: LCD TV's gaan altijd beeld herschalen , tenzij het in de native resolutie is van de TV zelf. Het principe is hetzelfde als bij een computerscherm. Bijvoorbeeld, als je 480i bronmateriaal naar een FullHD tv stuurt, gaat die dat zelf herschalen naar 1080 lijnen om het full-screen te kunnen tonen. Idem als je bronmateriaal van 1080 lijnen naar een HD ready TV stuurt, die herschaalt dat naar 720 lijnen. Sommige TV's hebben ook de optie om bronmateriaal van lagere resolutie native te tonen, dat wil dan zeggen dat ze 480 lijnen tonen en de rest van het scherm blijft zwart.
Herschalen kan je feitelijk altijd best laten doen door je TV zelf, aangezien die waarschijnlijk best weet hoe hij dat best doet voor z'n eigen displaycapaciteiten. (Vandaar ook dat upscaling door een DVD-speler naar 1080 lijnen feitelijk marketingzever is, je TV doet dat sowieso zelf al en waarschijnlijk beter.)
Conclusie:
composiet = rescaling en DAC in het apparaat zelf, lage resolutie, analoog signaal dus kwaliteitsverlies en grote impact van kwaliteit van kabel.
component = rescaling en DAC in het apparaat zelf, betere resolutie en betere signaalkwaliteit, impact van kwaliteit van kabel.
HDMI = rescaling mogelijk in TV, DAC in TV, beste resolutie, ook digitaal signaal, variërende impact van kwaliteit van kabel (zie onder).
Hier wat meer uitleg en foto's
Wat is de impact van kwaliteit van kabel bij digitaal signaal?
Bij analoog signaal is het vrij simpel, een signaal wordt (min of meer) rechtstreeks getoond en degradatie van het signaal door storingen, kabellengte, kwaliteit van gebruikt materiaal,... impacteert rechtstreeks de beeldkwaliteit.
Een digitaal signaal zijn gewoon enen en nullen over een kabel, dus in theorie is er geen kwaliteitsverlies. Echter, die enen en nullen worden in paketten verzonden (afhankelijk van het gebruikte protocol) en daarmee kan ook iets misgaan. Daarom hangt er aan elk paket een checksum, zodat kan gevalideerd worden of de inhoud van een pakket nog correct is. Is dat niet zo, dan zal er foutcorrectie moeten gebeuren. Via verschillende algoritmes wordt de inhoud van het pakket opnieuw samengesteld. Nu, om dat te kunnen doen moet er natuurlijk voldoende van het originele signaal over zijn om iets kunnen samen te stellen.
Enen die over een HDMI kabel gestuurd worden worden "afgerond" (Het verschil tussen een een en een nul wordt minder duidelijk), hoe langer de kabel, hoe meer; een HDMI kabel met een hogere impedantie heeft hier minder last van. Wanneer paketten te veel gedegradeerd ("afgerond") zijn, kunnen ze niet meer samengesteld worden en gaat je beeld "sparkelen". Bepaalde pixels kunnen niet meer getoond worden omdat hun informatie verloren is, en het beeld lijkt te "sprankelen". Als de kabel nog iets langer wordt, is er zo weinig van het signaal over dat er geen beeld meer getoond kan worden, en dan heb je ineens niks meer. Dus, hoe langer een HDMI kabel, hoe beter de impedantie moet zijn (en hoe hoger de prijs) om een perfect signaal kunnen over te dragen. Voor een kabel van pakweg een halve meter maakt het niet uit of je de goedkoopste brol koopt, of een dure monster cable. Bij 2 meter al iets meer. Bij een lengte van bijvoorbeeld 10 meter kan het zijn dat een goedkopere kabel helemaal geen beeld geeft, en een dure perfect beeld.
