Archief - Kinderen

mijn ma is onthaalmoeder
we zijn thuis zelf met 3 waarvan ik de oudste ben 14
dus omdat mijn ma onthaalmoeder is zitten wij ongeveer elke dag met 5 kleine kindjes
tuurlijk me mijn zuster van 12 en broerke van 5 zijn ze met 7

Ik moet toch Phalanx en joyraider volgen in deze kwestie.

Hoe minder kinderen in mijn buurt, hoe liever. Hun geschreeuw, hun gezaag, de tijd dat ge daar moet insteken,.... No thanks, ik heb wel andere dingen waar ik mij zou willen mee bezig houden.
En als ik de jeugd van vandaag eens bekijk, dan wordt mijn afkeer steeds groter en groter.

conclusie: kinderen? als ik al lang in mijn diep, koud graf lig

en dan nog

volpetrolski zei:

^wel en daarmee lijkt de discussie over dit prettige onderwerp ineens afgesloten.

way to go Tengu! we love ya!

Klik om te vergroten...

Je kan het nooit laten om hé :doh:

k vind da plezant zowa klein mannen, pas af en toe op mijn nichtjes ( 3 & 4 geloof k), en da's absoluut heel tof, maar als k dan naar huis gaan heb k toch zo iets van da's weer genoeg ben nu 19 & heb eigenlijk helemaal geen kinderwens, moest een toekomstige vriendin nu doodgraag klein mannen willen dan zou k daar zeker ni mee inzitten, maar van mij zou het zeker niet moeten.

k vind ergens ook dat als je besluit kinderen te willen dat je u daar dan ook naar moet aanpassen, als je ze alle dagen in een of andere opvang of bij familie moet zetten ..., dan zou toch één van beiden op zen minst part time moeten gaan werken & genoeg tijd in uw kinderen steken.

hmmmz, bij mij is da iets raar
paar jaar geleden was ikz ot van kinderen, ik had die echt heel graag in de buurt en zo
en nu nimeer, k kan daar om een of ander reden nimeer mee omgaan
kweeni hoe't komt

anywayz:
kben 17, snog wa jong voor kids eh
voor kids moete me 2 zijn, das nog ene veel groter probleem
en als ze nog jong zijn denk ik dat da allemaal wel meevalt, maar als ge zo sommige gasten ziet van 15-16 jaar, wa die hun ouders allemaal ni aandoen, dan denk ik soms echt wel: die ouders hun leven is om zeep door dien onnozele kleine, als die nu terug de keuze zouden hebben, zouden ze hem/haar nog altijd willen? Als ge zo echt ziet da uw kleine zo echt crapuul is da moet wel erg zjn denkek

+ tkost geld eh, en t leven is zo al duur ...

voorlopig voor mij ni, ma als ik ooit een vriendin zou vinden die ik echt graag zie en waar ik echt mijn leven wil bijblijven (kinderen krijgen en dan scheiden :naughty: ) en die wil kinderen, dan hebbek er ook geen probleem mee en wil ik ook wel kinderen, maar ge moet me 2 zijn die der volledig achter staan...

Mocht ik ooit kinderen hebben, dan liefst
- weinig (2 is echt de max)
- rustige
- een meisje

Het laatste wat ik wil is een ravottend, jengelend wildebraske dat zich door zijn uitgelaten gedrag voortdurend blesseert, openhaalt, etc. Jongens vertonen dit gedrag vaker dan meisjes, vandaar dus mijn voorkeur voor een dochter.

Ne schreienden baby, dat vind ik niet zo erg. Ik heb wel een hekel aan oudere kinderen die bijv. in bus of winkel staan te jengelen dat je er horendol van wordt *huiver*.

In elk geval een probleem dat zich de komende tien jaar nog niet zal stellen

Ulixes zei:

Mocht ik ooit kinderen hebben, dan liefst

- rustige


Het laatste wat ik wil is een ravottend, jengelend wildebraske dat zich door zijn uitgelaten gedrag voortdurend blesseert, openhaalt, etc.

Klik om te vergroten...

Dan neemt ge best GEEN kinderen...

Kinderen zijn héél actief tot hun 10-12 jaar...

Dan spelen ze, experimenteren ze en doen ze zich pijn etc...

geef mij mar nen hond
da moogde slage zoveel da ge wilt

j/k

Ik ben gezegend met een ongeloofelijk geduld als het op kinderen aankomt.
En om de een of andere reden zijn kinderen steeds (meerderheid van de gevallen) op hun gemak bij mij, en zijn ze meestal heel rustig.

Ik weet niet hoe dit komt want ik behandel ze niet anders of ben er ni overdadig veel mee bezig. Maja als ik naar de gemiddelde snotaap van 12 - 16 kijk dan begin ik toch twijfels te trekken of ik ne kleine zou pakken. Het respect dat die hebben voor hun ouders is meestal onder 0.

