Archief - Anoniem donorschap

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

glashelder

Legacy Member
JasperCLA zei:
Als je dan al weet dat je echte vader specifiek een donatie heeft gedaan met de bedoeling je nooit te zien, lijkt me echt geen prettige last om mee te dragen. Adoptie is een beter alternatief.
Serieus? Ik wou net zeggen dat adoptie mij véél problematischer lijkt. Bij adoptie word je echt als kind weggegeven door je natuurlijke ouders. Om het heel cru te zeggen: ze willen je niet, om welke reden dan ook. Dat is natuurlijk zonder enige nuance gesteld, maar zo kan het wel eens aanvoelen. Zoiets lijkt mij enorm veel pijnlijker en ontwrichtender dan te weten dat je papa in een potje geëjaculeerd heeft. Ik kan mij voorstellen dat er een soort drang is om je biologische ouders te kennen om dingen te kunnen vergelijken, jezelf te herkennen, te weten wiens genen je draagt, maar emotioneel lijkt geadopteerd worden mij veel zwaarder (niet altijd hé, in sommige gevallen wel).

Lolplayer

Legacy Member
Langs de andere kant, zou ik het liever niet willen weten.

Stel je voor dat je ontdekt unitedarabemirat je verwekker is.

BlazeMusic

Legacy Member
glashelder zei:
Serieus? Ik wou net zeggen dat adoptie mij véél problematischer lijkt. Bij adoptie word je echt als kind weggegeven door je natuurlijke ouders. Om het heel cru te zeggen: ze willen je niet, om welke reden dan ook. Dat is natuurlijk zonder enige nuance gesteld, maar zo kan het wel eens aanvoelen. Zoiets lijkt mij enorm veel pijnlijker en ontwrichtender dan te weten dat je papa in een potje geëjaculeerd heeft. Ik kan mij voorstellen dat er een soort drang is om je biologische ouders te kennen om dingen te kunnen vergelijken, jezelf te herkennen, te weten wiens genen je draagt, maar emotioneel lijkt geadopteerd worden mij veel zwaarder (niet altijd hé, in sommige gevallen wel).
En wat nu met ouders die je hebben weg gegeven omdat ze niet voor je konden zorgen, en je op die manier een betere toekomst hopen te bieden? k denk dat het aantal ouders die echt zeggen: "bah, weg ermee" toch niet zo vaak voorkomt (allee, dat lijkt mij toch zo vreemd...)
Ik zou mij viezer voelen bij de gedachte dat ik zou voort komen uit een donatie-kwakske, omdat 1 of ander mannelijk individu een zakcentje wilde bijverdienen ofzo (worden mannen daar nog altijd voor betaald of is dat voorbij..?)

glashelder

Legacy Member
BlazeMusic zei:
En wat nu met ouders die je hebben weg gegeven omdat ze niet voor je konden zorgen, en je op die manier een betere toekomst hopen te bieden? k denk dat het aantal ouders die echt zeggen: "bah, weg ermee" toch niet zo vaak voorkomt (allee, dat lijkt mij toch zo vreemd...)
Ik zou mij viezer voelen bij de gedachte dat ik zou voort komen uit een donatie-kwakske, omdat 1 of ander mannelijk individu een zakcentje wilde bijverdienen ofzo (worden mannen daar nog altijd voor betaald of is dat voorbij..?)
Wel ja, natuurlijk zal dat in de overoveroveroverovergrote gevallen zoiets zijn, je geeft je kind niet weg omdat het zo leuk is of zo. Maar ik bedoel dat dat als geadopteerde zélf wel eens voor problemen kan zorgen: mijn mama en papa wilden mij niet... En zo'n gevoelens zijn helemaal niet zo rationeel hoor. Ze kunnen dan bijvoorbeeld redeneren dat mama en papa blijkbaar niet genoeg van hen hielden om het tóch te proberen, dat de keuze om hen weg te geven blijkbaar gemakkelijker werd gemaakt dan hen houden en het moeilijker hebben. Pas op, ik zeg niet dat zoiets bij álle geadopteerden voorkomt (gelukkig niet), maar het is wel iets waar veel pubers mee geconfronteerd worden als ze ouder worden en het allemaal wat beter vatten. In een perfecte situatie komen zo'n gevoelens natuurlijk helemaal niet voor, maar adopties zijn soms best wel problematisch voor het kind (soms ook door wat ze voordien hebben meegemaakt). Ik heb daar zo'n beetje over zitten opzoeken de laatste jaren en 'k ben best wel geschrokken van hoe groot de impact kan zijn op een kind.

