Bon, ik heb toch wat bedenkingen bij dit verhaal
1) Is jouw vriendin niet een klein beetje een verwend nest. Als ik het goed begrijp ging het er bij haar moeder (naar haar goesting) te streng aan toe. Dan maar bij de vader gaan wonen, daar mag ze nl. meer van. Vanaf het moment dat er ook bepaalde taken/verantwoordelijkheden worden gezet tov die vrijheid valt het allemaal toch wel wat tegen. Oplossing, terug naar de moeder, waar er wel minder vrijheid is, maar waar er geen taken als strijken en koken gegeven worden.
2) Ik keur alle vormen van aggressie (zowel verbaal als fysiek af), maar zou het niet kunnen dat het allemaal niet zo zwart-wit is als jij laat uitschijnen? Ik kan mij inbeelden dat jouw vriendin toen ze bij haar vader is gaan inwonen niet heeft gezegd dat het louter te maken heeft met strengere regels. Waarschijnlijk was het beeld dat de vader van de moeder kreeg niet zo fraai. Daarenboven kan ik mij best inbeelden dat de vader enorm blij was dat zijn dochter bij hem kwam wonen.
Zijn houding naar jou toe is mss ook wel ingegeven door hetgeen er gezegd wordt wanneer jij er niet bij bent. Ik kan mij bvb inbeelden dat jouw vriendin thuis moeilijk doet over de strijk, wanneer de vader dan zegt dat hij het normaal vind dat zij voor zichzelf leert zorgen krijgt die dan als antwoord dat jij haar gelijk geeft. Uitspraken als "mijn vriendje zegt...", "hij denkt dat..." of "hij vindt..." geven de vader constant de indruk dat het vriendje van zijn dochter haar tegen hem opzet. Als de dochter dan vertelt dat ze terug naar haar moeder gaat, waar het voordien zo slecht was, dan is dat een steek door die man zijn hart, vraagt die zich af waar hij gefaald heeft. Jij bent dan een mogelijke oorzaak en voor hem wordt je dan ook DE oorzaak. Wat zijn reactie natuurlijk niet goedpraat.
3) Hoe meer je het zelf strijken en koken probeert uit te leggen als onrechtvaardig, hoe meer ik de vader gelijk geef. Uiteindelijk moeten ze enkel hun eigen strijk doen, die van de andere kinderen wordt gedaan. Idem voor het koken, enkel wanneer het voor hun eigen is (geen andere kinderen in huis) moeten ze het zelf doen. Het gaat hier niet zo zeer over helpen in het huishouden, eerder de oudste kinderen voorbereiden op de toekomst, eens je het ouderlijk huis uit bent moet je ook zelf strijken en koken. Sterker nog, dan komt er nog werken, kuisen, administratie enz bij.
4) Hetgeen wordt verteld over de vriendin van de vader (lui, enkel oog voor eigen kinderen,...) is toch ook een vrij typische reactie van een kind uit een samengesteld gezin. Zeer waarschijnlijk denken de andere kinderen er net omgekeerd over. Als het echt pure luiaardij zou zijn zou die vriendin niet voor haar man en kinderen koken en strijken. Daarbij, ik vermoed dat er ook af en toe gekuist wordt, ook dat zal ze wel doen. Neen, als ze echt te lui was en haar eigen kinderen voor zou trekken ten kosten van de kinderen van haar man, dan zouden je vriendin en haar zus niet enkel voor zichzelf moeten koken en strijken, laat staan dat ze bij de rest niet zouden moeten meehelpen.
Ik wil maar zeggen, de soep wordt zelden zo heet gegeten als ze wordt opgediend.
)
wat een marginale bende
...