Archief - Alcoholverslaving

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Elentrikkepaal

Legacy Member
Ik start deze thread omwille v mijn broer,en ik vrees eerlijkgezegd voor zijn leven.
Alcoholverslaving blijft zo'n taboe.
Ik heb voor mezelf op 27 jarige leeftijd vastgesteld dat ik een alcohol probleem had/heb.
Ik ben daar eerlijk over want het is belachelijk erover te liegen.
Dankzij mijn dokter en mijn dagelijkse portie tranxene 50 mg heb ik deze hel overwonnen.
Mijn broer daarentegen drinkt veel meer dan ik deed,ziet er het kwaad niet van in etc..
Ik heb al dikwijls zin gehad in een pintje.
Het is voor mij onmogelijk mijn broer deftig te spreken,want hij is altijd zat en wil dat ik meedrink.
Ik wil dit topic niet rond mij maken,maar ik weet dat alcoholisme wel een serieus probleem is.
Ik wil hier gewoon een discussiepunt van maken.
Geen grenzen,zeg wat je te zeggen hebt gwn..

Mrsnugglie

Legacy Member
Misschien totaal niet ontopic, maar toch zeer veel respect voor het brengen van uw verhaal en het overwinnen van alcohol. Heel veel succes in de verdere toekomst hiermee tegen het vaak 'blijvende' gevecht. Heb er genoeg mensen aan zien verdwijnen..

fabulous233

Legacy Member
Steun zoeken bij anderen met zo'n probleem is verkeerd.
Het moet enkel en alleen van uw eigen komen.
Als ge de discipline en zelfbeheersing nog niet kan opbrengen om van uw verslaving te geraken...verdient ge om eraan tenonder te gaan imo.

Cuth

Legacy Member
Al eens ten rade gegaan bij mensen die daar mee werken? Ga eens langs bij je huisarts ofzo.
Ik neem aan dat de overheid al wel ergens een speciale hulplijn voor alcoholverslaafden zal hebben. De Druglijn


fabulous233 zei:
Steun zoeken bij anderen met zo'n probleem is verkeerd.
Het moet enkel en alleen van uw eigen komen.
Als ge de discipline en zelfbeheersing nog niet kan opbrengen om van uw verslaving te geraken...verdient ge om eraan tenonder te gaan imo.

Onzin. Verslaafden hebben hulp nodig. Zelf al eens van een verslaving proberen afgeraken?

Elentrikkepaal

Legacy Member
Beste fabulous..hopelijk treft zo'n verslaving u niet.
Dat je dat zelf moet inzien is wel waar..doe me aub geen spijt krijgen v dit topic.

kil911ler

Legacy Member
Niet naar zulke mensen luisteren, wat je hier vertelt is een dappere stap en hopelijk zal je broer zo snel mogelijk inzien wat hij aan het doen is. Indien je stappen wil zetten, kan je altijd proberen je verhaal te doen bij o.a. de Drugslijn zoals Cuth al eerder aanhaalde.

Elentrikkepaal

Legacy Member
@Cuth en Killer..ik drink allang geen alcohol meer.
Met nieuwjaar wel op café gezeten met vrienden,en had het toen wel heeeeel moeilijk.
Maar nee,ik wil absoluut niet meer naar die toestanden.

Elentrikkepaal

Legacy Member
Die tranxene is idd wel verslavend tbh..ma dat verwoest mijn leven niet iig

Cuth

Legacy Member
Elentrikkepaal zei:
@Cuth en Killer..ik drink allang geen alcohol meer.
Met nieuwjaar wel op café gezeten met vrienden,en had het toen wel heeeeel moeilijk.
Maar nee,ik wil absoluut niet meer naar die toestanden.

Dat had ik al begrepen. Maar ge kunt daar ook terecht om over u broer te klappen he :)

Elentrikkepaal

Legacy Member
Ja Cuth,das waar,en bedankt voor de raad.
Maar de eerste stap is uw probleem zelf inzien..en dan kan je verder.
Bij mijn broer gaat dat nooit gebeuren.