Tweak37

Legacy Member
Djenner zei:
Twee mama's of twee papa's kunnen even goede ouders zijn. Net als stiefouders,...maar je mag een kind zijn biologische achtergrond niet ontzeggen.

Dat zeg je hier nu wel de hele tijd, maar waarom niet? Ik zie niet in wat er zo belangrijk aan is.

BlazeMusic

Legacy Member
glashelder zei:
Wel ja, natuurlijk zal dat in de overoveroveroverovergrote gevallen zoiets zijn, je geeft je kind niet weg omdat het zo leuk is of zo. Maar ik bedoel dat dat als geadopteerde zélf wel eens voor problemen kan zorgen: mijn mama en papa wilden mij niet... En zo'n gevoelens zijn helemaal niet zo rationeel hoor. Ze kunnen dan bijvoorbeeld redeneren dat mama en papa blijkbaar niet genoeg van hen hielden om het tóch te proberen, dat de keuze om hen weg te geven blijkbaar gemakkelijker werd gemaakt dan hen houden en het moeilijker hebben. Pas op, ik zeg niet dat zoiets bij álle geadopteerden voorkomt (gelukkig niet), maar het is wel iets waar veel pubers mee geconfronteerd worden als ze ouder worden en het allemaal wat beter vatten. In een perfecte situatie komen zo'n gevoelens natuurlijk helemaal niet voor, maar adopties zijn soms best wel problematisch voor het kind (soms ook door wat ze voordien hebben meegemaakt). Ik heb daar zo'n beetje over zitten opzoeken de laatste jaren en 'k ben best wel geschrokken van hoe groot de impact kan zijn op een kind.

Ah, op die manier... Tja, als ge de reden niet weet, is het gemakkelijk om erover te piekeren. Onduidelijkheid brengt nooit iets goeds. Ik zou het dan toch "beter" vinden als adoptie ouders tenminste weten waarom het kind werd weg gegeven. Als ze op latere leeftijd dat toch de keuze maken om het kind te vertellen dat het geadopteerd is, het niet met slechte gevoelens moeten blijven zitten (in de mate dat dit mogelijk is natuurlijk). Maarja, wat dan met dat worst case scenario à la "ze wilden er absoluut vanaf". Ik zou allesinds niet graag de boodschapper van die mededeling willen zijn...

Geen gemakkelijk onderwerp...

glashelder

Legacy Member
BlazeMusic zei:
Als ze op latere leeftijd dat toch de keuze maken om het kind te vertellen dat het geadopteerd is
Volgens mij gebeurt dat niet meer, of allez, ik hoop het toch :p Kindjes worden nu al van jongsaf aan uitgelegd dat ze nog een mama en papa hebben die niet meer voor hen konden zorgen etc, soms ook met foto's en al. 't Is niet meer van "gelukkige 11de verjaardag, surprise, wij zijn je echte mama en papa niet!" :p

Sovereign

Legacy Member
Het gevoel van niet weten, niet mogen weten, lijkt me echt verschrikkelijk. Bij adoptie heb je nog de mogelijkheid om contact op te nemen met je biologische ouders, met hun te praten. Dat kan meevallen of tegenvallen, maar je blijft tenminste niet achter met een onzekerheid.

Het is tenslotte de helft van je DNA, vele uiterlijke kenmerken en tevens ook kenmerken van je persoonlijkheid heb je van hem geërfd. Hoe je je daarbij voelt of hoe je het nu draait of keert, het is en blijft je vader, die je nooit zal mogen ontmoeten.

BlazeMusic

Legacy Member
glashelder zei:
Volgens mij gebeurt dat niet meer, of allez, ik hoop het toch :p Kindjes worden nu al van jongsaf aan uitgelegd dat ze nog een mama en papa hebben die niet meer voor hen konden zorgen etc, soms ook met foto's en al. 't Is niet meer van "gelukkige 11de verjaardag, surprise, wij zijn je echte mama en papa niet!" :p
Oh hoe droog! :lol:
Tja, het kan voorvallen natuurlijk... Laten we hopen van niet.

barry lyndon

Legacy Member
Ik stel mij vragen bij de "zaadkwaliteit".

Serieus, welke normale vent gaat er nu sperma doneren voor geld?

Toch geen "succesvolle" mannen, dus kans groot dat de gemiddelde genenpoel in zo'n spermabank nogal inferieur is.

