Archief - Gescheiden ouders

Als hij 20 wordt in februari en zijn ouders zijn in februari 21 jaar getrouwd dan is hij geen huwelijksnachtkindje ..

Dan niet nee of hij is 3maand te lang blijven plakken

Ow shit, 1/2de heeft gescheiden ouders .
Mijn ouders zijn nog samen en zeer gelukkig met elkaar.

Mijn ouders zijn nog altijd samen, hoewel ik het soms niet begrijp.

nog nie gescheiden, ma tscheelt nie veel

mijn ouders zijn gescheiden toen ik 2 was. mijn vader had een contactverbod met ons gekregen dus keb die nooit gekend. ben blij dat ze dat ons niet aangedaan hebben zo van een weekend bij de moeder en een weekend bij de vader ofzo van die dingen. das ni goe voor kinderen.

Mijn ouders zijn zo'n 7 jaar geleden gescheiden toen ik 17 jaar was. Toen was het wel een moeilijke periode maar nu ben ik het al lang gewoon. Mijn pa woont in Nieuwpoort en mijn ma in Oostende. Ze hebben geen contact meer met elkaar, maar ik zie hen elke week wel een paar keer.

Voor de wet 26 jaar en voor de kerk bijna 24 jaar. Soms wel (zware) crisissen maar tot nu toe hebben ze die overleefd .

mijn ouders zijn al twintig jaar gescheiden
ik was drie toen het gebeurde en mijn broer zes
we woonden toen allemaal tesamen in een groot huis met een grote tuin

mijn vader was vaak weg voor zijn werk en hij had toen een relatie met zijn leerlinge (hij gaf lessen verzekeringen) zij was tevens ook onze babysit en was zelfs met mijn ouders naar een michael jackson concert gegaan

mijn moeder heeft hem op een dag betrapt met haar

op een dag kwamen we ook thuis en alles was weg, meubels en zelfs ons speelgoed
mijn vader had alles meegenomen en het huis ging verkocht worden

mijn moeder kreeg maar bitter weinig

we moesten dan een jaar of 2 bij mijn grootouders wonen tot we een heel klein appartementje konden huren in de ghetto van gent lol
langs vaders kant moesten we om de 2 weken bij de grootouders logeren terwijl hij soms naar zijn vriendin ging

later hebben ze dan een huis gehuurd en zijn ze getrouwd
een jaar later kregen ze een kindje, mijn halfbroertje

dan hebben ze een groot huis gebouwd aan de kust en ze wonen er nog steeds

int begin viel de stiefmoeder wel mee, maar eenmaal ze een eigen kind had veranderde ze
ik voelde mij niet meer thuis, er waren allemaal regels die ik thuis bij mijn mama niet had en ik voelde mij meer als een gast in dat huis

mijn moeder had de ene relatie na de andere en was echt kapot van de scheiding (mijn pa was haar eerste lief)
ze weent nu nog altijd wanneer ze denkt aan de vechtscheiding

mijn vader weigerde soms onderhoudsgeld te betalen etc

toen ik 16 was besloot ik mijn vader niet meer te zien omdat we moeilijk overeen kwamen en ik heel die sfeer in zijn huis niet meer aankon

pas 4 jaar later had ik weer contact met hem en nu onderhouden we een redelijk goeie relatie
ik ben wat volwassener geworden en ook hij beseft dat hij vele dingen verkeerd heeft gedaan (toen hij ernstig ziek was geworden besefte hij pas hoeveel zijn kinderen voor hem betekenden)

ik moet hem niet meer verplicht bezoeken maar ga wanneer het mij past en ik word met open armen ontvangen

nu ik zelf werk in japan hoop ik dat de vechtscheiding eindelijk een einde zal krijgen en mijn vader en moeder ooit nog eens een deftig gesprek kunnen hebben (op de trouw van mijn grote broer was het nog ca va)

enfin thats the story lol
vele moeilijke periodes thats for sure maar ge kreeg ook dubbel zoveel cadeaukes

Ja Stichero, big story zo te zien

By the way, das meestal ook het enige argument als voordeel van een scheiding : Dubbel zoveel cadeaukes, maar daar stopt het ook bij ..

Zijn ondertss 21 jaar getrouwd hier. Zijn ook al eeuwen samen bij mijn weten.
Grappigste verhaal:
Mijn moeder verkeerde eerst met de broer van mijn vader en mijn vader met mijn ma haar zus. Ze hebben ooit eens een wissel doorgevoerd en zo is het gebleven

Ze hebben hier al wel eens hun woordenwisselingen, zoals er in elk gezin wel zijn, de ene keer wat heftiger dan anders, maar ze lijken mij van het onverwoestbare type dat al zodanig aan elkaar gewend is dat iets anders gwn niet zou werken ^^.
Mijn pa zou geen andere vrouw willen en geen andere vrouw zou hem en zijn twee varkens van zonen erbij nemen :')
Zelfde voor mijn ma.

Stichero zei:

(op de trouw van mijn grote broer was het nog ca va)

Klik om te vergroten...

Is a happy noob getrouwd?

Toevallig een francaiske?

(en hoe is't met uw kotgenoot van toen die ook op zwam zat? Demiourgos of iets in die aard?)

Mijn ouders zijn nog samen.

Dennoman zei:

Je bent toch ingeschreven in het geboorteregister, en heb je niet zijn achternaam, of heb je die van je moeder? Medunkt dat die kerel sowieso traceerbaar is via je geboorteregister, en je hebt zeker een geboorteregister of anders heb je geen identiteitskaart en zou je niet bestaan

Lijkt me idd dat je hem bvb zou kunnen vragen een DNA-test te laten doen en hem zo als bloedverwant aan kan duiden. Indien hij dit zelf weigert, zou ik het ook niet meer weten, maar het lijkt me wel dat je recht hebt op die erfenis, tenzij hij in zijn testament natuurlijk alles aan iemand anders geeft. Die laatste wens valt echter nog steeds aan te vechten via de notaris denk ik.

Klik om te vergroten...

nee ik heb zijn achternaam niet.
en ik wil geen erfenis van hem of gelijk wat dan ook lol.

G-UNIT #1 zei:

Hoe oud was je toen je ouders uit elkaar gingen?

Klik om te vergroten...

Ik werd juist geboren *hint* *hint* .

Dus al ruim 19 jaar en ongeveer 5-6 jaar da 'k niks meer van hem hoor, buiten zelden eens een verjaardagskaart of onlangs nog een nachtelijk bezoek van hem waar dat de politie na een tijd ook mee kwam feesten .

In die laatste jaren is hij ook nog eens getrouwd, in coma geraakt, gaat hij nu naar de fillipijnen, heeft hij een nieuw lief (opnieuw), etc... En ge krijgt da alleen te horen via via hé.

Een pa ... voor wa hebt ge da eigenlijk nodig?

edit: btw, niet iedereen blindelings vertrouwen is ook iets dat aandacht verdient vind ik. Zo ben ik ook achter bepaalde dingen gekomen van beide kanten die allesbehalve goed te spreken zijn...

ouders gescheiden van op mijn 12 jaar (8 jaar geleden nu). Aanleiding gebeurde op mijn 12de verjaardag en plechtige communie (die samen viel)... Leutige verjaardag/communie zou ik zo zeggen...

Getouwtrek (zelfs de pers en gans de gemente werd betrokken) + leugens langs de kant van mijn vader. Zelfs door de familie van mijn moeder (die waren ook boos op haar).

Vader die mij de gehele tijd probeerde te chanteren, wat eerst lukte maar nu is hij mij en mijn zus volledig kwijt geraakt.

Vader een "slag" gegeven voor al wat hij misdaan heeft en verhuisd naar mijn moeder.
Half jaar geleden is de "bubble" ontploft en zijn al zijn leugens (+ diefstallen) uitgekomen. Hartwonde is weer open gereten maar heelt nu veel sneller dan vroeger.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of 6 was.

Ze waren vorig jaar of zijn dit jaar rond de 25 samen.

Maar sommige dingen die hier staan zijn toch redelijk erg.

Mijn ouders zijn ook al paar jaar gescheiden na 19 jaar huwelijk.
Tussen mijn ouders ging het niet meer en mijn pa zocht steun bij iemand anders en van het ene kwam het andere. ^^
Eerst woonde ik nog bij mijn ma, maar na een jaar kon ik het niet meer uithouden. Nu woon ik gelukkig bij mijn pa, ik hoor en zie mijn ma soms maar er komt meestal toch miserie van. Ze heeft 20jaar alles gedaan voor ons en we zien ze niet meer staan en blabla... Wat natuurlijk zever is.

Toen ik nog bij mijn ma woonde was er niets anders of miserie. Hoeveel keer ik niet op spoed heb moeten zitten omdat er iets gebeurt was met mijn ma, zijn gewoon niet op één hand te tellen. Ik krijg nog veel wenende telefoontjes waarin ze mij in het begin verwijt en op het laatste smeekt zodat ik nog eens naar haar zou komen. Haar afscheidsbrief ligt zogezegd al een paar maand klaar omdat ze er straks niet meer zal zijn.

Edit: en net wanner ik dit typ, belt mijn ma. Toevallig

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 jaar was. Heel onverwachts, dat had ik nooit zien aankomen. Want mijn ouders hadden zo goed als nooit ruzie enzo. Dus dat was een gigantische schok voor mij toen ik dat hoorde.