Archief - Gescheiden ouders
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Dennoman
Legacy Member
Mijn ouders ook. Ze spelen uiteraard vaak met elkaars voeten, maar zoals ze zelf zeggen: "had ge misschien liever gehad dat we hier tegenover elkaar zaten en niets tegen elkaar te zeggen hadden?", wat idd zo is.Tumorke zei:
Ze hebben dan ook allebei al een scheiding door moeten maken en ze beseffen goed genoeg dat de echte slachtoffers van zo'n affaire altijd de kinderen zijn. Vooral onze pa dan, aangezien zijn scheiding een heuse vechtscheiding was. De relatie van mijn moeder is gewoon verwaterd, gelukkig had ze toen nog geen kinderen. Ze wilden er ook slechts één hebben, en daarom ben ik tot op heden nog steeds enig kind en heb ik mijn halfbroer nog als ik eens "brotherly stuff" wil gaan doen
Van twee kantjes snoepen noem ik dat Marly
Legacy Member
Ik heb 'gescheiden' geselecteerd, maar ik heb mijn echte vader nooit gekend.
Ons ma heeft wel 12 jaar een vriend gehad, maar ik heb die kerel nooit aanvaard als vaderfiguur. Ik was al 9 jaar alleen met ons ma en dan plots komt er iemand bij die eventjes baas over je ging gaan spelen. Ik luisterde enkel maar naar ons ma en mijn oudere broers die al het huis uit waren.
Mijn 2 broers waren als een vader voor mij (16 jaar ouder dan mij) maar helaas zijn ze vergeten dat ik er binnenkort 27 word en ze behandelen mij nog altijd als een kind (soms)...
Ik ben hen echter op vele vlakken heel dankbaar, want dankzij hen heb ik toch al wat gezien van de wereld en heb ik ook het motor virus te pakken gekregen.
Dit alles heeft me tot de beslissing gedreven dat ik nooit een relatie zal aangaan met iemand die al kinderen heeft. Ik weet hoe zeer ik die stiefvader haatte en hetzelfde gelde voor vrienden/vriendinnen die in hetzelfde bootje zaten als mij.
Ik ken maar heel weinig gevallen waar de dochters/zonen, zich goed in hun vel voelen als er een stiefmoeder/vader in het spel komt.
Ons ma heeft wel 12 jaar een vriend gehad, maar ik heb die kerel nooit aanvaard als vaderfiguur. Ik was al 9 jaar alleen met ons ma en dan plots komt er iemand bij die eventjes baas over je ging gaan spelen. Ik luisterde enkel maar naar ons ma en mijn oudere broers die al het huis uit waren.
Mijn 2 broers waren als een vader voor mij (16 jaar ouder dan mij) maar helaas zijn ze vergeten dat ik er binnenkort 27 word en ze behandelen mij nog altijd als een kind (soms)...
Ik ben hen echter op vele vlakken heel dankbaar, want dankzij hen heb ik toch al wat gezien van de wereld en heb ik ook het motor virus te pakken gekregen.
Dit alles heeft me tot de beslissing gedreven dat ik nooit een relatie zal aangaan met iemand die al kinderen heeft. Ik weet hoe zeer ik die stiefvader haatte en hetzelfde gelde voor vrienden/vriendinnen die in hetzelfde bootje zaten als mij.
Ik ken maar heel weinig gevallen waar de dochters/zonen, zich goed in hun vel voelen als er een stiefmoeder/vader in het spel komt.
TrsH
Legacy Member
Time^- zei:Die erfenis heeft hij sowieso hoor. Zijn vader kan hem volgens mij niet onterven, ook al wil de zoon hem niet meer zien.
En ge moogt nog zo schone principes hebben, op zijn sterfdatum een half miljoen weigeren...
hij heeft mij nooit wettelijk herkent als zoon dus ik denk niet dat ik ook maar enige band of heb of enige verwant.
dus je kan niet onterven wat je niet hebt.
