Poenanie zei:
Zijn er hier nog mensen die soms stiekem hopen dat hun ouders zouden scheiden omdat ze denken dat je dan in een veel betere gezinssituatie terecht zal komen ? Ik persoonlijk ben het hier thuis echt kotsbeu, er hangt constant spanning en der is om de 5 stappen wel een discussie aan tafel ofz ...
Hangt er natuurlijk vanaf vanuit welke context je het allemaal bekijkt. De relatie tussen mijn ouders is er één die ik pas vanaf latere leeftijd heb leren begrijpen. Laatst hebben mijn moeder en ik er nog een gesprek over gehad zelfs.
Vaak lijkt het alsof mijn ouders elkaar niet kunnen luchten en een paar minuten later zitten ze lekker ontspannen televisie te kijken of elkaar af te lebberen alsof het pubers zijn. Dat komt door het feit dat geen één van beide ouders een echt "touchy feely" persoonlijkheid heeft, en dan vooral mijn vader niet. Mijn vader heeft altijd als zelfstandige werkdagen geklopt van 16-17 uur (en nu hij in principe loontrekkend is toch altijd minstens 11-12 uur) en dus is hij niet het soort mens dat het gewend is om vaak thuis te zitten en veel tijd door te brengen met zijn gezin.
Ik merk ook dat de sfeer hier gespannen is als mijn vader eens thuis is voor langere periodes dan een paar dagen (bvb. tijdens het bouwverlof). Dan is de sfeer hier zo gespannen omdat we (en ik zal het heel cru uitdrukken) zijn smoel gewoon beu gezien zijn. Hij weet dan ook niet echt hoe hij zich moet gedragen en dat uit hij door kritiek te geven op vanalles en nog wat en hier in huis De Grote Chef te komen uithangen, terwijl het al van zolang ik mij kan herinneren mijn moeder is die me eigenlijk grosso modo heeft opgevoed.
Ik heb in al die jaren leren begrijpen waarom mijn vader zodanig hard zijn nikkel afdraaide in dat magazijn en nu achter een bureau/in een winkel: voor zijn gezin. Daarom heb ik ook een respect voor hem ontwikkeld en ik begrijp nu ook waarom mijn ouders niet zo klef zijn als andere mensen. Dat merk ik ook als we bijvoorbeeld naar feestjes gaan bij vrienden van de familie: die mensen doen alsof ze een pas getrouwd koppeltje zijn (terwijl ze vaak even lang of langer getrouwd zijn dan mijn ouders) en mijn ouders veranderen geen spiertje, of ze nu elders zijn of thuis. En ik weet goed genoeg (door de kinderen van die andere mensen) dat daar ook spanningen heersen thuis, maar blijkbaar is dat toneeltje nodig om zich te kunnen profileren naar andere mensen.
Nee, ik ben blij met de relatie van mijn ouders. What you see is what you get, geen zever
marginaliteit ten top