(Ik was rebels, maar had nog steeds respect voor mijn ouders!) en ik ben maar 7 jaar ouder... grote verschillen op zo'n klein leeftijdsverschil.

Magoe, als ik zie hoe moeders/ouders tegewoordig geen rekening houden me hunne kleine... (UUUUUREN winkelen op de meir in de drukte me hunne kleine enzo) dan begin ik mezelf toch ook vragen te stellen bij hun capaciteiten om ne kleine op te voeden.


(ik zou zelf graag 1 of 2 kinderen hebben Meisje & Jongen) liefst ne zoon maja

ik zou me eerst wel laten controleren of ik genetisch tourette/adhd kan meegeven en hoe groot de kans is, ik heb 1 zus die dit heeft en da's VRESELIJK, dus da wil ik mezelf besparen en moest ik op tijd weten of menne kleine down-syndroom (mongool voor de simpelen) zou ik sterk overwegen om het te laten aborteren. Klinkt misschien wa ubermensch-achtig, maar ik wil ne kleine hebben die ik alle kansen wil geven, en dat gaat helaas niet met down-syndroom.

Daar ligt dan een van de grootste problemen:

De ouders besteden geen tijd meer aan een kind. Ze zijn er niet mee bezig en sturen hen naar allerlei opvangen etc...

Ik zou dan liever hebben dat ik of mijn partner half-time werkt zodat ge echt wel genoeg met uw kinderen kunt bezig zijn... Maar zo'n beslissingen hangen steeds van de situatie af natuurlijk...

FuLcRuM zei:

Dan neemt ge best GEEN kinderen...

Kinderen zijn héél actief tot hun 10-12 jaar...

Dan spelen ze, experimenteren ze en doen ze zich pijn etc...

Klik om te vergroten...

Elk kind haalt wel eens een domme toer uit, maar onderling verschillen kinderen daarin sterk. Sommige kinderen kunnen zich geruime tijd rustig bezighouden, andere zijn dan weer ongeloofelijke wildebrassen. Ik ben er ook van overtuigd dat de meeste meisjes minder behoefte hebben aan allerhande wilde spelletjes en dat je er bijgevolg ook zelf minder last mee hebt

Geen kinderen is misschien nog het beste. Ouders die hun kinderen voortdurend ergens dumpen omdat ze zelf druk bezig zijn is nl ook niet echt ideaal.

Kheb zelf twee kids.. kvin da best leuk...en ksen er fier oep

Eigenlijk heel gemakkelijke kids.. kheb er gene last van ..ze spelen wa mee op de pc En luisteren goed dus meer wil een ouder nie

Het is wel zo dat je als je kids hebt minder tijd voor andere dingen kan geven..en dat is bij sommige teveel

Geld .. mja valt toch best mee vindt ik zelf.

Ben trouwens alleenstaande ouder dus vele zeggen dat dat veel kost ..ja met momenten wel maar als ouder is het je plicht eh je begint iets dus weet je dat het geld kan kosten.

Als ik soms dingen op het forum lees over ouders dan ben ik toch blij dat ik men kids dat niet aandoe.. van mij moge die blijven tot ze zelf weg wille..

maja niet alle kids of ouders zijn hetzelfde

bye kga menne zoon es afdroge met mohaa :d

Voorlopig moet ik niets van kinderen hebben, en met voorlopig bedoel ik minstens de komende 10 jaar.
Ze kosten geld, stinken, maken lawaai,... reden genoeg om er geen te nemen. (mss dat ik later nog van gedacht verander )

ga al een jaarke babysitte op kindere van 1-13 jaar , kdoe da eel graag behalve voor die van 13 jaar , of ik der nu ben of nie , da maak toch nie uit , ik kan ze moeilijk een papfles geve é , da kind zit toch gans den tijd op de pc

Maja als je nog nooit kids hebt gehad kan je moeilijk oordelen.. das een appart gevoel als ge vader zijt.

Lawaai ? nah heb ik zelf weinig of geen last van.. je moet je kids bezighouden eh

=(uFo)=KaMiKaSe zei:

Maja als je nog nooit kids hebt gehad kan je moeilijk oordelen.. das een appart gevoel als ge vader zijt.

Lawaai ? nah heb ik zelf weinig of geen last van.. je moet je kids bezighouden eh

Klik om te vergroten...