^MystiQ
Legacy Member
Mijn ouders zijn al 16 jaar gescheiden, al vanaf ik 6 jaar was. Opvoedkundig was mijn pa er toch ook nooit bij, maar het blijft mijn pa.
In TrsH zijn geval is dat natuurlijk anders, ik vind het vooral een mooi gebaar tegenover zijn moeder, niet zozeer dat het principieel is maar eerder uit respect tegenover zijn moeder.
In TrsH zijn geval is dat natuurlijk anders, ik vind het vooral een mooi gebaar tegenover zijn moeder, niet zozeer dat het principieel is maar eerder uit respect tegenover zijn moeder.
Brick Top
Legacy Member
Mijn moeder en vader zijn ondertussen al een jaar of 20 gelukkig getrouwd. Mijn moeder had al wel een dochter uit een vorige relatie (mijn halfzus dus, maar ik beschouw haar als mijn zus) en mijn vader was gescheiden en had al drie kinderen (waarvan ik enkel met de oudste dochter nog regelmatig contact heb).
Mijn ouders zijn ook nog altijd 'verliefd' (als dat al kan na 20 jaar huwelijk) op elkaar en daar ben ik wel blij om eerlijk gezegd. 't Is uiteraard niet altijd rozengeur en maneschijn bij ons thuis maar meestal hangt er wel een gezellige sfeer. Mijn vader is een enorm rustig, introvert iemand (mijn karakter leunt sterk aan bij dat van hem) terwijl mijn moeder een verschrikkelijk emotioneel iemand is (het karakter van mijn 'zus'). Dus ze vullen elkaar wel mooi aan. 
Uiteraard zijn er al el een paar 'crisissen' overwonnen. Mijn jongste zus was echt een heks tijdens haar pubertijd (serieus, dat tart echt elke verbeelding) en dat zette wel serieus wat druk op mijn ouders hun relatie. En een jaar geleden is er kanker vastgesteld bij mijn vader en dat zet, vreemd genoeg, ook serieus wat druk op de relatie. Mijn vader kan daar perfect mee om, in de mate van het mogelijke, maar mijn moeder echt totaal niet. Die kan gewoon niet tegen het idee dat mijn vader ziek is terwijl mijn vader altijd haar grootste steun is geweest.
In het begin kon ik daar serieus pissed om zijn. Ons vader had het al dan niet gemakkelijk met al die chemo enzo en soms begon ons ma dan nog is de bitch uit te hangen. Maar bon, ik neem haar dat nu niet meer kwalijk want dan is gewoon den aard van het beestje. En ondertussen gaat het met onze pa al een pak beter en de sfeer thuis is ook (bijna) terug de oude. Hopelijk een happy end dus.
Mijn ouders zijn ook nog altijd 'verliefd' (als dat al kan na 20 jaar huwelijk) op elkaar en daar ben ik wel blij om eerlijk gezegd. 't Is uiteraard niet altijd rozengeur en maneschijn bij ons thuis maar meestal hangt er wel een gezellige sfeer. Mijn vader is een enorm rustig, introvert iemand (mijn karakter leunt sterk aan bij dat van hem) terwijl mijn moeder een verschrikkelijk emotioneel iemand is (het karakter van mijn 'zus'
). Dus ze vullen elkaar wel mooi aan. Uiteraard zijn er al el een paar 'crisissen' overwonnen. Mijn jongste zus was echt een heks tijdens haar pubertijd (serieus, dat tart echt elke verbeelding) en dat zette wel serieus wat druk op mijn ouders hun relatie. En een jaar geleden is er kanker vastgesteld bij mijn vader en dat zet, vreemd genoeg, ook serieus wat druk op de relatie. Mijn vader kan daar perfect mee om, in de mate van het mogelijke, maar mijn moeder echt totaal niet. Die kan gewoon niet tegen het idee dat mijn vader ziek is terwijl mijn vader altijd haar grootste steun is geweest.