Solide

Legacy Member
Internering is imo ook de beste oplossing .. Ik ben niet echt voor het 'gedwongen helpen' van mensen als ze zelf niet bereid zijn om geholpen te worden of zelf actie ondernemen maar soms is het gewoon de enige manier om zoiets aan te pakken. Maar internering is pas de eerste stap en het blijft een gevecht voor de rest van het leven. Staan nog vele obstakels te wachten en ik wens u veel succes ermee, maar aangezien ge zelf ervaring hebt met dit probleem denk ik wel dat ge een beetje weet hoe het aan te pakken :)


fabulous233 zei:
Steun zoeken bij anderen met zo'n probleem is verkeerd.
Het moet enkel en alleen van uw eigen komen.
Als ge de discipline en zelfbeheersing nog niet kan opbrengen om van uw verslaving te geraken...verdient ge om eraan tenonder te gaan imo.

Congratulations, you won

Karry98

Legacy Member
For the record, ik heb zelf geen alcoholprobleem, en nee dat is geen ontkenning :), maar ik weet wel ongeveer wat je meemaakt. Mijn vader heeft altijd al een drankprobleem gehad en ik heb dus zelf kunnen vaststellen hoe moeilijk het is om ervan af te geraken. Mijn vader heeft zelf ook alles geprobeerd: medicatie, AA, geïnterneerd,..., helaas heeft niets kunnen helpen. Hij heeft ooit wel een jaar lang geen druppel alcohol aangeraakt, maar buiten die periode is hij altijd blijven drinken. Ik ben zelf 24 jaar oud en heb mijn vader altijd weten "drinken".

Helaas heeft een alcoholverslaving zeer veel negatieve gevolgen voor de persoon in kwestie, maar zeker ook voor zijn/haar naasten. Zo moest mijn vader steeds leugens verzinnen om het huis uit te kunnen gaan om te gaan drinken. Hij verstopte ook overal alcohol: in kasten, in de composthoop (no joke),... Het grote probleem is dat hij zoveel heeft gelogen in zijn leven dat hij zijn leugens zelf is gaan geloven. Daardoor leeft hij nu in een soort "waanwereld" waarbij hij gelooft dat iedereen tegen hem is. Hij heeft ook al meerdere keren zijn job verloren door zijn probleem. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik moet helaas zeggen dat ik mijn vader al anderhalf jaar niet meer heb gezien of gesproken omdat hij heeft gekozen om elders zijn leven verder te zetten. Volgens hem omdat er veel onbegrip was voor zijn situatie. Wat zeer grote "zever" is omdat wij hem altijd zijn blijven steunen.

Anyway, mijn vader heeft door zijn probleem zoveel mensen gekwetst dat hij voor mij niet meer bestaat. Ik hoop gewoon dat hij er ooit vanaf geraakt.

Ik wens de topic starter overigens veel succes met zijn broer en hoop dat je er iets aan kan doen voor het te laat is.

Hiapoe

Legacy Member
Alcohol, de meest aanvaarde (hard)drug in onze maatschappij...
En doet imo de meeste schade in de maatschappij ook...

En niet eenvoudig om er vanaf te geraken! één van de minst eenvoudige, wegens het sociaal aanvaard aspect en het gemak om er aan te geraken. Je wordt ermee om je oren gesmeten soms letterlijk.

Familielid is pas kunnen stoppen na 2x in de kliniek te belanden omwille van de gevolgen van chronisch overmatig alcoholgebruik. Daarna gestopt, de dokter had hem gezegd, als ge nu nog 1 druppel aanraakt, zijt ge dood de volgende keer dat ge hier binnen moet komen!
Nu nog steeds gestopt, maar is 20 jaar ouder lichamelijk dan zijn werkelijke leeftijd, vanwege het chronische misbruik.

Ik drink zelf geen alcohol. Bovenstaande ervaring zal daar wel onbewust iets mee te maken hebben.

Gelijk hoe, succes zelf met het volhouden.
En succes voor je broer, maar er is heel weinig dat je kan doen vrees ik... Misschien cru gezegd, maar hopen dat hij eens in de kliniek beland en dat zijn frank valt... ik wens hem uiteraard het allerbeste toe en dat hij van die duivel moge afraken!

