Archief - Het probleem van stotteren

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Mathelas

Legacy Member
Bouw een tijdmachine en ga terug naar het jaar 2010, hou de threadstarter tegen en bespaar uzelf de irritatie die je nu hebt.

Time

Legacy Member
Time zei:
Stotteren niet, eerder continu te snel willen spreken. 't Is wel problematisch. Kom het bijna dagelijks tegen dat ik bepaalde dingen gewoon niet zeg omdat ik op voorhand weet dat het een zinsstructuur is waarmee ik moeite ga hebben. Ga in september daarvoor terug logopedie beginnen, tot hiervoor was dat moeilijk te combineren met avondschool.

't Is soms heel raar, in m'n vorige job had ik veel telefonie. Als dan een klant me niet begreep - en maar normaal ook, soms hoor ik van mezelf dat het onverstaanbaar is - moest ik me herhalen, als die het dan nog niet begreep kon ik plots wel rustig en evenwichtig praten. En dan vroeg ik me elke keer opnieuw af, waarom lukt het nu ineens wel?
Ook al gemerkt: hoe meer ik me op m'n gemak voel bij iemand, hoe meer moeite ik heb om rustig te praten bij die persoon. Maar logopediste zei me vroeger al dat dat normaal was, al vind ik dat zelf zeer bizar. Ik heb er in een sollicitatiegeprek bv geen probleem mee om een uur rustig en normaal te praten, goede indruk maken is dus geen probleem. M'n probleem hangt sterk van de situatie af, wat het eigenlijk extra frustrerend maakt, want dan wéét je dat je het wel kan. :(
Zag deze thread opduiken bij mijn subscribed threads. Wist niet eens meer van deze post af.
Soit, we zijn 2,5 jaar verder. Het snel praten is wat het is, dat zal er niet meer uitgaan denk ik. Maar ik ben sinds oktober 2011 na een ADHD-diagnose begonnen met Rilatine. En ik moet zeggen, mijn klachten rond mijn articulatie zijn sindsdien voor een groot deel verdwenen.
De medicatie zorgt voor een rust die blijkbaar ook op mijn spraakvermogen een gunstig effect heeft. Mijn mond houden, ervan overtuigd dat ik het er toch niet uitkrijg, behoort al een tijdje tot het verleden. Ik kan soms moeilijke momenten hebben, maar het is al een immens verschil buiten vroeger. Het moeilijkste vroeger blijft wel het moeilijkste: me op het werk aan de telefoon voorstellen. Maar de momenten dat ik van mezelf hoor dat ik bijna onverstaanbaar ben, zijn er amper nog. Vooral op het vlak van getallen uitspreken heb ik ongelooflijke vooruitgang gemaakt. Samenstellingen waar het tiental drie lettergrepen krijgt, waren vroeger een nachtmerrie (vijfenzeventig bv), nu cruise ik daar door.

Dit is geen pleidooi voor Rilatine, spraakstoornissen kunnen tientallen oorzaken hebben, dit was er toevallig bij mij een. :)

kil911ler

Legacy Member
Amintah zei:
Ik heb er hier en daar wel eens last van, al is het eerder wanneer ik *weer* eens te snel aan het spreken ben en dan blijf haperen bij een woord.. en hier en daar zijn er gewoon woorden die ik na 5 minuten nog altijd niet correct kan uitspreken..
Of heel vaak dat ik woorden niet vind en dat ik dus altijd blijf haperen en niet verder geraak..

Jammer genoeg reageert mijn vriend dan altijd met 'ge moogt het zeggen ze!', maar eerder op een spottende toon. :/

Bij mij is het eerder doordat mijn ma van brugge is.. en mijn pa van lummen. Resultaat is dus dat ik de G en H ook door elkaar haal, bvb woorden zoals 'muggengeheugen' durf ik bijna niet meer uitspreken.
Net zoals mijn eigen straatnaam.. 'De Heilige Geeststraat'.. ge kunt dus raden dat als ik dat moet uitspreken dat ik 5x opnieuw moet beginnen want anders wordt dat de 'geilige geeststraat'..
En helaas voor mij 'plaagt' mijn vriend mij daar heel vaak mee. In vriendengroepen durft het wel eens zijn dat hij zegt 'spreek nog eens muggengeheugen uit!' En dan blokkeer ik gewoon helemaal :/
Ik herken mezelf in die zin dat als ik de 'g' deftig wil uitspreken, dat het allemaal verloren moeite is, omdat ik dan over mijn woorden val. Ik blijf dan haperen aan die 'g' en dan is heel het woord verkakt als het ware :p

Nu, best fijn van je vriend die je als circusattractie behandelt. "Zeg es muggengeheugen, hihihihi"... ik krijg daar persoonlijk het schijt van als mensen dat aan mij vragen en dan kijk ik hen gewoon vuil aan :p

Ubiquitous

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
Ik stotter niet echt maar ik praat gewoon enorm snel waardoor ik soms wel eens over mijn woorden struikel. Dit komt omdat ik mijn zin altijd op zo een kort mogelijk tijd wil afmaken om niet onderbroken te worden.

De oorzaak hiervan ligt volgens mij bij mijn ma die mij vroeger bijna nooit liet uitspreken, als ik haar dat zeg wordt ze wel altijd enorm kwaad.
Ik praat traag en duidelijk (limburg), maar als ik dreig onderbroken te worden (wat bijna nooit gebeurt), blijf ik gewoon doorpraten. En het werkt goed.

inb4 te oude quote.

Reverz

Legacy Member
Time zei:
Vooral op het vlak van getallen uitspreken heb ik ongelooflijke vooruitgang gemaakt. Samenstellingen waar het tiental drie lettergrepen krijgt, waren vroeger een nachtmerrie (vijfenzeventig bv), nu cruise ik daar door.
Is dat niet iets wat eerder los staat van stotteren? Ik merk ook dat ik regelmatig over mijn woorden struikel, zeker als ik onder druk/stress sta maar echt stotteren kan je dat niet noemen. Ik heb echter ook last met getallen, 45 & 54 is daar het schoolvoorbeeld van. Gelukkig weten mijn collega's dat ze bv telefoonnummers beter in losse cijfers doorgeven dan in tientallen :p

glashelder

Legacy Member
Ubiquitous zei:
Ik praat traag en duidelijk (limburg), maar als ik dreig onderbroken te worden (wat bijna nooit gebeurt), blijf ik gewoon doorpraten. En het werkt goed.

Ik heb dat ook eens gedaan bij een vriend van me die mij echt cónstant onderbrak. Het resultaat was dat we allebei ons zegje hadden gedaan en zaten te wachten op de reactie van de andere :unsure: Volgens mij merkte hij amper dat ik iets zei.

Preske

Legacy Member
Inez zei:
Hallo iedereen,
Wij zijn Anne-Marie, Elisa, Leen en Inez
Dit jaar, ons laatste jaar,hiervoor moeten we een Geïntegreerde proef (GP) maken. Onze GP gaat over spraakstoornissen. We moeten enkele interviews afnemen en we kozen er onder andere voor om een persoon te interviewen met een spraakstoornis.
We zagen dat dit forum gaat over stotteren, wat ook een deel is van onze GP. Vandaar de vraag of jullie deze vragen zouden willen beantwoorden

1. Hoe belangrijk is taal voor u?
2. Hoe staat u tegenover meertalige opvoeding?
3. Wat is de oorzaak van het feit dat u stottert?
4. Ondervindt u hier veel hinder aan? Zo ja, op welke manier?
5. In welke situaties stottert u meer dan in andere?
6. Denkt u dat stotteren en een taalachterstand iets met elkaar te maken hebben? Zo ja, hoe?
7. Welke methode gebruikt u om stotteren te behandelen?

Alvast bedankt!
Anne-Marie, Elisa, Leen en Inez

1. Ik begrijp niet echt wat hier mee bedoelt word. Gaat het hier over het belangrijk vinden van mooi AN te spreken of dialect? Of er op letten dat men zonder schrijffouten schrijft?
2. Alleen als beide talen evenwaardig aan bod komen, en vooral (als men in het buitenland zit) dat de taal van het land waar men zich bevindt even veel aandacht krijgt als de moedertaal.
3. Bij mij is het een combinatie van te rap willen spreken dan mijn mond kan volgen, en de gevolgen van verlammingen waaronder het verlies van mijn stem voor ruim 9 maand. Mijn stembanden zijn nog steeds niet helemaal genezen.
4. Hinder? ja. Veel hinder, nee. Het is even vervelend, maar de stotter is niet heel groot.
5. Zoals ik al zei, als ik sneller wil praten dan mijn mond kan volgen, meestal als ik heel gepassioneerd zit te vertellen. Met bepaalde moeilijke woorden heb ik het ook wel eens moeilijk, kan er geen voorbeeld op plakken.
6. Nee, dat denk ik niet.
7. Stoppen met praten, eens diep inademen, mezelf te tijd geven om te kalmeren, en herbeginnen.

Inez

Legacy Member
Preske zei:
1. Ik begrijp niet echt wat hier mee bedoelt word. Gaat het hier over het belangrijk vinden van mooi AN te spreken of dialect? Of er op letten dat men zonder schrijffouten schrijft?
2. Alleen als beide talen evenwaardig aan bod komen, en vooral (als men in het buitenland zit) dat de taal van het land waar men zich bevindt even veel aandacht krijgt als de moedertaal.
3. Bij mij is het een combinatie van te rap willen spreken dan mijn mond kan volgen, en de gevolgen van verlammingen waaronder het verlies van mijn stem voor ruim 9 maand. Mijn stembanden zijn nog steeds niet helemaal genezen.
4. Hinder? ja. Veel hinder, nee. Het is even vervelend, maar de stotter is niet heel groot.
5. Zoals ik al zei, als ik sneller wil praten dan mijn mond kan volgen, meestal als ik heel gepassioneerd zit te vertellen. Met bepaalde moeilijke woorden heb ik het ook wel eens moeilijk, kan er geen voorbeeld op plakken.
6. Nee, dat denk ik niet.
7. Stoppen met praten, eens diep inademen, mezelf te tijd geven om te kalmeren, en herbeginnen.

Dag Preske
Alvast heel erg bedankt om dit interview in te vullen!

Bij vraag 1 willen we graag weten of u het belangrijk vindt dat u zich met taal kunt uitdrukkenen en waarom? En of u het in bepaalde situaties belangrijker vindt om te kunnen communiceren door middel van taal, dan in andere situaties.

Fransz

Legacy Member
Onze vorige CEO had een stotter probleem, het mag dus geen rem zijn voor iemand zijn carrière.

MrMorpheus

Legacy Member
Hoe ervaart iemand die stottert lag? Of rubberbanding in een game?

makila

Legacy Member
Mijn buurman stottert, maar geraakt tegelijkertijd ook slecht uit zijn woorden (hij spreekt ultratraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag). Op zich vind ik dat niet zo erg, totdat hij eens langskomt om 10 zinnetjes te zeggen. Dat duurt dan minstens 5 minuten voordat hij uitgepraat is.

ryoudragon

Legacy Member
The King's Speech.

Ik weet niet tot hoeverre het waarheidsgetrouw is, maar ik vond toch dat deze film heel mooi aantoont hoe stotteren ervaren kan worden.

wouter_dc

Legacy Member
Ik vraag me altijd af, als ge dan met iemand praat die stottert (een random persoon, geen kennis), en hij/zij wil iets zeggen, geraakt niet uit zijn woorden, maar ge snapt wél al wat ie bedoelt. Is het dan onbeleefd om die aan te vullen en er al op te antwoorden, of moet ge geduldig wachten tot ie zijn zin heeft afgemaakt :unsure:

kil911ler

Legacy Member
Welja, als het iemand is die ik niet ken, dan ben ik zeer geduldig en ik laat ik hem/haar doen tot het gedaan is. Tenzij je merkt dat het echt niet lukt en ie er gefrustreerd van geraakt, dan durf ik wel dat woordje te zeggen (maar dan in vraagvorm natuurlijk :unsure:)

Nahrtent

Legacy Member
Ik stotter soms ook en ik verkap mijn woorden en zinnen regelmatig (zeg maar bijna systematisch), en eerlijk gezegd heb ik daar nog nooit last van ondervonden of opmerkingen over gekregen.

Sooth Awful

Legacy Member
SinDweller zei:
Ik stotter soms ook en ik verkap mijn woorden en zinnen regelmatig (zeg maar bijna systematisch), en eerlijk gezegd heb ik daar nog nooit last van ondervonden of opmerkingen over gekregen.

Lol, er is een verschil met stotteren en eens af en toe over uw woorden vallen, zoals iedereen dat wel eens heeft.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan