Ik weeg 60 kilo voor 1m61. Heb vroeger lang 56 kilo gewogen, maar ja, met de jaren komen er een paar kilootjes bij als je niet oplet (ben nu midden 30). Ik kan nu precies beter leven met hoe ik eruitzie dan vroeger. Vroeger durfde ik geen korte rokjes aan, want m'n benen waren 'te dik', geen te open bloesjes... Geen idee waar dat idee vandaan kwam. Ouders of partners hebben er nooit opmerkingen over gemaakt, vriendinnen waren ook niet bezig met diëten. Nu durf ik wel gerust een korter jurkje aantrekken, zonder mouwen, ook al zijn er vier kilootjes extra. 't Zit bij mij wel goed in proportie denk ik, waist-hip ratio die hier eerder aan bod kwam zit rond de 0.70, dus ideaal. Slanke taille, ronde billen.
Ik eet vrij gezond, met af en toe een uitspatting, maar ben nooit op dieet geweest. Heb m'n grens nu wel op 60 gezet, meer moet het niet worden voor mij. Als ik erover ga, let ik toch even wat op met chips en alcohol tot ik weer op of onder 60 zit, maar eigenlijk schommelt het niet meer dan een kilo, al een jaar of vier, vijf...
Laat je niet teveel wijsmaken door je omgeving. Je hebt genoeg gezond verstand om te weten wat gezond is. Met de jaren verandert je houding tegenover je lichaam en je zelfvertrouwen vaak ook wel, heb ik gemerkt (bij mezelf, en bij sommigen, niet bij iedereen). Sommigen hebben dat al jong door, anderen (zoals ikzelf) komen wat later tot de jaren van verstand op dat vlak.
.
. Ik zou die zuivere toepassing van de wet van Newton toch graag eens aan de lijve kunnen meemaken