Archief - Probleem met ouders

Beste 9livers

Ik heb het hier een beetje gehad. Ik ben geen troll of whatever, al een lange gebruiker hier maar post nu onder een andere schuilnaam. Ik heb het hier zwaar gehad thuis. En dan met name met mijn pa.

Meer en meer begin ik te zien hoe hij aftakelt. Het begon rond zijn 49ste toen hij zijn werk verloor. Hij schuimde wat baantjes af tot dat hij nu terug al redelijk lang bij een bedrijf werkt. Nu hij is echt zo verbitterd en heeft (imo in mijn ogen een drankprobleem).

Nu de problemen escaleerden zo'n jaar en half geleden toen ik een hond kreeg. Hij is echter tegen huisdieren maar heeft het toch aanvaard. Nu is het op een moment gekomen waarbij ik bij mezelf denk van please ga weg. Wat is er nu gebeurd:

Mijn hond heeft iets kapotgemaakt. Meneer is al terug wat depressief omdat hij morgen moet gaan werken. Daarbij is hij al bezig aan de ricards (en hij maakt ze goed straf) sinds 12u deze middag. (lees: hij bleef op tot 00u 's nachts met ricard en wijn, daarvoor pintjes etc.) staat 10u op en 12u beginnen aperitieven. Zo gaat het altijd. Nu hij ontdekt dat mijn hond iets kapot gemaakt heeft, begint er tegen te flippen en slaat ze met een stok (eerste maal dat hij dit doet, doet hij anders nooooit). Mijn zus ziet dit en gaat er tegen in, slaat mijn zus. Ik zie dat dus ik spring tussenin, ik krijg een vuistslag en ik geef dan ook een terug. (ik ben 20 en bokser, hij karateka, ik laat me niet doen en het was puur een reflex..) Slaande ruzie dus. Moeder grijpt niet in (ondertussen ook al halve fles sherry op en wijn).

En zo gaat het dus praktisch 4 van de 7 avonden hier aan toe. Ik ben radeloos. Weet niet wat te doen. Heb al geprobeerd hun alcoholprobleem aan te kaarten maar ze geven hier geen gehoor aan. Volgens hen is er niets aan de hand, terwijl ze toch echt wel 6/7 dronken zijn 's avonds. (als in wikkelen en door hun tanden praten).

Ik sta op het punt gewoon even privé gesprek aan te gaan met de dokter. Maar dan nog... De sfeer hier is helemaal kapot, ik en mijn oudere zus willen hier zo snel mogelijk weg. MAar ik ben nog student dusja...

IK moest dit echt gewoon even kwijt.

Hij zit btw ondertussen week thuis met een probleem aan zijn schouder. Zogezegd natuurlijk. Dit is niet waar maar hij wil gewoon niet gaan werken. Hij zegt nu ook opnieuw naar de dokter te gaan om opnieuw verlof te pakken wegens weet ik veel wat. Ik hou mijn hart alweer vast dat hij opnieuw thuis zit voor zo lang. of zelf langer. Dan wordt het weer het dagelijkse routine van:
10u opstaan
12u ricard aperitief tot 18u
18u naar het café pinten gaan drinken tot 19u
19 u opnieuw ricards tot 21u30
21u30 tot 23u rode wijn (pakt maar een fles)

terug ruzie en weet ik veel. Ondertussen ook een pak sigaretten per dag. Kheb het echt gehad.

Vanaf dat er geweld in het spel is wordt het serieus.
Maar ik zou wel opletten wat ik doe. Als u ouders in therapie moeten of weet ik veel wat sta je daar wel mooi op straat. Ik weet ook niet juist hoe oud u zus is.

ge had eigenlijk met uw zus (indien ze een zichtbare plek had) het laten vaststellen door een dokter. Zelfs al haalt ge er de politie niet bij, ge hebt tenminste wel een bewijs.

Politie erbij halen of weet ik veel wat is toch ook geen optie. Mijn oudere zus is 24, dan heb ik nog 2 jongere die jonger zijn dan 15. Die staan daar dan ook mooi. Dat is ook mijn vrees. Dat mijn kleine zusjes getekend zullen worden door al deze zaken.

En ja fysisch geweld is er al lang bij. Maar niet in deze mate dat hij en ik echt met de vuisten op elkaar gaan.

Ik zou eens gaan klappen met het OCMW (uiteraard achter de rug van ouders), er is zoiets als onderhoudsplicht en desnoods als je ouders weigeren en toegeven dat ze je niet willen onderhouden, kan je een leefloon aanvragen tot na je studies, een leefloon dat trouwens groot genoeg om een kot te huren en van te leven.

Of kan je niet stiekem van die pillen in hun eten lappen, waar ze van moeten overgeven als ze alcohol drinken ?

Nou er is geen probleem met betalingen hoor ze onderhouden mij etc.

Het is gewoon het feit dat wij (de kinderen) zien dat ze een drankprobleem hebben, terwijl zij resoluut zeggen van niet.
Ook de daaropvolgende gevolgen zoals dagdagelijkse ruzies voor het minste steekt ferm tegen. Bv gisteren avond in zijn licht aangeschoten kloten was hij zo woest omdat mijn zus volgens hem 2m te ver had geparkeerd op de openbare straat... Om maar een idee te geven...

Het is gewoon te ver gegaan vanavond imo. En ikverwacht geen sorry van hem. MAar ik geef hem ook geen.

Ik denk dat eens babbelen met uw huisarts, u ook goed zal doen. Lijkt mij een zeer valabele optie.

Zelfde als Weedjunk, maar in dit geval moet je ook beginnen denken aan het welzijn van je zussen. De mogelijkheid dat hij nog eens uitvliegt en lichamelijk geweld gebruikt tegen jou of één van je zussen zit er wel in, aangezien de drempel van de eerste keer overschreden is. Misschien beseft hij het zelf nog niet of ontkent hij het tov zichzelf.

Geen familie of zo bij wie je terecht kan?
En anders zeker OCMW...

Zeker niet over aarzelen. Akkoord het zijn je ouders, maar jouw leven hangt hier ook vanaf. Veel succes alvast!

Daar zit ik idd het meest mee met mijn zussen. Tegen mijn oudere zus heeft hij ook al een goed uitgevlogen maar dan had hij ze gewoon een duw gegeven. Tegen mijn moeder, ja da's een ander paar mouwen if you know what I mean... En hij beseft het zeker wel. Hij is ook zo opgevoed geweest door zijn eigen pa.

En ja familie terecht, maar als ik tegen hen begin is het hek ook van de dam...

Nou toch bedankt allen. Ik wou gewoon eventjes mijn verhaal en frustraties kwijt

Verdorie, drank kan toch veel kapot doen. In mijn familie zitten er ook 2 gezinnen met soortgelijke problemen, en ik zie het daar ook van kwaad naar erger evolueren.

Ik weet niet hoe je dit best aanpakt, maar gaan praten met de huisdokter, iemand van het OCMW, iemand van de AA, ... is al een uitstekende stap. Je jongere zussen mogen trots zijn dat ze zo'n verantwoordelijke broer hebben. Veel sterkte!

Ik raad u toch aan daar eens met een professioneel (dokter) en uw familie over te praten. Onlangs hebben we ook een kennis gehad met een alcholprobleem en die heeft toch enkele maanden in een afkickcentrum moeten zitten alvorens het probleem opgelost raakte, en die nu door haar familie 'gecontroleerd' wordt. Als het zo doorgaat, zou het goed kunnen dat uw pa zijn werk verliest als zijn werkgever erachter komt, of het verzuim ernstigere proporties aanneemt.

Hey, eerst en vooral: jammer om te lezen, maar wel heel goed dat je opkomt voor je zussen!

Als ik jou was dan zou ik toch eens gaan praten met een 'neutrale' partij zoals een huisdokter, of inderdaad het OCMW (zoals hier al is aangehaald). Kan misschien een beetje vreemd klinken, maar als je toch actie wil ondernemen, kan advies van een buitenstaander veel meer doen dan je denkt. Uiteindelijk ben jij ook 'beïnvloed' door je gezin en daar raak je soms de realiteitszin door kwijt (bv. het door de vingers zien net omdat het familie is, of hopen dat het gewoon voorbij gaat, of heel erg twijfelen of je nu wel of niet iets zou ondernemen,...) net omdat je hen goed kent. Je bent zogezegd 'te betrokken' en daar kunnen soms verkeerde beslissingen uit voortkomen (ik zeg soms!). Dus spreek iemand aan die je in vertrouwen kan nemen en doe je verhaal eens.

En over dat vermoedelijke drankprobleem: je kan je best doen om hen te laten inzien dat ze een probleem hebben, maar het lijkt erg ontkend te worden (voor zover ik kan lezen en interpreteren). Meestal nemen mensen zoiets ook niet aan van anderen en moeten ze dat zelf beseffen. Sterker nog, daar op blijven doordrammen kan misschien een averechts effect hebben en veel weerstand opwekken. Ik snap dat je het probleem wil benoemen naar hen toe, maar het heeft niet veel nut bij mensen die dat toch niet (willen?) inzien.

Voor jou is het trouwens al erg, maar voor je jongere zussen misschien erger. Jij bent een student die (vanaf hij klaar is met z'n studies) kan vertrekken en er zogezegd vanaf is. Je zussen moeten waarschijnlijk nog langer thuis zitten en die komen misschien nog niet zo voor zichzelf op omdat ze wat jonger zijn (ouders hebben nu eenmaal een zekere autoriteit en als jongere durf je daar niet altijd tegenin gaat, zelfs niet als je in je recht bent). Dus elk beetje bescherming dat je kan geven aan je zussen moet je aangrijpen wanneer deze situatie blijft aanslepen. Zelfs al is het naar het OCMW trekken, da's een drempel waar je over moet als dit blijft escaleren.

Veel sterkte met de situatie, hou ons op de hoogte?