Saphira

Legacy Member
Misschien even kort door de bocht, maar ik heb me al altijd afgevraagd of alcoholprobleem niet al een sluierend probleem is van mensen die zelf geen grenzen kunnen stellen (hiermee verwijs ik even naar de jongeren onder ons en studenten). Ik ken er veel die niet kunnen zeggen: 1 pintje vanavond en ik stop. Veel worden onder druk gezet of gaan gewoon door omdat het zo leuk is. Begint het probleem dan al op die leeftijd? Of is er effectief een ommekeer in het leven dat er voor zorgt dat alcoholverslaving in de hand wordt gewerkt?

@topicstarter: heb je al eens naar de redenen gevraagd waarom hij naar de alcohol grijpt? Is het omdat ie zo zijn problemen kan vergeten of is het gewoon omdat hij het plezierig vindt om in een 'roes' het leven te doorbrengen? Zo kun je misschien ook al enkele aangrijpingspunten weten.

Karry98

Legacy Member
Saphira zei:
Misschien even kort door de bocht, maar ik heb me al altijd afgevraagd of alcoholprobleem niet al een sluierend probleem is van mensen die zelf geen grenzen kunnen stellen (hiermee verwijs ik even naar de jongeren onder ons en studenten). Ik ken er veel die niet kunnen zeggen: 1 pintje vanavond en ik stop. Veel worden onder druk gezet of gaan gewoon door omdat het zo leuk is. Begint het probleem dan al op die leeftijd? Of is er effectief een ommekeer in het leven dat er voor zorgt dat alcoholverslaving in de hand wordt gewerkt?

Ik ben zeker geen specialist, maar volgens mij komen beide gevallen voor. Je zal zeker mensen hebben die door een zekere groepsdruk niet nee kunnen zeggen en zo steeds te veel drinken. Op de duur kan ik mij inbeelden dat ze dan gewoon een verslaving ontwikkelen.

In het geval van mijn vader is dat probleem er echter niet steeds geweest. Mijn moeder vertelde me dat hij tot zijn +/- 25e nooit problemen heeft gehad. En opeens was het vertrokken...

Put_met_keren

Legacy Member
Wel chapeau dat je hebt beseft dat je een probleem had & dat je er iets aan gedaan hebt :)
Sommige mensen ontkennen dat ze een probleem hebben, mijn moeder is zo iemand.
Ze drinkt al zolang dat ik me kan herinneren, ze eet amper en ze neemt hier ook nog eens medicatie bij.
De impact dat dat heeft is immens, zo zal ik haar nooit na een bepaald uur opbellen en is het hatelijk als zij mij 's avonds opbelt. Vaak vertelt ze dan enkele keren hetzelfde en soms weet ze de keer erop niet meer wat er gezegd is geweest. Ook stuurt ze dan mails die op niks slaan.

Saphira

Legacy Member
Put_met_keren zei:
Wel chapeau dat je hebt beseft dat je een probleem had & dat je er iets aan gedaan hebt :)
Sommige mensen ontkennen dat ze een probleem hebben, mijn moeder is zo iemand.
Ze drinkt al zolang dat ik me kan herinneren, ze eet amper en ze neemt hier ook nog eens medicatie bij.
De impact dat dat heeft is immens, zo zal ik haar nooit na een bepaald uur opbellen en is het hatelijk als zij mij 's avonds opbelt. Vaak vertelt ze dan enkele keren hetzelfde en soms weet ze de keer erop niet meer wat er gezegd is geweest. Ook stuurt ze dan mails die op niks slaan.

Zorgt dat dan voor een verandering in jouw uitgaansgedrag? Kan jij dan wel grenzen leggen voor jezelf of ben je zelf vaak zat? Gewoon random vragen eh :p, ik bedoel er niets mee, maar ik vraag me wel af hoe mensen hiermee omgaan en hun bedenkingen toepassen in eigen gedrag.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan