Terrorist_Hell
Legacy Member
Stond onlangs een artikel in de EOS over dit onderwerp. Stotteren heeft te maken met motorische problemen (bv. harde klanken), spieren die samentrekken en voor spasmes zorgen, samenwerking tussen hersenhelften die stroef verloopt en ook de variatie in situaties/omgevingen. Over woorden struikelen, te snel praten, zinsconstructies bedenken in je hoofd of opnieuw beginnen bij opbouw van een zin terwijl je praat, etc. hebben niks te maken met stotteren. Je stottert als je (mede)klinkers of klanken continu herhaalt bv. v-v-vader of kl-kl-klank.
Beste wat je kunt doen is blijkbaar te praten over hoe je je voelt bij zo'n situaties en hoe om te gaan met emoties. Zie het als een gesprek met een psycholoog, maar dan specifiek op één thema waar je al weet dat het een tastbaar probleem is en je de kern van de zaak begrijpt. In principe helpt het weinig tot niet om bij een logopedist woorden of klanken te oefenen, omdat je je zo focust op jouw 'handicap' en uiteindelijk toch gaat nadenken over dat bepaald woord als je het wilt uitspreken. Het zou logisch gezien moeten helpen aangezien je die klanken oefent, maar uiteindelijk oefen je in een rustige ruimte met iemand die ervoor getraind is dat beroep uit te oefenen. Het is dus niet bepaald respresentatief voor de werkelijkheid.
Ik heb 4 jaar logopedie gevolgd voor mijn stotteren, al is het een milde vorm waar ik nu af & toe nog last van heb. Moeilijke klanken ga ik zeer vaak uit de weg, omdat de mogelijkheid er is om een andere woord te zoeken of er een uitleg over te geven. Het is zéér moeilijk af te leren en het enige wat helpt is kalmeren en je emoties een plaats geven op dat moment. Het zal weliswaar nooit volledig verdwijnen.
Normaal gezien starten jongens vaker dan meisjes met stotteren en dit tot ze ongeveer 6 jaar oud zijn. Nadien wordt het zeldzamer, hoogstens tot een jaar of 8-9. Ik kreeg het op m'n 11e vreemd genoeg, quasi zonder aanleiding in een les Frans bij het werkwoord 'tomber'. Dan ging het van "je t-t-t-tombe". Terwijl ik nu die "je" gebruik als aanleiding om die harde 't' vlotter uit te spreken. Dat gans rekenwerk in m'n hoofd werd nooit besproken bij die sessie logopedie, wat wel jammer is eigenlijk. Het spreken zelf is een klein aspect.
Beste wat je kunt doen is blijkbaar te praten over hoe je je voelt bij zo'n situaties en hoe om te gaan met emoties. Zie het als een gesprek met een psycholoog, maar dan specifiek op één thema waar je al weet dat het een tastbaar probleem is en je de kern van de zaak begrijpt. In principe helpt het weinig tot niet om bij een logopedist woorden of klanken te oefenen, omdat je je zo focust op jouw 'handicap' en uiteindelijk toch gaat nadenken over dat bepaald woord als je het wilt uitspreken. Het zou logisch gezien moeten helpen aangezien je die klanken oefent, maar uiteindelijk oefen je in een rustige ruimte met iemand die ervoor getraind is dat beroep uit te oefenen. Het is dus niet bepaald respresentatief voor de werkelijkheid.
Ik heb 4 jaar logopedie gevolgd voor mijn stotteren, al is het een milde vorm waar ik nu af & toe nog last van heb. Moeilijke klanken ga ik zeer vaak uit de weg, omdat de mogelijkheid er is om een andere woord te zoeken of er een uitleg over te geven. Het is zéér moeilijk af te leren en het enige wat helpt is kalmeren en je emoties een plaats geven op dat moment. Het zal weliswaar nooit volledig verdwijnen.
Normaal gezien starten jongens vaker dan meisjes met stotteren en dit tot ze ongeveer 6 jaar oud zijn. Nadien wordt het zeldzamer, hoogstens tot een jaar of 8-9. Ik kreeg het op m'n 11e vreemd genoeg, quasi zonder aanleiding in een les Frans bij het werkwoord 'tomber'. Dan ging het van "je t-t-t-tombe". Terwijl ik nu die "je" gebruik als aanleiding om die harde 't' vlotter uit te spreken. Dat gans rekenwerk in m'n hoofd werd nooit besproken bij die sessie logopedie, wat wel jammer is eigenlijk. Het spreken zelf is een klein aspect.
.
In het begin moest ik natuurlijk lachen want als je het moest geloven ging hij 7x het gras afrijden
Maar nu wacht ik gewoon tegen dat hij zijn zegje heeft gedaan.
, leuke kerel. Grappigste keer was toen hij al voor 10 seconden stotterde en dan gewoon GODVERDOMME ! zei
, kmoet daar soms ook opletten 