De laatste tijd toch mijn drinkgedrag wat in vraag aan het stellen. Niet dat ik nu al neig naar alcoholisme maar omdat ik zelf waakzaam wil blijven. (kan natuurlijk evengoed de ontkennigsfase zijn: ik, een alcoholist? JAMAIS

)
In de studententijd was het bijna 6/7 uitgaan. We waren toen ook nog gezegend met een jaarsysteem zodat het academiejaar echt duurde van oktober - mei. In de blok uiteraard veel minder en enkel als we een examen gemaakt hadden. Door het jaar was de ene dag al zwaarder dan de andere, vb. zondagavond arriveren in gent en nog op het gemak een pintje of drie gaan drinken, door de week fuiven en bij momenten bier zwelgen). Eigenlijk ben je op dat moment een chronische binge-drinker maar ironisch genoeg wordt dat aanvaard aangezien je student bent en "toch wel eens mag genieten zeker". Alleen drinken was niet aan de orde (je zat toch bijna iedere avond op café). Bij veel studenten vermoed ik toch dat in de studententijd de basis wordt gelegd voor een alcoholverslaving.
Nu er wordt gewerkt en een kindje in huis is, wordt het alcoholgebruik vanzelfsprekend gedecimeerd. Concreet wordt er in het weekend gedronken aangezien er altidj wel iets te doen is (bezoek, voetbal,...) maar meestal met mate (auto = twee pintjes of 1 zwaarder bier). Occasioneel (2 a 3 keer per jaar) kan de boel nog eens "oldskool" gaan maar dan moet ik losgelaten worden (vrouw en kind thuis, niet meer met auto moeten rijden, op stap met maten) en merk je eigenlijk dat je er totaal niet meer tegen kan wat al eesn kan leiden tot schaamtelijke "ik heb veel te veel gedronken en heb geen controle meer over mijn handelingen" situaties. Overdag wordt er in principe niet gedronken tenzij op bezoek of voetbal,....
het enige dat mij ietwat verontrust is dat ik meer en meer, op een doordeweekses avond, een drang heb naar een biertje. Gewone pintjes zijn wat te soft dus op dat moment een Omer, Leffe, Duvel. Bij een voetbalmatch durven dat er al twee zijn. Het is dat "drankgebruik" dat nu gemiddeld twee keer per week voorkomt dat me wat begint te verontrusten. Het is een gevoel t.o.v. alcohol dat ik niet kende en tot voor bijna een jaar enkel kende van sigaretten (de rokers kennen het wel, NU heb ik zin in een sigaret). Van die sigaretten zijn we na 10 jaar eindelijk vanaf (halleluja - feest) maar het zou maar wat onnozel zijn om die gaan te vervangen door zware bieren.
Er beginnen wat alarmbellen te draaien in mijn hoofd: misschien dat ik beter eens een no-alcohol february inlas.

Ik denk overdag niet aan alcohol dus we gaan dat zo houden. Altijd intriest gevonden om toen ik nog pendelde met bus steeds dezelfde man (in pak) in alle vroegte een halve liter bier naar binnen te zien werken in recordtempo om daarna nog een kleintje van 33 cl open te trekken.
oja: cocaverslaving heb ik ook wel , ik word lastig als ik een dag zonder cola zit maar het plan is om dit te gaan vervangen door pepsi-max of cola-zero. Iedereen beweert wel dat die light versies beter zijn en niet zo plakken aan de tanden maar tot op vandaag denk ik "eye, gastjes, da is GEEN cola, m'kay."