Archief - Agorafobie
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
glashelder
Legacy Member
Arcturus zei:
Probeer eens Lexapro (Sipralexa hier). Eén van de AD's met de minste of mildste bijwerkingen. Helpt ook goed tegen angst. Dat is wat ik nu neem, ik merk er amper iets van.
Crazy Meds: The Good, The Bad, & The Funny of: Lexapro
Angst voor Dummies is ook wel een goed boek.
Arcturus
Legacy Member
ik heb vorig jaar in augustus effe sipralexa genomen.
was gewoon naar huisarts geweest en had dat dan voorgeschreven gekregen.
Ik heb het welgeteld 4 dagen genomen.
Iedere dag sprong ik s'nachts wakker met schokken in mijn hoofd en al bevend.
Weet nog dat ik zo op reis ben geweest naar de olmypische spelen en ik zat daar bevend, geen honger, extra angstig.
En dan kreeg ik een por van iemand uit publiek dat ik enthousiaster moest zijn voor de belgische hockeymeisjes... omdat ik daar maar wat passief zat.
Ik ben een hooggevoelig persoon, is bewezen geweest door neuroloog destijds. ma toch.. net alsof het niet mag.
en een milde dosis lorazepam is gewoon ook maar iets daje mss 3 tal weken mag nemen, of das ook niet meer goed.
ssri's zijn niet verslavend, maar benzodiapennen wel.
Zijn gewoon altijd dezelfde symptonen qua bijwerkingen die mij optreden : hartkloppingen, beven, extra onzekerheid, geen honger, misselijk.
was gewoon naar huisarts geweest en had dat dan voorgeschreven gekregen.
Ik heb het welgeteld 4 dagen genomen.
Iedere dag sprong ik s'nachts wakker met schokken in mijn hoofd en al bevend.
Weet nog dat ik zo op reis ben geweest naar de olmypische spelen en ik zat daar bevend, geen honger, extra angstig.
En dan kreeg ik een por van iemand uit publiek dat ik enthousiaster moest zijn voor de belgische hockeymeisjes... omdat ik daar maar wat passief zat.
Ik ben een hooggevoelig persoon, is bewezen geweest door neuroloog destijds. ma toch.. net alsof het niet mag.
en een milde dosis lorazepam is gewoon ook maar iets daje mss 3 tal weken mag nemen, of das ook niet meer goed.
ssri's zijn niet verslavend, maar benzodiapennen wel.
Zijn gewoon altijd dezelfde symptonen qua bijwerkingen die mij optreden : hartkloppingen, beven, extra onzekerheid, geen honger, misselijk.
glashelder
Legacy Member
Je moet echt gewoon even door die bijwerkingen heen hoor. Dat duurt 2-3 weken max, maar daarna is het wel gedaan. Het is kut en je doet het best op een moment dat je vakantie hebt of toch zeer weinig verplichtingen, zodat je desnoods een week in je bed kan liggen. Nee, het is niet leuk maar het blíjft niet zo hoor. Na 4 dagen kan je welgeteld niks zeggen over hoe je zal reageren op een AD als het eenmaal goed ingewerkt is in je systeem. Voor hetzelfde geld merk je na een week al niks meer.
Om maar te zeggen, met Sipralexa had ik zeker de eerste week echt héél rare bijwerkingen, ik was precies high, zat met vanalles te lachen, was dan precies even 'out' om dan terug bij te komen. Héél raar. Nu merk ik echt 0,0 van Sipralexa (alleen als ik het te laat neem).
Die elektrische schokken (ook wel "brain zaps" genoemd) zijn trouwens ook doodnormaal. Die zijn vooral heel raar maar kunnen absoluut geen kwaad en gaan ook gewoon weer voorbij.
Oh ja, ik weet ook niet met welke dosis je gestart bent, dat is ook belangrijk. Bij Sipralexa wordt aangeraden om te starten met 5 mg en om de zoveel weken 5 mg erbij. In sommige gevallen wordt zelfs gestart met 2,5 mg. Als jij bvb een dokter hebt die je direct op 20 mg zet, ja, dan ga je daar serieus van afzien...
Om maar te zeggen, met Sipralexa had ik zeker de eerste week echt héél rare bijwerkingen, ik was precies high, zat met vanalles te lachen, was dan precies even 'out' om dan terug bij te komen. Héél raar. Nu merk ik echt 0,0 van Sipralexa (alleen als ik het te laat neem).
Die elektrische schokken (ook wel "brain zaps" genoemd) zijn trouwens ook doodnormaal. Die zijn vooral heel raar maar kunnen absoluut geen kwaad en gaan ook gewoon weer voorbij.
Oh ja, ik weet ook niet met welke dosis je gestart bent, dat is ook belangrijk. Bij Sipralexa wordt aangeraden om te starten met 5 mg en om de zoveel weken 5 mg erbij. In sommige gevallen wordt zelfs gestart met 2,5 mg. Als jij bvb een dokter hebt die je direct op 20 mg zet, ja, dan ga je daar serieus van afzien...
glashelder
Legacy Member
Je kan geen andere AD's afschrijven op basis van de ervaring van ene. Verschilt sterk per persoon en per AD. Ik deed het ook verschrikkelijk op Seroxat, heb dat meer dan een jaar genomen en meer dan een jaar bijwerkingen gehad.
Allez, nu klinkt het zo precies alsof ik je aan de drugs wil krijgen
Geen probleem als het allemaal lukt zonder hoor, maar als je het probeert moet je het wel voor langere tijd proberen voor je er iets over kan zeggen.
Beetje pet peeve omdat zo ook de horrorverhaaltjes in de wereld komen. "Oh, AD's, ik neem dat niet ze, ik heb dat 1x 3 dagen genomen en nóóit meer! Allemaal rommel!" Ja, dat zegt dus niks.
Allez, nu klinkt het zo precies alsof ik je aan de drugs wil krijgen
Geen probleem als het allemaal lukt zonder hoor, maar als je het probeert moet je het wel voor langere tijd proberen voor je er iets over kan zeggen.Beetje pet peeve omdat zo ook de horrorverhaaltjes in de wereld komen. "Oh, AD's, ik neem dat niet ze, ik heb dat 1x 3 dagen genomen en nóóit meer! Allemaal rommel!" Ja, dat zegt dus niks.
Xirtanneke
Legacy Member
Goed, nog effe ter info... Ik kon niet eens mijn deur uit omdat ik daar een onrealistische angst voor had.
Hoe is het nog met mij? Goh, ik heb terug werk
Ik heb een autovakantie geboekt in Toscane (terwijl ik eerst angst had om een paar km ver te gaan). Met mij gaat het dus best goed.
Ik had het nooit gedacht en ben ongelofelijk gelukkig!!!
Hoe is het nog met mij? Goh, ik heb terug werk
Ik heb een autovakantie geboekt in Toscane (terwijl ik eerst angst had om een paar km ver te gaan). Met mij gaat het dus best goed. Ik had het nooit gedacht en ben ongelofelijk gelukkig!!!
ProjectW
Legacy Member
Ik heb een angst om te blozen of een rode kop te krijgen(klinkt belachelijk & dat is het jammer genoeg ook wel)
... de laatste tijd erger en erger maar ben nu eens begonnen met dit programma van Geert: Agorafobie.be - Wat is agorafobie?
Momenteel nog niet veel succes maar ben er ook nog niet lang mee bezig. Time will tell ...
... de laatste tijd erger en erger maar ben nu eens begonnen met dit programma van Geert: Agorafobie.be - Wat is agorafobie?
Momenteel nog niet veel succes maar ben er ook nog niet lang mee bezig. Time will tell ...
joylalala
Legacy Member
Kbegin ervan overtuigd te geraken dat ik ook een sociale fobie heb die vooral resulteren in paniek reacties waarbij ik overmatig transpireer en helemaal rood word.
Bijvoorbeeld heb ik al 3 keer van de bus gestapt en gewoon naar huis gewandeld (40 minuten) aangezien ik een angstaanval kreeg waardoor ik kleddernat werd van het zweten. Dit kwam dan gewoon omdat ik lichtjes begon te transpireren en daardoor helemaal begon te panikeren over wat andere mensen over mij zouden denken. Als gevolg dat druppels zweet van mijn hoofd af druipten.
Als ik bijvoorbeeld voor een oud vrouwtje mijn plaats af sta heb ik het gevoel dat heel de bus naar me kijkt, wat voor mij ook zo'n reactie kan uitlokken.
Ik werk nu sinds een paar maand en het lijkt erger te worden. Ik maak nu en dan foutjes op het werk. bijvoorbeeld ik had een paar dingen niet op de goede manier geklasseerd (wat eigenlijk helemaal niet zo erg was) maar toen ik daarover werd aangesproken kreeg ik weer een paniek reactie en moest ik er zo snel mogelijk weg. Ik werd helemaal rood en begon weer te transpireren.
Er was iemand jarig op het werk en iedereen ging haar 3 kussen geven om haar te feliciteren. Maar ik niet, omdat ik schrik had dat ik ging blozen en transpireren. Niet omdat het ging om een knappe ofzo... was een vrouw van 40 jaar. Maar ik denk dan, stel nu dat ik zou gaan blozen als ik die vrouw van 40 jaar 3 kussen zou gaan geven, dan zouden mensen gaan denken dat ik ne rare ben... Die gedachte alleen al zou me aan het blozen brengen omdat dan mensen raar over mij zouden gaan denken. Dus uiteindelijk was ik de enige die haar niet was gaan feliciteren en hierdoor had ik de hele dag een schaamte gevoel tegenover die persoon.
Ik blijf fouten maken, ik lijk nogal snel te vergeten wat er tegen mij wordt gezegd. (niet dat ik achterlijk ben, ik ben toch geslaagd voor een van de moeilijkere hoge school richtingen.) Maar nu ik meer lees over sociale fobie, lijkt concentratie stoornis wel van toepassing. Ik krijg commentaar over iets dat ik verkeerd heb gedaan, waardoor ik begin te panikeren en meer met mijn aandacht zit bij het feit wat ze wel niet over mij denken in plaats van te luisteren hoe ik het wel moet doen.
Op het werk ben ik ook zo onzeker over alles. Ik begin aan iets en krijg de gedachte dat mensen me dom zouden vinden mocht ik datgene niet weten, waardoor ik lichtjes begin te panikeren en mezelf doe twijfelen over hetgeen waarmee ik bezig ben... Tijdens zo'n paniek reactie kan je gewoon niet goed meer nadenken (in mijn geval toch)
Bijvoorbeeld zaten er 2 mensen bij mij en vroegen mij in te loggen op mijn account... normaal weet ik mijn passwoord maar op dat moment begon ik te twijfelen... begon ik te transpireren. En ze merken dit wat het alleen maar erger maakt. Ik voel dan echt een angstaanval.
Ik begin te realiseren dat mijn werk eronder lijdt. Vandaag merkte ik dat iemand waarmee ik samenwerk erover zat te klagen dat ik fouten had gemaakt, althans denk ik dat toch. Ze heeft er niets tegen mij over gezegd maar ik hoorde haar wel zeggen... Hij zit hier nu al 3 maanden. Ik zat wat verder en begon het heel warm te krijgen, rood te worden... en ik voel me er dus nu heel slecht bij. Ik denk dat ze er niets van tegen mij durven zeggen omdat ze al door hebben dat ik heel schuw wordt en helemaal rood wordt als ze mij hiervoor aanspreken, dat ze een beetje medelijden krijgen?
Ik heb bijvoorbeeld ook geen facebook. Toen ik het wel had, kreeg ik ook zo'n paniek zweet aanvallen terwijl ik gewoon thuis alleen zat. Omdat ik te veel inzit met wat andere mensen over mij denken. Ik heb het dan maar gewoon verwijdert.
Ik heb het al tegen familie gezegd maar die geloven het niet, vinden dat ik erover zever. Zeggen dat ik "GEWOON" niet moet nadenken over wat mensen over me denken. (Ik heb dan ook niet zo'n paniek reacties als ik bij mijn familie of goede vrienden zit, die weten hier helemaal niets over)
Nu moet ik wel toegeven dat ik het niet zo erg heb als andere in deze topic. Ik durf nog wel gewoon buiten komen... Bij mensen die ik ken is het ook helemaal geen probleem. Maar bij mensen die ik niet goed ken zoals op het werk... dan gaat het mis.
Misschien toch maar eens naar een dokter gaan.
Bijvoorbeeld heb ik al 3 keer van de bus gestapt en gewoon naar huis gewandeld (40 minuten) aangezien ik een angstaanval kreeg waardoor ik kleddernat werd van het zweten. Dit kwam dan gewoon omdat ik lichtjes begon te transpireren en daardoor helemaal begon te panikeren over wat andere mensen over mij zouden denken. Als gevolg dat druppels zweet van mijn hoofd af druipten.
Als ik bijvoorbeeld voor een oud vrouwtje mijn plaats af sta heb ik het gevoel dat heel de bus naar me kijkt, wat voor mij ook zo'n reactie kan uitlokken.
Ik werk nu sinds een paar maand en het lijkt erger te worden. Ik maak nu en dan foutjes op het werk. bijvoorbeeld ik had een paar dingen niet op de goede manier geklasseerd (wat eigenlijk helemaal niet zo erg was) maar toen ik daarover werd aangesproken kreeg ik weer een paniek reactie en moest ik er zo snel mogelijk weg. Ik werd helemaal rood en begon weer te transpireren.
Er was iemand jarig op het werk en iedereen ging haar 3 kussen geven om haar te feliciteren. Maar ik niet, omdat ik schrik had dat ik ging blozen en transpireren. Niet omdat het ging om een knappe ofzo... was een vrouw van 40 jaar. Maar ik denk dan, stel nu dat ik zou gaan blozen als ik die vrouw van 40 jaar 3 kussen zou gaan geven, dan zouden mensen gaan denken dat ik ne rare ben... Die gedachte alleen al zou me aan het blozen brengen omdat dan mensen raar over mij zouden gaan denken. Dus uiteindelijk was ik de enige die haar niet was gaan feliciteren en hierdoor had ik de hele dag een schaamte gevoel tegenover die persoon.
Ik blijf fouten maken, ik lijk nogal snel te vergeten wat er tegen mij wordt gezegd. (niet dat ik achterlijk ben, ik ben toch geslaagd voor een van de moeilijkere hoge school richtingen.) Maar nu ik meer lees over sociale fobie, lijkt concentratie stoornis wel van toepassing. Ik krijg commentaar over iets dat ik verkeerd heb gedaan, waardoor ik begin te panikeren en meer met mijn aandacht zit bij het feit wat ze wel niet over mij denken in plaats van te luisteren hoe ik het wel moet doen.
Op het werk ben ik ook zo onzeker over alles. Ik begin aan iets en krijg de gedachte dat mensen me dom zouden vinden mocht ik datgene niet weten, waardoor ik lichtjes begin te panikeren en mezelf doe twijfelen over hetgeen waarmee ik bezig ben... Tijdens zo'n paniek reactie kan je gewoon niet goed meer nadenken (in mijn geval toch)
Bijvoorbeeld zaten er 2 mensen bij mij en vroegen mij in te loggen op mijn account... normaal weet ik mijn passwoord maar op dat moment begon ik te twijfelen... begon ik te transpireren. En ze merken dit wat het alleen maar erger maakt. Ik voel dan echt een angstaanval.
Ik begin te realiseren dat mijn werk eronder lijdt. Vandaag merkte ik dat iemand waarmee ik samenwerk erover zat te klagen dat ik fouten had gemaakt, althans denk ik dat toch. Ze heeft er niets tegen mij over gezegd maar ik hoorde haar wel zeggen... Hij zit hier nu al 3 maanden. Ik zat wat verder en begon het heel warm te krijgen, rood te worden... en ik voel me er dus nu heel slecht bij. Ik denk dat ze er niets van tegen mij durven zeggen omdat ze al door hebben dat ik heel schuw wordt en helemaal rood wordt als ze mij hiervoor aanspreken, dat ze een beetje medelijden krijgen?
Ik heb bijvoorbeeld ook geen facebook. Toen ik het wel had, kreeg ik ook zo'n paniek zweet aanvallen terwijl ik gewoon thuis alleen zat. Omdat ik te veel inzit met wat andere mensen over mij denken. Ik heb het dan maar gewoon verwijdert.
Ik heb het al tegen familie gezegd maar die geloven het niet, vinden dat ik erover zever. Zeggen dat ik "GEWOON" niet moet nadenken over wat mensen over me denken. (Ik heb dan ook niet zo'n paniek reacties als ik bij mijn familie of goede vrienden zit, die weten hier helemaal niets over)
Nu moet ik wel toegeven dat ik het niet zo erg heb als andere in deze topic. Ik durf nog wel gewoon buiten komen... Bij mensen die ik ken is het ook helemaal geen probleem. Maar bij mensen die ik niet goed ken zoals op het werk... dan gaat het mis.
Misschien toch maar eens naar een dokter gaan.
Arcturus
Legacy Member
Xirtanneke zei:Goed, nog effe ter info... Ik kon niet eens mijn deur uit omdat ik daar een onrealistische angst voor had.
Hoe is het nog met mij? Goh, ik heb terug werk
Ik had het nooit gedacht en ben ongelofelijk gelukkig!!!
wat antidepressiva allemaal niet kan doen. Hoelang neem je het nu al?
Ik had vandaag ook een raar moment.
Ik moest naar de bank, dus ik nam de bus en ging daarna te voet naar huis.
Wss zat ik weer in een halve paniekreactie want ik voelde me mega raar. Was net alsof alles op me afkwam.
Was begot 2 km naar huis wandelen en was net alsof ik een marathon liep. Armen en benen zwaar, hartkloppingen, gevoel dat iedereen naar je staart en dan mega raar onwerkelijk lopen.
echt vreemd, anders heb ik dat nooit.
2weken terug nog wandelingen van 10 km gedaan in bretagne en nu lukte het me ni om normaal door de straat te lopen.
waar eindigt dit.
glashelder
Legacy Member
joylalala zei:
Heel herkenbaar allemaal. Bang zijn dat andere over je oordelen, dat je iets fout gaat doen, niet meer normaal kunnen doen als je denkt dat mensen op je letten,... Dat had ik dus ook allemaal. Eens naar de dokter hiervoor kan zeker geen kwaad. Je familie kan wel zeggen dat je 'gewoon' normaal moet doen, maar daar zit het probleem juist, dat lukt niet, anders had je dat al gedaan
WarBlade
Legacy Member
Bij mij is het een echte aftakeling vanaf ik wakker word s'morgens...
Sinds een week ofzo kan ik mijn angsten niet meer verbergen en ben ik extreem zenuwachtig... Daarstraks gaan zwemmen en ik zag de redders lachen en direct denken dat ik iets verkeerd doe ofzo... Ervan overtuigd zijn dat het over u gaat, terwijl je evengoed weet dat dat waarschijnlijk niet zo is...
Daarnet naar de psychiater gegaan, 1 Anafranil werd verdubbeld (dus voortaan 2) samen met 1 Risperdal...
Sinds een week ofzo kan ik mijn angsten niet meer verbergen en ben ik extreem zenuwachtig... Daarstraks gaan zwemmen en ik zag de redders lachen en direct denken dat ik iets verkeerd doe ofzo... Ervan overtuigd zijn dat het over u gaat, terwijl je evengoed weet dat dat waarschijnlijk niet zo is...
Daarnet naar de psychiater gegaan, 1 Anafranil werd verdubbeld (dus voortaan 2) samen met 1 Risperdal...
blackman
Legacy Member
WarBlade zei:
Gast, er nog nooit aan gedacht dat die pillen een averechts effect op uw lichaam kunnen hebben? Dat misschien door die hogere dossissen je nog harder gaat doorslagen? In antidepressiva zitten stoffen die bepaalde fobieën of kwalen afremmen maar tegelijkertijd kunnen ze ook stoffen huisvesten die andere symptonen versterken.
Ik veroordeel uw psychiater niet maar gewoon méér van hetzelfde voorschrijven, en dan nog zo een zware medicijnen... Het is duidelijk dat je met je huidige dosis niet meer toekomt, maar denk je dat je met steeds meer en meer je uiteindelijk beter af gaat zijn?
Als je een geestelijke kwaal hebt dan moet je de oplossing in jouw eigen hoofd zoeken. En denk eraan: die antidepressiva zijn verslavend, fucking verslavend EN ze kunnen u serieuze fysieke en mentale schade toebrengen.
Je wilt niet weten hoeveel Belgen er hier in ons apenlandje legaal junkie zijn...:doh:
DRUGS ARE BAD MKAY? (Ja, ook de legale.)
Arcturus
Legacy Member
Xirtanneke zei:Euhm... ik heb maar een maand ongeveer antidepressiva genomen. Ik merkte er niet zoveel verschil van en ik had schrik om verslaafd te raken eraan
alléh ik vraag me dan echt af hoe zon therapie eraan toe gaat dat je er zo mee geholpen bent.
waar ik ging werd er gewoon over mijn dag verteld en wat ik allemaal deed.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.