In het begin kon ik daar serieus pissed om zijn. Ons vader had het al dan niet gemakkelijk met al die chemo enzo en soms begon ons ma dan nog is de bitch uit te hangen. Maar bon, ik neem haar dat nu niet meer kwalijk want dan is gewoon den aard van het beestje. En ondertussen gaat het met onze pa al een pak beter en de sfeer thuis is ook (bijna) terug de oude. Hopelijk een happy end dus.
Dennoman
Legacy Member
Je bent toch ingeschreven in het geboorteregister, en heb je niet zijn achternaam, of heb je die van je moeder? Medunkt dat die kerel sowieso traceerbaar is via je geboorteregister, en je hebt zeker een geboorteregister of anders heb je geen identiteitskaart en zou je niet bestaanTrsH zei:
Lijkt me idd dat je hem bvb zou kunnen vragen een DNA-test te laten doen en hem zo als bloedverwant aan kan duiden. Indien hij dit zelf weigert, zou ik het ook niet meer weten, maar het lijkt me wel dat je recht hebt op die erfenis, tenzij hij in zijn testament natuurlijk alles aan iemand anders geeft. Die laatste wens valt echter nog steeds aan te vechten via de notaris denk ik.
Brick Top
Legacy Member
Math'ke zei:
Serieus? Ben blij dat ik niet alleen ben!
Nee, echt. Er zijn echt dagen geweest waarop ik dacht van: 'Please, laat die onder een bus lopen ofzo want zo kan het niet meer...'. Van zodra die thuis was, was het altijd enorm dikken ambras (meestal met mijn moeder), echt niet normaal. Iedereen altijd slechtgezind, ik durfde nog maar amper gaan trainen omdat ik dacht dat ze elkaar gingen afmaken, ik durfde geen vrienden meer uitnodigen,... Het was echt een horror-periode. Uiteindelijk heeft dat 'maar' een dik jaar geduurd (mss twee jaar, dunno) maar dat wil ik nooit meer meemaken.
En vreemd genoeg is mijn zus ondertussen mijn beste vriendin. Binnen een paar weken wordt ze trouwens mama en ik word peter
cool. Wat wel vreemd is, is dat mijn zus die periode zo wat 'ontkent'. Allé, die doet of dat viel allemaal best wel mee... Niet dus. Maar bon, ik neem haar dat echt niet meer kwalijk. Maar vergeten doe je dat wel niet.Troj
Legacy Member
Waren 25 jaar getrouwd, nooit gedacht dat het bij hen zou gebeuren.
Ze zeggen soms dat hoe langer ze getrouwd zijn, hoe feller de vechtscheiding, wel ik denk dat dat bij hen inderdaad opgaat.
Ik ga het hier zeker niet allemaal typen, want daar heb ik geen zin in, maar ik kan u verzekeren dat het ook zo'n horrorverhaal is.
Resultaat is dat ik nu een betere relatie heb met m'n advocaat dan met m'n pa, om het zo te zeggen.
Ze zeggen soms dat hoe langer ze getrouwd zijn, hoe feller de vechtscheiding, wel ik denk dat dat bij hen inderdaad opgaat.
Ik ga het hier zeker niet allemaal typen, want daar heb ik geen zin in, maar ik kan u verzekeren dat het ook zo'n horrorverhaal is.
Resultaat is dat ik nu een betere relatie heb met m'n advocaat dan met m'n pa, om het zo te zeggen.
Areknia
Legacy Member
Ouders zijn gescheiden van mijn 1jaar. Altijd co-ouderschap week ma week pa.
Zijn als vrienden uit elkaar gegaan. Mijn pa woonde in borsbeke mijn ma in herzele. Op mijn 10jaar zijn ze alletwee verhuisd naar herzele in een duplex woning. Wat wil zeggen dat mijn pa op de gelijkvloers en stuk 1e verdieping woont en mijn ma op 1e verdieping en 2de verdieping. Ze wonen dus boven en onder elkaar. Toen was het ook nog altijd week week ma ge kunt dan gewoon ff de hal in gaan de andere trappen nemen en ik was bij mijn ma.