Heb al paar keer op kinderen moeten letten enzo, niks dan last. En niet alle kinderen zijn hetzelfde hé.
Maarja vader zijn moet idd heel anders zijn dan dat je op een ander zijn kinderen moet letten.

idd en kids zijn slim zenne..die wete da jij de vader niet bent dus die hangen het beest uit haha

ieder zijn pro en contra, ik ga niemand overtuigen maar hier even my point of vieuw

-op kinderen letten, scouts zijn of dergelijk =/= eigen kinderen hebben.
ge hebt wel ervaring met sommige dingen maar U kleine is toch net dat ietsje anders, knapper of slimmer of braver
-kinderen kosten geld: gratis zijn ze idd niet maar maak u niet nodeloos de ilusie dat moest je plots ermee geconfronteerd worden dat dit een geldzuipende machine is.
mits wat slimme aanpak kom je god die eerste jaren door (je hoeft niet noodzakelijk altijd merk kledij te kopen, ik/vrouw gaat heel vaak in de zeeman of wibra dingetjes halen) en geloof me, ook ik zie menne kleine graag SCHOON gekleed.... duur gekleed is iet anders.
-kinderen stinken?: ja uiteraard als ze in hun broek gedaan hebben maar voor de rest hebben die wel dagelijks hun badje. hoeveel oudere doen dat?
-kinderen maken lawaai: niet noodzakelijk, als je zo een huilbaby hebt is dit enorm enerverend ja en kan je er echt weinig aandoen als het constant "proberen" te troosten. maar ik had het geluk een hele rustige brave kleine te hebben.
-u vrijheid is weg: erm? wat is vrijheid? dat je elk weekend kan uitgaan tot 6u en strontbezopen thuiskomt? tja die vrijheid word idd beperkt.
de enige vrijheid dat je opgeeft is flexibiliteit.
zo van plots beslissen/doen of vertrekken zonder met iemand rekening te houden.
maar ik doe nog altijd mijn hobby's, kga afentoe naar lanparty's voor enkele dagen, ga eens een zondagje in de ardennen klimmen.
maar ik weet wel dat ik ipv alle vrije tijd in een hobby steek dit ook gaat naar het mee opvoeden van me zoontje. ermee eens spelen, em ne keer in tbad steken of mee zwemmen gaan etc...

het blijft cliché maar je kan echt waar pas spreken als je zo een huppeltje zijn stapjes ziet zetten en iets probeerd (waarvan hij het erg nog niet kent) en je denkt... goh, das nu een stukske ik.

kijk!? gezien hoe em draaide met zijn ogen? da doet gij ook.

vooral als ge zelf nog van die 8mm filmpkes hebt waarbij ge kunt vergelijken met u eigen en die van u zoontje.

dan ziede hoe bijzonder de natuur is. ge kunt het beseffen en begrijpen maar imho pas doorgronden als zelf bv bij die geboorte zijt geweest en u EIGEN kind kunt vastnemen.

ma ik wil niet onder stoelen en banken steken dat je best eerst van die absolute vrijheid geniet voor je aan kinderen begint.
het blijft een verantwoordelijkheid en ja je moet er een beetje voor opofferen...

maar laat het als het zover is je er absoluut niet door afschrikken.

*spam.open
http://gert.uni.be/liam
*spam.close

KN-StrideR zei:

Ik ben gezegend met een ongeloofelijk geduld als het op kinderen aankomt.
En om de een of andere reden zijn kinderen steeds (meerderheid van de gevallen) op hun gemak bij mij, en zijn ze meestal heel rustig.

Ik weet niet hoe dit komt want ik behandel ze niet anders of ben er ni overdadig veel mee bezig. Maja als ik naar de gemiddelde snotaap van 12 - 16 kijk dan begin ik toch twijfels te trekken of ik ne kleine zou pakken. Het respect dat die hebben voor hun ouders is meestal onder 0.

(Ik was rebels, maar had nog steeds respect voor mijn ouders!) en ik ben maar 7 jaar ouder... grote verschillen op zo'n klein leeftijdsverschil.

Magoe, als ik zie hoe moeders/ouders tegewoordig geen rekening houden me hunne kleine... (UUUUUREN winkelen op de meir in de drukte me hunne kleine enzo) dan begin ik mezelf toch ook vragen te stellen bij hun capaciteiten om ne kleine op te voeden.


(ik zou zelf graag 1 of 2 kinderen hebben Meisje & Jongen) liefst ne zoon maja

ik zou me eerst wel laten controleren of ik genetisch tourette/adhd kan meegeven en hoe groot de kans is, ik heb 1 zus die dit heeft en da's VRESELIJK, dus da wil ik mezelf besparen en moest ik op tijd weten of menne kleine down-syndroom (mongool voor de simpelen) zou ik sterk overwegen om het te laten aborteren. Klinkt misschien wa ubermensch-achtig, maar ik wil ne kleine hebben die ik alle kansen wil geven, en dat gaat helaas niet met down-syndroom.

Klik om te vergroten...

van dat geen respect hebben voor ouders, geen zorgen, dat denkt elke generatie voor zo'n 10.000 jaar lang al....

--------------

on-topic: ik kan kinderen hebben(als ze schattig kijken), maar ze kunne mij ni hebben, mijn muziekleerkracht heeft ooit is gezegt dat dat door mijn lage stem ( toen had ik nog geen 30 cm haar :/) kwam

nu is het een combinatie vrees ik

echt mijn klein neefje loopt altijd van me weg (allé lopen, hij is 2 )

die van 4 is er nen toffere, die loopt nimeer weg

das zo vertederend e zo een papa da over zen kindjes praat
blaze