Archief - Ik ben op

Sick` · 18 mrt 2014

Je gezondheid gaat voor op je werk.

Ik zou het persoonlijk eerst op het werk aankaarten dat het zo niet verder kan. Indien ze daar geen begrip voor opbrengen (of men er niet voldoende rekening mee houd) zou ik met je huisarts gaan praten.

Je moet je werkgever duidelijk maken dat jij er last van hebt. Neem geen genoegen met half-en-half oplossingen. Maak duidelijk dat er meteen een rem op moet komen. Zeg ook dat je niet weet of dat voldoende is, en dat je op voorhand niet kan weten hoe lang je nodig hebt om op je plooi te komen. Je kan hem zeggen dat jullie het na een tijdje eens terug zullen moeten samenzitten of het 1) voldoende is 2) je er terug taken kan bijnemen. Indien je terug een extraatie er bijneemt heel duidelijk maken dat je gaat zien wat dat zegt, en dat als het zo is dat je terug achteruit gaat, dan ook meteen een stap terug gaat nemen.

Kom je er niet met je werkgever uit: ga naar de huisarts en die zal wel het nodige doen (en anders ga je naar een andere).

Tonerider · 18 mrt 2014

witten zei:
Juist thuis en gegeten.
even met vriendin gepraat en we hebben woensdagavond doktersafspraak.
spijtig genoeg is afspraak om 5u in de namiddag maar ik ben momenteel bezig met Belgisch paviljoen voor de expo in milaan 2015. en ja het moet woensdagavond af zijn!..
soit. even nieuwe episode van the cosmos gedownload. Nu in bed er naar kijken en wss na een kwartiertje in slaap vallen
allezins al bedankt voor de hart onder de riem stekende berichtjes

En zo gaat er elke week wel iets tussen komen. Ga naar de dokter!

Verstuurd vanaf mijn LG-V500 met Tapatalk

Hungry® · 18 mrt 2014

Sick` zei:
Je gezondheid gaat voor op je werk.

Ik zou het persoonlijk eerst op het werk aankaarten dat het zo niet verder kan. Indien ze daar geen begrip voor opbrengen (of men er niet voldoende rekening mee houd) zou ik met je huisarts gaan praten.

Je moet je werkgever duidelijk maken dat jij er last van hebt. Neem geen genoegen met half-en-half oplossingen. Maak duidelijk dat er meteen een rem op moet komen. Zeg ook dat je niet weet of dat voldoende is, en dat je op voorhand niet kan weten hoe lang je nodig hebt om op je plooi te komen. Je kan hem zeggen dat jullie het na een tijdje eens terug zullen moeten samenzitten of het 1) voldoende is 2) je er terug taken kan bijnemen. Indien je terug een extraatie er bijneemt heel duidelijk maken dat je gaat zien wat dat zegt, en dat als het zo is dat je terug achteruit gaat, dan ook meteen een stap terug gaat nemen.

Kom je er niet met je werkgever uit: ga naar de huisarts en die zal wel het nodige doen (en anders ga je naar een andere).

juist! Ik zou het niet beter kunnen verwoorden. Maar eerst naar de dokter gaan en je rust laten voorschrijven. Dan pas gaan praten.

straight_six · 18 mrt 2014

idd naar de dokter, je zal je al veel beter voelen na een gesprek met hem. En vraag meteen ook een brief waarin staat dat je die werkdruk niet meer aan kan, die kan je dan voorleggen aan je baas als je hem om een assistent zou vragen.

Zoals eerder gezegd, hier zou nooit een einde aan komen. Met minder te werken krijg je alleen nog maar meer stress doordat de berg blijft groeien en als je blijft zoveel uren doen verandert er ook niks. Dus de enige oplossing is dat er iemand bij je komt.

MattijsDS · 18 mrt 2014

Zoals alle tips hierboven al vermelden: praat met je werkgever en / of met je dokter. De enige aanvulling dat ik wil doen: praten met de dokter is zeker goed, maar als huisarts zal hij niets kunnen veranderen aan je werksituatie. Hij zal je wel praktische tips kunnen geven om je probleem aan te pakken.