Mijn pa heeft dan op mijn 12jaar een ongeluk had met zijn fiets. Volledig verlamd en alles moeten opnieuw leren. Nu trekt hij terug zijn plan (opnieuw autorijden, koken, ....) wel met houterige bewegingen ma hij komt van ver. Sindsdien woon ik altijd bij mijn ma maar kan natuurlijk makkelijk bezoek brengen aan mijn pa. Zie hem dus bijna elke dag.
Ouders komen nog vree goed overeen en gaan nog altijd naar dezelfde feestjes. Ze hebben dan ook dezelfde vriendenkring. Pa komt ook goed overeen met mijn stiefpa. Wel plezant.
Beetje rare zinnen en structuur ma swat.
Zijn als vrienden uit elkaar gegaan. Mijn pa woonde in borsbeke mijn ma in herzele. Op mijn 10jaar zijn ze alletwee verhuisd naar herzele in een duplex woning. Wat wil zeggen dat mijn pa op de gelijkvloers en stuk 1e verdieping woont en mijn ma op 1e verdieping en 2de verdieping. Ze wonen dus boven en onder elkaar. Toen was het ook nog altijd week week ma ge kunt dan gewoon ff de hal in gaan de andere trappen nemen en ik was bij mijn ma.
Mijn pa heeft dan op mijn 12jaar een ongeluk had met zijn fiets. Volledig verlamd en alles moeten opnieuw leren. Nu trekt hij terug zijn plan (opnieuw autorijden, koken, ....) wel met houterige bewegingen ma hij komt van ver. Sindsdien woon ik altijd bij mijn ma maar kan natuurlijk makkelijk bezoek brengen aan mijn pa. Zie hem dus bijna elke dag.
Ouders komen nog vree goed overeen en gaan nog altijd naar dezelfde feestjes. Ze hebben dan ook dezelfde vriendenkring. Pa komt ook goed overeen met mijn stiefpa. Wel plezant.
Beetje rare zinnen en structuur ma swat.
^MystiQ
Legacy Member
Brick Top zei:Serieus? Ben blij dat ik niet alleen ben!
Bij u heeft het blijkbaar een happy end ( en dat is goed ! ) maar hier is het gezinsleven wel verwoest en ik denk niet dat het ooit terug helemaal goed zal komen ook. Daarvoor is er teveel gebeurd. Het heeft bij u een jaar ( of twee jaar ) geduurd, hier zijn de problemen al 4 of 5 jaar bezig. En het is nog steeds niet volledig gedaan, soms kan je dingen wel eens vergeven, een harde puberteit, tot daar, maar als ik alles hier zou neertypen zou je zelf ook stomverbaasd staan, ondanks hetgeen je meegemaakt hebt.
Gelukkig heb ik het zelf het er een pak beter vanaf gebracht dan zij, gelukkig maar want ik zou niet weten of mijn moeder hier nog zou rondlopen moest ik er niet zijn.
Areknia zei:
Ik denk dat je moet leren rekenen ..
Areknia
Legacy Member
Math'ke zei:Ik denk dat je moet leren rekenen ..
Hmm ben niemer mee
Sjans dat mijn examen statistiek al gedaan is.
Hij is er bijna 20 dus nog 19. Februari wordt hij 20 en zijn ouders 21jaar getrouwd.
Dus als ze vrijen op huwelijksnacht = 9maand later = Kindjen = Bijna 1jaar getrouwd.
1jaar getrouwd = kindje 0jaar
2jaar getrouwd = kindje 1jaar
21jaar getrouwd = 'kindje' 20jaar
Dus ik kan wel rekenen?
en jij niet?
Ofwel houdt die 'binnenkort' daar 3maand in...
We hebben vaste datums nodig kil911ler
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.