Ikzelf heb al een 6tal jaar Agorafobie en het Syndroom van Asperger.
Sinds 2 jaar ga ik naar de psychiater, en dit heeft mij toch al iets geholpen.
Er was vroeger een tijd dat ik schrik had om buiten te komen, maar toch moest om boodschappen te doen.
Ik weet nog dat ik eerst door het raam van de winkel keek om te zien ofdat er veel mensen aan de kassa stonden, te veel mensen en ik ging niet binnen.
Meerdere keren heb ik aan de kassa voorgehad dat er opeens achter mij een hoop mensen kwam aanschuiven, dan begon die angst direct op te komen, toen het aan mijn beurt was begon ik te trillen te zweten, hartkloppingen, ongecontroleerd te ademen, nauwelijks iets kunnen zeggen, en iedereen die naar je zit te staren maakt het er niet beter op.
Kheb een paar keer gehad dat ik de kassa verliet ( zogezegd een product vergeten ) mijn boodschappentas in een rek zwierde en dan in een staat van paniek de winkel verliet aan de ingang, niet langs de kassas want daar had ik teveel schrik voor.
En dit is nog maar 1 voorbeeld.
Ook heb ik meerdere jobs geprobeerd en verloren omdat ik niet in team kon werken, of teveel afwezig was ( schrik hebben om naar het werk te gaan en tussen de mensen te zitten )
Nu neem ik 3 verschillende medicaties en durf ik terug buiten te komen, maar de bijwerkingen zijn niet mals, overgeven en enorm zwak voelen.
Vorig jaar heb ik een Syntra opleiding proberen te volgen die mij 1,1k Euro koste, dit begon goed maar na een paar maanden had ik weer prijs, de stress van alle dagen tussen de mensen te zitten en die ik opkropte bereikte zen critical mass.
Dus niet meer geweest, opleiding gefaald en 1,1k Euro in de vuilbak.
Nu ben ik onder begeleiding van Jobcentrum om ergens eens een stage te proberen.
Ik blijf proberen om toch iets te doen en mij nuttig te maken, momenteel tevergeefs maar ik geef niet op.
Dus Xirt ik leef met je mee, en echt sterk van je dat je hulp gezocht hebt, het heeft mij enigsinds toch al iets geholpen.
Ik ben er zeker van dat het ook jouw zal helpen.
Maar er volledig van afraken hangt van persoon tot persoon af.
Veel sterkte gewenst, je staat er niet alleen voor.
Then again, iedereen heeft wel iets, en ik vind een angst voor zwanen dan veel rationeler als voor veel andere dingen. Die beesten zijn territoriaal en kunnen kinderen aanvallen en serieus verwonden.