En welke vent wil er nu rondlopen me het idee dat er een stuk of 20 kinderen van hem ergens op de planeet rondlopen, zonder dat ge daar ooit iets van hoort of afweet? Lijkt me nogal weird.
Als dat dan toch hoofdzakelijk maar is voor lesbische koppels? Dan zouden holebi-koppels elkaar moeten helpen, de lesbo's doneren de eitjes voor de homo's en de homo's het zaadje voor de lesbo's. En geen idioot gedoe meer met klaplopers die hun sperma verkopen. :niceone:

Tha_nOn

Legacy Member
ik denk dat er voor allebei een case te maken is, dus misschien moet er maar een combinatie komen :p

als kind moet ge de optie hebben om na te gaan wie uw biologische vader (of moeder, want eicellen kunt ge ook doneren eh) is, maar als donor moet ge ook de optie hebben om dit te limiteren (vanaf wanneer kunnen ze u contacteren, in welke mate) of zelfs volledig af te wijzen
(+ strenge regelgeving waarbij de donor niet aanspreekbaar kan zijn tot alimentatie, en misschien nog wat extra regels ivm ziektes die later aan het licht komen ^^)

daarmee zou ik persoonlijk geen probleem hebben
het is ook iets helemaal anders als ge donor zijt, en 16 jaar later de vraag krijgt of ge een ontmoeting met uw volgroeid zaadje ziet zitten zonder dat daar meer aan vasthangt
meestal willen die kinderen gewoon nekeer praten en zien wat er gelijkend is/verschillend is, normaal wordt ge niet gevraagd om opeens papa/mama te gaan spelen terwijl dat duidelijk nooit uw bedoeling was
als dat wel verwacht wordt, dan ligt het probleem bij hun echte ouders
(en als ge dat niet ziet zitten als donor, dan vraag ik mij af waarom ge donor zijt?)

Djenner

Legacy Member
zoveel betaalt dat niet. Ik zou het zelfs niet voor een massa geld doen, knaagt met mijn geweten zo'n zaken.
De holebiwereld strijdt er een beetje te blind voor vind ik. Ze willen gelijke rechten en ergens zeker ook terecht, maar ze gaan teveel uit van: we hebben evenveel recht op een kind en niet op de vragen die zo'n kind zich zal stellen later.

Gallo

Legacy Member
Djenner zei:
Vind het dus ethisch niet zo verantwoord. En laten we de discussie beetje los zien van holebi of hetero.

Djenner zei:
zoveel betaalt dat niet. Ik zou het zelfs niet voor een massa geld doen, knaagt met mijn geweten zo'n zaken.
De holebiwereld strijdt er een beetje te blind voor vind ik. Ze willen gelijke rechten en ergens zeker ook terecht, maar ze gaan teveel uit van: we hebben evenveel recht op een kind en niet op de vragen die zo'n kind zich zal stellen later.
Nu spreekte u eigen wel fel tegen he.

Even een vraagje. Ben je zelf een kind dat z'n biologische vader niet kent door een donatie? Want zoals je het hier schrijft lijkt het dat je het erger vind om "gedoneerd" te worden dan te adopteren. Denk je dat je je ouders in india/china ooit zou terugvinden moest je geadopteerd worden? Er worden daar kinderen geboren die legaal niet eens op papier staan. Denk je dat die hun ouders terugvinden.

Djenner

Legacy Member
Ik spreek mezelf niet tegen. Ik wil de discussie los van geaardheid voeren, maar ondervind wel dat holebi's sneller op hun paard zitten. Ik wil hiermee zeggen: als een kind verwekt is door een anoniem zaadje, gaat hij niet boos zijn op de geaardheid van zijn moeder, wel op het feit dat ze het zo heeft gedaan.

Adoptie is een andere zaak. Zo'n kind kan er niet aan doen. Dan is het best om een zo best mogelijke oplossing te zoeken en wat heeft zo'n kind dan te verwijten aan zijn adoptie-ouders? Niets.

Bij een anonieme donor was er een soort voorbedachten rade: we willen een kind en laten het zo beschrijven dat het nooit zijn vader mag kennen.

dweil

Legacy Member
Djenner zei:
Ik spreek mezelf niet tegen. Ik wil de discussie los van geaardheid voeren, maar ondervind wel dat holebi's sneller op hun paard zitten.

Je spreekt jezelf toch echt wel tegen hoor.

Djenner

Legacy Member
Dat is niet mezelf tegenspreken. Ik wil de discussie los van geaardheid voeren maw: het maakt niet uit of je homo of hetero bent wanneer je voor anoniem donorschap kiest. Dus: ik ga niet zeggen een lesbisch koppel heeft er meer of minder recht op. Ik zeg gewoon dat holebi's zich sneller gediscrimineerd voelen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan