Ach zo. Misschien is je vriendin gewoon heel erg principieel? Ikzelf hou niet zo erg van principiële mensen, want dan krijg je dit soort gekkigheden, waarbij het doel van dat principe uiteindelijk uit het oog verloren wordt. Maar je zegt zelf dat er bij haar iets 'wringt', dus volgens mij weet ze het zelf niet goed. Ze wil misschien uit principe die kaas niet eten, maar wil ook geen voedsel verspillen, wat in dat geval nogal moeilijk is. Voor mij speelt dat zo niet, ik kijk er sowieso niet naar of er dierlijk stremsel zit in de kaas die ik eet. Ik denk ook niet dat je het vegetarisme 'interessant' kan maken voor anderen, als je je gaat bezig houden met het afschrapen van kaas van een groenteburger op restaurant.
Het kan ook te maken met hebben met identiteit. Voor haarzelf is het misschien belangrijk om te kunnen zeggen 'ik heb x aantal jaar geen enkel product gegeten waarvoor een dier is moeten sterven'. Dat klinkt toch beter dan: 'ik heb dat soort producten al x aantal jaar niet meer gegeten behalve die paar keer met Guazala op restaurant'.

Ook dat speelt evenwel voor mij niet, want ik ontleen mijn identiteit niet aan dat vegetarisme, laat staan aan een meticuleus doorgevoerde versie ervan.
Of ze denkt dat ze de kok van kaas kan doen veranderen en hoopt dat andere vegetariërs ook de kaas van hun burger schrapen, zodat de kok zich na verloop van tijd wel vragen moet gaan stellen.
Maar dat zou echt wel heel erg schraal zijn.
Heeft ze eigenlijk niet gevraagd of er dierlijk stemsel in de kaas zat?