Archief - Paniek/angstaanvallen plots veel meer

Ik heb een - tijdelijke - nieuwe job, genre bediening. In feite heel eenvoudig, druk en warm maar eenvoudig. Ik neem ook al jaren antidepressiva en sinds een dikke 18 maanden nog extra tegen angst-en paniekaanvallen.
Normaal viel dit hiermee wel mee, ik kon het meestal op hormonale momenten terugbrengen. Maar nu word ik al de hele week compleet in paniek wakker en blijf ik mij de hele dag angstig en gejaagd voelen. Zelfs vandaag, mijn vrije dag, staan er al uren tranen in mijn ogen.
Ik ben niet verzot op deze job en hoop er snel een andere te hebben maar dat het zich zo zou uiten snap ik ook niet. Ik probeer mijzelf peptalks te geven en in te peperen dat ik minder onozel moet doen maar het werkt niet. Iemand een idee, suggestie?

Andere job zoeken en/of een dokter consulteren. Je gaat richting een burnout.

Huilen op je vrije dag bij het idee aan het werk alleen, lijkt mij ook eerder richting burnout te gaan. Opzeggen dus. Morgen of vandaag. Als je opzeg er op zit, kan je nog beter via interim dagcontracten doen om rechten op te bouwen voor een uitkering dan over enkele weken misschien compleet instorten en enkele maanden op de paaz moeten doorbrengen lijkt me.... (niet dat je met een burnout moet opgenomen worden maar het kan je wel in een heel zware depressie helpen en aangezien je er ervaring mee hebt, wil je het zeker zo ver niet laten komen!)
Heel veel sterkte!

Opzeggen zou ik niet doen, eerst dokter. Die kan u rust voorschrijven.

Bibiciwan zei:

Ik heb een - tijdelijke - nieuwe job, genre bediening. In feite heel eenvoudig, druk en warm maar eenvoudig. Ik neem ook al jaren antidepressiva en sinds een dikke 18 maanden nog extra tegen angst-en paniekaanvallen.
Normaal viel dit hiermee wel mee, ik kon het meestal op hormonale momenten terugbrengen. Maar nu word ik al de hele week compleet in paniek wakker en blijf ik mij de hele dag angstig en gejaagd voelen. Zelfs vandaag, mijn vrije dag, staan er al uren tranen in mijn ogen.
Ik ben niet verzot op deze job en hoop er snel een andere te hebben maar dat het zich zo zou uiten snap ik ook niet. Ik probeer mijzelf peptalks te geven en in te peperen dat ik minder onozel moet doen maar het werkt niet. Iemand een idee, suggestie?

Klik om te vergroten...

Ga eens naar een andere dokter/psychiater dan je gewend bent en geef die de suggestie van uw medicatieschema aan te passen. Dat kan u erbovenop helpen en is beter dan helemaal niks te ondernemen.

Is er psychologische hulp aanwezig? Zoniet, dan zou ik hier zeker werk van maken.

Is de job de reden dat het minder gaat met je, of is dit slechts de druppel?
Hoe verloopt je leven op andere domeinen?
Zijn er gebeurtenissen in je leven die een rol spelen op hoe je je nu voelt?
Wat zijn dingen in je leven waar je vroeger kracht uit kon halen? Doe je die nog?

Ik denk dat het belangrijk kan zijn om eens dieper bij jezelf stil te staan voor je mogelijks helemaal onderuit gaat.

Veel sterkte en goeie moed!

citrofenwick zei:

Is er psychologische hulp aanwezig? Zoniet, dan zou ik hier zeker werk van maken.

Is de job de reden dat het minder gaat met je, of is dit slechts de druppel?
Hoe verloopt je leven op andere domeinen?
Zijn er gebeurtenissen in je leven die een rol spelen op hoe je je nu voelt?
Wat zijn dingen in je leven waar je vroeger kracht uit kon halen? Doe je die nog?

Ik denk dat het belangrijk kan zijn om eens dieper bij jezelf stil te staan voor je mogelijks helemaal onderuit gaat.

Veel sterkte en goeie moed!

Klik om te vergroten...

Het loopt allemaal stroef, er is ook eigenlijk geen tijd om eens te ademen. Gevoel heb ik toch.

Heb dit jaren gehad en van mij is dit beginnen verbeteren toen ik vertrokken ben van thuis uit.
Ben gaan wonen bij mijn vriendin en haar vader en sinds dien is dit volledig weg bij mij.
Leefde elke dag in stress met men broer en de thuis situatie was niet te harden.

Nu ben ik de rust zelve ( woon nu echt alleen met men vriendin ) Ik heb van niets geen last meer, drukte kan ik aan de warmte kan ik ook aan.
Probleem is als je er aan denkt en blijft denken gaat het erger worden.
Heb ook wel men job opgegeven moet ik toegeven voor terug te gaan studeren in de ICT.

Men job als magazijnier 6 op 7 elke ochtend om 5u op zag ik niet meer zitten.
Was dood op, ging om 21u gaan slapen voor toch wat uitgerust te zijn.
Wallen onder men ogen ( moest daar serieus hard werken, uur tijd voor 12 palletten af te stapelen met groenten, bakken tellen voor de camion. Die paletten stonden dan nog buiten ook + het vers voedsel was ook al geleverd die binnen moest in de frigo's en dat allemaal op uur tijd. ) Personeel klaagde dan van de groenten dat niet alles op tijd klaar was en was elke dag zo. Heb me letterlijk suf gewerkt en ben dan naar dokter gegaan voor wat rust voor te schrijven. Toen hadden ze wel door dat allemaal te veel was voor 1 persoon.
Ben blij dat ik daar niet meer hoef te werken en voor die 1200 euro netto moest ik het ook niet doen.

Ik heb dat ook gehad toen ik bandwerk deed in een fabriek. Toen ik met mijn huidig werk begon was alle stress weg al droom ik er soms nog over dat ik daar terug werk.

Ik had ook iedere morgen stress over waar ik zou staan en of ik dat werk wel zou aankunnen..

Gewoon iets anders zoeken imo!

Ik heb zelf ook (te) veel last van paniekaanvallen. Zeker omdat ik 21 was toen het begon had ik echt geen zin om naar een psycholoog te gaan omdat die stap op dat moment echt groot voelde. Ik kan u maar één tip geven, ga naar een psycholoog. Het heeft een tijdje geduurd eer dat ik "de" psycholoog had gevonden, maar de hulp die ik daarvan heb gehad is gigantisch. Ik heb er nu nog soms last van, maar dan denk ik terug aan wat ze mij daar hebben verteld/geleerd en dan weet ik wel hoe ik er mee moet omgaan.