Ik zou eerder proberen om een afspraak te maken met de arbeidsgeneesheer. Ieder Belgisch bedrijf is aangesloten bij een externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Kijk even in je arbeidsreglement wie de AG of externe preventieadviseur is voor uw bedrijf, en neem daar even contact mee op.
Zij kennen dan zowel jouw kant van het verhaal en kennen (deels) het bedrijf, waardoor er intern oplossingen kunnen gezocht worden.

Anoniem0 · 19 mrt 2014

twas ijdele hoop te denken dat ik vannacht eens zou kunnen doorslapen.
Dag 4 op een rij dat ik maar amper 4 uur 'slaap'.

ik vraag me ook af of het geen combinatie is van veel werk, overlijden vader enkele jaren terug toen ik volop aan het bouwen was aan de eigen woonst waar ik misschien toch iets teveel hooi op de vork genomen heb.

Ik voel me nu gewoon redelijk zwak, pussy. Ik zie het ook niet echt zitten om mijn collegas in de steek te laten. Ik ben ook niet de enige die bij ons overwerkt.
Mensen die in de bouwwereld zitten, ingenieurs architecten etc of soortgelijke functie uitoefenen kunnen het misschien wel beamen.

Ik ben ook langzaamaan aan het rondkijken voor andere job. Echter zoals hierboven aangehaald is het in mijn functie nogal 'eenheidsworst'
elke sollicitatie vernoemd wel 'u bent punctueel, teamplayer en stressbestendig'
wel.. momenteel ben ik het niet meer. Tis een beetje zoals een elastiekje waar de rek uit is.
Ik kon vroeger gewoon veel meer aan. Had ik een zware deadline of moest er iets af dan zetten we onze schouders eronder en we deden het gewoon. Nu zak ik eerder gelijk een pudding ineen.

Pas op ik doe mijn werk wel graag ergens. Het is zijn leuke en 'uitdagende'

projecten. De sfeer met de collegas is goed tot zeer goed.
Echter is het wel een verloop geweest van deze mensen. op die 10 jaar heb ik enkel ik reeds 30 mensen zien komen en gaan.
pak dat er van die 30 een twintigtal vertrokken zijn gewoon omdat de werkdruk te hoog ligt.
Zo ook met de nieuwe collega's die instromen. Velen vertrekken gewoon na een jaar met dubieuze redenen.
Of zou het aan mijn uitleg zijn dat ik verschaf :unsure:

Ik werk momenteel op een 'landschapskantoor' en echt bevorderlijk voor de concentratie is dit ook niet echt.
Ventilatie en klimaat van het gebouw zit denk ik wel goed aangezien ik deze zelf ontworpen heb

.
Ook de opleidingen van de nieuwe collegas wordt me wat teveel momenteel. Ik word per dag toch wel twintig tot 30 keer gestoord met allerhande vragen gaande van technische zaken tot autocad of it problemen.

Ik ben momenteel bezig met
-een gemeenschapscentrum
-een bibliotheek
-een kantoor
-werfopvolging van een gemeenschapscentrum
-een bedrijfsrestaurant
-een wedstrijd voor belgisch paviljoen expo
-een rusthuis.
-allerhande projecten die ik ontworpen heb en nu in uitvoering zijn waar ik dan de projectleiders hun vragen moet beantwoorden indien er onduidelijkheden zijn.

hierbij stuur ik dan de junior collegas aan en het personeel in vietnam welke toch het gros van het tekenwerk op zich nemen.
Echter verzeil ik zo in een situatie waar ik echt van de hak op de tak op elke project moet springen en heb het gevoel hierbij dat ik het totaalplaatje niet meer kan vatten. Tis echt raar maar vroeger werkte ik totaal anders. Ik had mijn project van voorontwerp tot aanbesteding. Maakte de berekeningen, warmteverliezen, koellasten etc. Tekende mijn plannen uit en maakte mijn bestekken en ramingen.
Nu stuur ik aan. Spring ik bij. maak ik bestekken en ramingen van projecten waar ik totaal niets aan ontworpen heb. (geloof me dit is niet zo een gemakkelijke opgave om dat je zero dossierkennis hebt en hierbij toch wel de details gaat vergeten)

soit. Kga me nog wat op de zetel leggen. National geographic kijken of een of ander saai politiek programma en hopelijk wiegt me dat in slaap.

Morgen weer om 7 uur present op kantoor!

edit.
Ik wil mijn bedrijf hier niet zwart maken op geen enkele manier hoor.
Tis een goed bedrijf, toffe sfeer.
Ik denk dat ik het probleem eerder bij mezelf moet zoeken.

Jack The Ripper · 19 mrt 2014

Jaag je niet op over het feit dat je niet kan slapen, dan slaap je zeker slecht.

glashelder · 19 mrt 2014

witten zei:
Ik voel me nu gewoon redelijk zwak, pussy.

Gun jezelf eens wat rust. Je kan niet altijd alles kunnen.

"Niet iedereen kan een held zijn
Er moeten ook mensen gered"

Karli · 19 mrt 2014

Is het mogelijk om een (groot) aantal van je taken te delegeren naar je collega's? Desnoods tijdelijk? Of om iemand extra aan te nemen?

Het is goed dat je ingezien hebt dat het zo niet verder kan. Hopelijk brengt de dokter raad.

Anoniem0 · 19 mrt 2014

mja.
We zien wel vanavond.
Ik ben reeds half uurtje weer aan de slag. na koffie 5 zal de motor weer goed draaien.

JPV · 19 mrt 2014

witten zei:
ik vraag me ook af of het geen combinatie is van veel werk, overlijden vader enkele jaren terug toen ik volop aan het bouwen was aan de eigen woonst waar ik misschien toch iets teveel hooi op de vork genomen heb.

maakt op zich niet uit. Zelfs al slaap je niet omdat je kat het afgetrapt heeft met die van de buren, dan nog ben je ziek.

witten zei:
Ik voel me nu gewoon redelijk zwak, pussy. Ik zie het ook niet echt zitten om mijn collegas in de steek te laten. Ik ben ook niet de enige die bij ons overwerkt.
Mensen die in de bouwwereld zitten, ingenieurs architecten etc of soortgelijke functie uitoefenen kunnen het misschien wel beamen.
...

So, je bent momenteel zwak. Daar heb je niet zelf voor gezorgd door jezelf te verwaarlozen, daar heb je voor gezorgd door je zonder limiet in te zetten. Je kan je dus niets verwijten.

witten zei:
Ik wil mijn bedrijf hier niet zwart maken op geen enkele manier hoor.
Tis een goed bedrijf, toffe sfeer.
Ik denk dat ik het probleem eerder bij mezelf moet zoeken.

Opnieuw: steek het niet op jezelf (intern in je hoofd). Er hoeft ook niet noodzakelijk een "schuldige" gevonden te worden. Het kan zijn dat het bedrijf dat dat ze je maar werk konden bijgeven omdat ze dachten dat jij zelf kon inschatten hoeveel werk draagbaar was, het kan zijn dat het jij denkt dat zoiets normaal is in de sector (wat je blijkbaar doet), het kan zijn dat je baas zelfs gewoon niet weet hoeveel je doet of wie er allemaal bij je aanklopt, ... Vele van die zaken gebeuren gewoon door onvoldoende communicatie, zonder dat er moet gezocht worden naar één zondebok.

Dat het mank loopt uit je beschrijving, lijkt me duidelijk. Dat je het niet alleen aankan ook. Dat je je toch nog wil wegsteken, lijkt me héél duidelijk. Ga vanavond verdomme om 5 uur naar de huisarts. Verzin desnoods dat je je niet lekker voelt (tjah, dat doe je eigenlijk echt, maar gebruik eventueel grieperig gevoel als excuus) en dat je je niet meer kan concentreren, dat je bang bent om grote flater te slaan in je bouwproject. En ben je toch te koppig om iedereen hier te volgen: Bel desnoods vannacht de arts van wacht als het je écht niet lukt.

Dennoman · 19 mrt 2014

Goed dat je naar de dokter gaat. Lijkt me minder een mentaal, dan wel een fysiek probleem. Straks krijg je een hartaanval of een beroerte omdat je te weinig slaapt en bol staat van de stress. Dan ben je veel vooruit met al het werk dat je verzet.

Onze overbuurvrouw is enkele jaren geleden totaal emotioneel en fysiek ingestort omdat ze compleet overspannen was op haar werk. Ze is kleuterjuf en zat met een "moeilijke" klas.

Mijn vader heeft ook altijd belachelijke uren geklopt. Hij is er nu 57, en ik kus elke dag nog mijn twee handjes dat hij die leeftijd überhaupt heeft gehaald. Ik verwacht tot op heden eerlijk waar nog elke dag telefoon dat hij naar het ziekenhuis is gevoerd met een hartaanval. Maar ja, een mens is sterk, veronderstel ik. Het is vooral belangrijk om te luisteren naar je lichaam en die signalen op te pikken. Ga eens samenzitten met je collega's, maak er geen taboe van.

Hoeveel je ook wordt betaald, het is deze shit echt gewoon niet waard. De ervaringen die ik met mijn vader heb gehad, hebben van mij een harde onderhandelaar gemaakt. Ik doe mijn werk met veel plezier en overgave, maar buiten hier en daar een overuur om iets af te krijgen zal ik geen loonslaaf worden. Mijn pa is altijd werkgever ("baas") geweest, dus heb ik het ook allemaal vanuit zijn oogpunt kunnen bekijken. Naar je cheffen toe is het vooral belangrijk om to-the-point te zijn, te zeggen waar het op staat. Om het cru te zeggen: aan iemand die het gewicht van de wereld op zijn schouders tracht te torsen en dan maanden buiten strijd is met een zenuwinzinking hebben ze niks. Het is heel hard, maar zo zijn er al genoeg mensen buiten gevlogen. Ik zou contact opnemen met je directe cheffen (desnoods naar Brugge rijden daarvoor) en zeggen dat je dit werkritme echt niet meer aankunt en graag een concrete oplossing hiervoor had gevonden. En daarmee bedoel je geen 4/5e werken, maar gewoon je contractuele uren, met misschien hier en daar eens een overuur. Je weet wel, zoals normale mensen.

Soms mag je je niet laten doen om de mensen beter ten dienste te kunnen zijn. Het is zoals bij EHBO: de gezondheid en veiligheid van de hulpverlener is eigenlijk belangrijker dan die van de patiënt

Dennoman · 19 mrt 2014

En zoals reeds gezegd: niemand gaat op je afstappen en zeggen: "ocharme sukkelaar, je zadelt jezelf toch met zoveel dingen op. Ik zal wel het een en ander overnemen." Zij zijn blij genoeg dat ze om 17u naar huis kunnen. De beslissingen qua delegering zullen toch altijd van hogerop moeten komen, en als ik het niet verkeerd begrijp heb jij ook wel wat mensen onder je werken. Verdeel en heers!

Zubrowka · 19 mrt 2014

Geen extra collega's nodig in vietnam?

BlazeMusic · 19 mrt 2014

Het meeste is hier al gezegd geweest...
Heel veel sterkte met de situatie, neem maatregelen zodat je af en toe nog eens me-time hebt (naar de dokter, situatie bespreken met de baas, een assistent zou wel een groot pluspunt zijn,...). Iedereen moet af en toe tot rust komen om te kunnen blijven functioneren, en dat mis jij serieus volgens mij...

Teveel is teveel!

hawkattack · 19 mrt 2014

Je leven voor een job willen opgeven. Je moet het maar willen.

Je zegt dat je je collega's en het bedrijf niet in de steek wil laten... Geloof me, wanneer puntje bij paaltje komt en jij werkonbekwaam wordt of gedurende langdurige tijd ziek wordt zullen ze jou ook gelijk ne rotte patattezak dumpen hoor

. 't zal hen worst wezen... Het enigste dat telt bij een bedrijf is winst, helaas pindakaas. Dat is de realiteit van onze maatschappij vandaag. De tijden wanneer een bedrijf nog het beste wou voor haar werknemers zijn voorbij. En als ze daarbij kunnen profiteren van een goedgelovige mens die braafjes elke dag een pakje overuren wil kloppen, gaan ze die opportuniteit absoluut nie laten liggen. Again, 't kan hen worst wezen da jij depressief wordt en in mekaar stort, zolang jij maar een goede performance review hebt en hen geld opbrengt

Kwil maar zeggen da ge u nie slecht moe voelen als ge wilt opstappen, da is net hetgeen da bedrijf wilt eh

Als puntje bij paaltje komt geven ze ook geen fuck om u, dus waarom zou gij een fuck om hen moeten geven?

maartendq · 19 mrt 2014

witten zei:
twas ijdele hoop te denken dat ik vannacht eens zou kunnen doorslapen.
Dag 4 op een rij dat ik maar amper 4 uur 'slaap'.

ik vraag me ook af of het geen combinatie is van veel werk, overlijden vader enkele jaren terug toen ik volop aan het bouwen was aan de eigen woonst waar ik misschien toch iets teveel hooi op de vork genomen heb.

Ik voel me nu gewoon redelijk zwak, pussy. Ik zie het ook niet echt zitten om mijn collegas in de steek te laten. Ik ben ook niet de enige die bij ons overwerkt.
Mensen die in de bouwwereld zitten, ingenieurs architecten etc of soortgelijke functie uitoefenen kunnen het misschien wel beamen.

Ik ben ook langzaamaan aan het rondkijken voor andere job. Echter zoals hierboven aangehaald is het in mijn functie nogal 'eenheidsworst'
elke sollicitatie vernoemd wel 'u bent punctueel, teamplayer en stressbestendig'
wel.. momenteel ben ik het niet meer. Tis een beetje zoals een elastiekje waar de rek uit is.
Ik kon vroeger gewoon veel meer aan. Had ik een zware deadline of moest er iets af dan zetten we onze schouders eronder en we deden het gewoon. Nu zak ik eerder gelijk een pudding ineen.

Pas op ik doe mijn werk wel graag ergens. Het is zijn leuke en 'uitdagende' projecten. De sfeer met de collegas is goed tot zeer goed.
Echter is het wel een verloop geweest van deze mensen. op die 10 jaar heb ik enkel ik reeds 30 mensen zien komen en gaan.
pak dat er van die 30 een twintigtal vertrokken zijn gewoon omdat de werkdruk te hoog ligt.
Zo ook met de nieuwe collega's die instromen. Velen vertrekken gewoon na een jaar met dubieuze redenen.
Of zou het aan mijn uitleg zijn dat ik verschaf

Ik werk momenteel op een 'landschapskantoor' en echt bevorderlijk voor de concentratie is dit ook niet echt.
Ventilatie en klimaat van het gebouw zit denk ik wel goed aangezien ik deze zelf ontworpen heb .
Ook de opleidingen van de nieuwe collegas wordt me wat teveel momenteel. Ik word per dag toch wel twintig tot 30 keer gestoord met allerhande vragen gaande van technische zaken tot autocad of it problemen.

Ik ben momenteel bezig met
-een gemeenschapscentrum
-een bibliotheek
-een kantoor
-werfopvolging van een gemeenschapscentrum
-een bedrijfsrestaurant
-een wedstrijd voor belgisch paviljoen expo
-een rusthuis.
-allerhande projecten die ik ontworpen heb en nu in uitvoering zijn waar ik dan de projectleiders hun vragen moet beantwoorden indien er onduidelijkheden zijn.

hierbij stuur ik dan de junior collegas aan en het personeel in vietnam welke toch het gros van het tekenwerk op zich nemen.
Echter verzeil ik zo in een situatie waar ik echt van de hak op de tak op elke project moet springen en heb het gevoel hierbij dat ik het totaalplaatje niet meer kan vatten. Tis echt raar maar vroeger werkte ik totaal anders. Ik had mijn project van voorontwerp tot aanbesteding. Maakte de berekeningen, warmteverliezen, koellasten etc. Tekende mijn plannen uit en maakte mijn bestekken en ramingen.
Nu stuur ik aan. Spring ik bij. maak ik bestekken en ramingen van projecten waar ik totaal niets aan ontworpen heb. (geloof me dit is niet zo een gemakkelijke opgave om dat je zero dossierkennis hebt en hierbij toch wel de details gaat vergeten)

soit. Kga me nog wat op de zetel leggen. National geographic kijken of een of ander saai politiek programma en hopelijk wiegt me dat in slaap.

Morgen weer om 7 uur present op kantoor!

edit.
Ik wil mijn bedrijf hier niet zwart maken op geen enkele manier hoor.
Tis een goed bedrijf, toffe sfeer.
Ik denk dat ik het probleem eerder bij mezelf moet zoeken.

Jij noemt een bedrijf dat jou zo behandelt een goed bedrijf?

Doe jezelf een plezier en ga er even van tussenuit. We leven niet meer in de 19e eeuw waarin mensen zich zowel fysiek als mentaal te pletter moesten werken.

Also, what the guy above me said. Bedrijven hebben niets liever dan mensen die met de volle goesting overuren kloppen en niet genoeg zelfvertrouwen hebben om te zeggen "stop, dit doe ik niet meer".

Hiapoe · 19 mrt 2014

hawkattack zei:
De tijden wanneer een bedrijf nog het beste wou voor haar werknemers zijn voorbij.

In welke periode was dit dan wél?

Die periode is niet voorbij, die heeft gewoon nooit bestaan en zal nooit bestaan, en dat is doodnormaal dat dat niet bestaat. Dat is ook de bestaansreden niet van een bedrijf hé...

Anoniem0 · 19 mrt 2014

zojuist terug van de dokter.
was redelijk emotioneel. Er zat ook een stagairke bij maar dat bleek mij maar vooral mijn vriendin niet te deren om in tranen uit te barsten. Ik ben vooral verschoten van hoe diep het bij haar ook zat.
soit. Mijn huisdokter kende wat mijn voorgeschiedenis en was ook al paar keer langsgegaan met stressproblemen.
of als ik griep had en de dokter me weekje thuiszette dan onderhandelde ik steeds met hem voor toch wat sneller terug aan het werk te kunnen.
Dus hij wist dat nog allemaal. :oink:

resultaat. Maandje thuis voor te beginnen en vanaf volgende week afspraak vastleggen met psycholoog.
ik voel me ... beschaamd.
de opgeluchte beschaamde een beetje. Enerzijds opgelucht dat er even druk van de schouders valt (let wel niet diezelfde druk dat wegvalt als je deadline gehaald hebt) Ik kan het moeilijk omschrijven. Maar vooral beschaamd omdat ik collegas in de penarie nu ga zetten.

Hartelijk bedankt voor de berichten allemaal en ik laat wel nog iets weten hoe het verloopt allemaal.

Hiapoe · 19 mrt 2014

witten zei:
zojuist terug van de dokter.
was redelijk emotioneel. Er zat ook een stagairke bij maar dat bleek mij maar vooral mijn vriendin niet te deren om in tranen uit te barsten. Ik ben vooral verschoten van hoe diep het bij haar ook zat.
soit. Mijn huisdokter kende wat mijn voorgeschiedenis en was ook al paar keer langsgegaan met stressproblemen.
of als ik griep had en de dokter me weekje thuiszette dan onderhandelde ik steeds met hem voor toch wat sneller terug aan het werk te kunnen.
Dus hij wist dat nog allemaal.

resultaat. Maandje thuis voor te beginnen en vanaf volgende week afspraak vastleggen met psycholoog.
ik voel me ... beschaamd.
de opgeluchte beschaamde een beetje. Enerzijds opgelucht dat er even druk van de schouders valt (let wel niet diezelfde druk dat wegvalt als je deadline gehaald hebt) Ik kan het moeilijk omschrijven. Maar vooral beschaamd omdat ik collegas in de penarie nu ga zetten.

Hartelijk bedankt voor de berichten allemaal en ik laat wel nog iets weten hoe het verloopt allemaal.

Je hoeft vooral niet beschaamd te zijn, en als het goeie collega's zijn, zullen ze het wel begrijpen!

Bij ons is er op dat vlak een heel goeie sfeer: Als ik er niet goed uit zie dan zegt mijn baas al: "Alé hup naar huis, da ik u hier nie meer zie eer ge terug op en top zijt! Verzorg u goe!"

Dus ik zou zeggen: Hou u goe, verzorg u goe en neem de tijd om alles op een rijtje te zetten. Kom hier gerust af en toe uw hart luchten als dat helpt, je merkt dat we allemaal met je meeleven en het beste met je voorhebben!

Succes!

Archief - Ik ben op

Sick`

Legacy Member

Tonerider

Legacy Member

Hungry®

Legacy Member

straight_six

Legacy Member

MattijsDS

Legacy Member

Anoniem0

Legacy Member

Jack The Ripper

Legacy Member

glashelder

Legacy Member

Karli

Legacy Member

Anoniem0

Legacy Member

JPV

Legacy Member

Dennoman

Legacy Member

Dennoman

Legacy Member

Zubrowka

Legacy Member

BlazeMusic

Legacy Member

hawkattack

Legacy Member

maartendq

Legacy Member

Hiapoe

Legacy Member

Anoniem0

Legacy Member

Hiapoe

Legacy Member