Archief - Vraagje voor jonge ouders

Rocknsad · 2 aug 2014

Hallo iedereen,

Wij zitten hier eigenlijk met een vervelende situatie thuis... Ik zou graag eens polsen hoe jullie dit zien, hoe jullie handelen, en of er eventueel tips zijn?

Even een situatieschets: Wij zijn beide 26 jaar en hebben 2 kinderen. Ze zijn nu 3 jaar en 1 maand (zoontje Warre) en eentje van 1 jaar en 9 maand (Dochter Ellis). We zien onze kinderen doodgraag en cijferen onszelf helemaal weg voor de kinderen. Zo gaan we zo goed als nooit meer zonder kinderen uit huis en worden er ook dagelijks uitstapjes gemaakt (speeltuin, markten , ... Niets echt groot maar ze hebben altijd iets te doen).

Het probleem zit hem eigenlijk in het feit dat de kinderen quasi altijd slechtgezin zijn, zeker als ze samen zijn... Daardoor lopen wij natuurlijk ook vaak lastig. Zowel ik als mijn vrouw, meestal zelfs afwisselend (Als ik het relativeer, loopt zij vaak lastig en omgekeerd)
Het is eigenlijk vooral onze dochter die het moeilijk heeft...

Om de dag te beginnen wordt ze meestal al wakker tussen ons in bed (of ik zelfs op de zetel beneden) omdat ze het 's nachts zo goed als altijd op krijsen zet (Laat ons zeggen dat ze 1 a 2 nachten per week wel doorslaapt) de enige manier om haar te doen stoppen zonder dat broer ervan wakker word is ze tussen ons leggen.
Als ze dan 's ochtends 6u wakker is moet ze ook meteen haar willetje doordrijven (slaapzak mag niet uit, we mogen niet rustig in de zetel liggen maar moeten rechtop zitten, zo van die toestenden). Dan wordt broer meestal wakker rond 7u30 en dan is't rustig ontbijten enzo. Dat verloopt eigenlijk allemaal prima...

Van de moment dat ze zelf een beetje hun tijd moeten invullen is het vaak 'om zeep' dan beginnen ze ruzie te maken om hetzelfde speelgoed, om de aandacht van mama, Slaan naar elkaar voor geen duidelijke reden, ... Meestel trekken we er vanaf een uur of 9 al op uit om die sfeer te doorbreken... daarom gaan we meestal eens naar de winkel boodschappen doen, of gewoon eens wandelen of eventueel bij familie langs... Als we ermee weg zijn, zijn ze meestal redelijk flink, wel nog steeds enorm bezitterig en jaloers naar elkaar toe, en zeer zeer druk vaak in de winkels, maar dat kunnen we nog overzien...
Tegen 11u gaan we thuis eten, daarna doen ze een middagdutje zonder veel problemen...
Als ze goed slapen, slapen ze tot 15u. Die tussentijd is natuurlijk voor ons dé moment om andere dingen te doen: kuisen, strijken, was, "echte" boodschappen doen... Dus echt ontspannend is dat toch niet echt, hoewel we weg meestal toch nog een uurtje in onze zetel kunnen zitten.

Tegen 15u zijn ze dan terug wakker en begint het eigenlijk opnieuw: vanaf dat ze zelf iets moeten doen , loopt het vaak mis. Daarom blijven we ook zelden thuis, en doen we meestal iets in trend van: wandeling, speeltuin, boerderij,...

Ps: Ze hebben MASSA'S speelgoed dat constant ter beschikking staat, maar daar spelen ze zelden mee

's avonds is alles rustig omdat ze dan tv mogen kijken...

Onze stress zit hem vooral in de sfeer die hier rond hangt... Constant is er wel iemand aan het zeren, wenen, krijsen, ... waardoor dat de kinderen zelf enorm hangerig enzo zijn maar wij dus ook gewoon doodop en slechtgezind... Als je dan bv in't stad andere gezinnen ziet , of foto's op Facebook ofzo, zien de andere gezinnen er altijd zo perfect en blij en vrolijk uit. Daarenboven wilt mijn vrouw echt vordering zien bij de kinderen (Tutteren afleren, 100% zindelijk krijgen, mooi met mes en vork eten, ...) en ik sta daar zeker en vast ook achter, maar voor mij ligt de nadruk liever op het "stabiel" krijgen van onze kinderen (en het hele gezin) en om ze wat vaker gelukkiger te zien.

We kunnen daar theoretisch en opvoedkundig goed mee overweg. We zijn namelijk naast ouders ook gediplomeerd opvoeder (ik) en kinderverzorgster (mijn vrouw) dus de meeste trukjes enzo kennen we wel, maar vooral de dochter blijft een enorm karaktertje...

Daardoor zijn er eigenlijk bijna geen leuke dagen meer thuis... Nu vraag ik mij af wat er eventueel kan veranderen? Of is dit gewoon door de harde noot te bijten dankzij hun leeftijden?

Alvast bedankt!

Dezent1 · 2 aug 2014

Een gediplomeerd opvoeder komt hier hulp vragen, wtf?

Er is geen autoriteit bij u thuis, daar komt het op neer. En een kind van 1 jaar zou geen tv mogen kijken. Een kind van 3, maximum 2 uur per dag. En ja, die foto's op facebook van anderen zijn altijd verbloemend. Dat is wel geweten dat veel mensen zich daar aan meten.

SarahBaptie · 2 aug 2014

Je mag sowieso al niet "opgeven" en veel zaken die niet door de vingers kunnen niet toelaten. De opvoeding begint al vanaf ze zeer jong zijn en als je dan al een goede basis hebt is het al iets. Je leeftijd van je dochter is zo een leeftijd dat ze al beginnen kuren te tonen en dan moet je er goed op reageren.

Victory · 2 aug 2014

Get off your high horse

Dezent1 zei:
Een gediplomeerd opvoeder komt hier hulp vragen, wtf?

Er is geen autoriteit bij u thuis, daar komt het op neer. En een kind van 1 jaar zou geen tv mogen kijken. Een kind van 3, maximum 2 uur per dag. En ja, die foto's op facebook van anderen zijn altijd verbloemend. Dat is wel geweten dat veel mensen zich daar aan meten.

Muscleduck · 2 aug 2014

Beetje strenger zijn op uw dochter lijkt me geen slecht plan. Ze lijkt de baas in huis te zijn volgens uw verhaal.

Victory · 2 aug 2014

Dit is voor mij een zeer bekende situatie. Wel een beetje anders

Ik heb een dochter van 2 jaar, wij doen ook alles samen, maken veel uitstapjes en allemaal hetzelfde als wat jullie doen. Maar die van mij is ook vaak slecht gezind, vooral als ze wakker wordt of als ze speelgoed moet delen. Als ze haar water flesje niet krijgt voor haar eten, als je tegen haar praat als ze wakker wordt enz, enz, enz,...

Gaat uw kleinste naar de onthaalmoeder? Het zou misschien goed zijn om met andere kindjes te spelen enz. Zonder de broer dan. Veel heeft ook te maken met de leeftijd, typische peuterpuberteit. Ik zou me niet te veel zorgen maken, gewoon doorbijten en ook duidelijk maken dat zo'n gedrag niet mag. Zodra ze begint te praten zal het voor haar ook makkelijker zijn om haar frustraties te tonen

Maak u geen zorgen, van wat ik hier lees zijn jullie super ouders en het komt allemaal wel los. Een beetje variatie zou geen kwaad kunnen en om op termijn van de ruzies af te komen gewoon kordaat zijn. En niet luisteren naar onwetende mensen zoals hier, ieder kind is anders en ieder kind is uniek. En geen enkel gezin is perfect. Je ziet misschien mooie foto's, maar een uur later liggen die kinderen waarschijnlijk ook op de grond te krijsen, je weet maar nooit he

Veel succes!!

Zacharus · 2 aug 2014

Dezent1 zei:
Er is geen autoriteit bij u thuis, daar komt het op neer.

Hier komt het op neer, mijn zoontje is net 3 jaar en als ik die zijn zin laat doen is die binnen de maand ook zo, streng zijn voor uw kinderen wil niet zeggen dat je ze niet graag ziet, integendeel.

Voor zover ik kan lezen is het eigenlijk uw dochter die de meeste problemen geeft, ze chanteert jullie gewoon door te krijsen om in jullie bed te raken, dat is de eerste harde noot waar je door moet, toon haar dat krijsen niet werkt en na een tijd geven ze wel op.
Uw dochter heeft niets te zoeken in jullie bed (tenzij ze heel ziek zou zijn, die uitzondering zou ik ook maken) verder moet je onmiddellijk reageren, door dingen te laten escaleren proberen ze verder en verder te gaan.

Rocknsad zei:
Als ze dan 's ochtends 6u wakker is moet ze ook meteen haar willetje doordrijven (slaapzak mag niet uit, we mogen niet rustig in de zetel liggen maar moeten rechtop zitten, zo van die toestenden).

Uw dochter haar zin geven om de boel rustig te houden is begrijpelijk, jammer genoeg leert ze hierdoor alleen maar dat ze haar zin kan krijgen op deze manier.

Als je ze nu zo laat verder doen eindig je met een tiran in huis als die pubert.
Je moet ze binnen de lijntjes laten lopen, gedragen in de winkel, als je ze iets vraagt moet het gedaan worden (opruimen bvb), ...

Rivaliteit tussen een broer en zus is normaal, als het fysiek word grijp je in.

Als jullie zo verder gaan gaat het niet lang duren voor de spanningen tussen jullie en de kinderen gaan overslaan naar jullie twee en dan zal het snel onleefbaar worden.

Voor zover ik kan lezen proberen jullie te goede ouders te zijn, onthoud dat je geen vriendjes moet zijn met je kinderen, het moet duidelijk zijn dat jullie de broek dragen in huis en dat jullie wil wet is.

Vraeck · 2 aug 2014

Enkele tips die bij ons goed hielpen:
- pa & ma zijn de baas, dat moet duidelijk zijn.
- probeer zelf aan een positief klimaat te werken, in plaats van veel te berispen. Als ons dochter niet naar bed wil, roep ik: "om het eerste boven?". Zie ze dan eens crossen. Ik probeer haar constant uit te dagen op die manier, met speelse oplossingen.
- goed gedrag belonen
- houd een stok achter de deur: eten niet op, is geen dessertje, om maar een eenvoudig vb te geven.
- duidelijk stellen welk gedrag niet door de beugel kan, anderzijds ook niet zitten zeuren voor een peulenschil.
- Kinderen spiegelen zich aan elkaar. Het ene kind extra bestoefen als het iets goed doet, wakkert ook hun onderlinge competitie aan om het zo goed mogelijk te doen. Slecht gedrag imiteren ze spijtig genoeg van elkaar, goed gedrag ook!
- ... probeer creatief en positief te zijn in je houding naar kinderen, je bent de spiegel waaruit ze leren.

Wandering · 2 aug 2014

Die massa speelgoed opbergen. De kinderen vinden er geen overzicht meer in. Alles staat altijd ter beschikking, dus dat maakt het niet meer interessant. Beter om een deel op te bergen, een deeltje beschikbaar maken. Om de paar dagen wissel je wat speelgoed. Dan lijkt dat wat ze al even niet meer hebben gezien 'nieuw' en wekt het terug interesse op waardoor je de spelinteresse kunt aanwakkeren. Ze moeten niet altijd samenspelen. Laat ze ook individueel spel doen. Voorstructureren en afbakenen, geen carte blanche geven (à la ga maar wat spelen kindjes, fijn samen spelen nu met je broer/zus) want dat kunnen ze nog niet aan.

Dochter tussen je in laten slapen omdat ze wakker is/weent. Positieve bekrachting van haar (voor jullie) ongewenst gedrag. Een kind mag wenen, niet meteen ingrijpen. Vervelend dat jullie zoontje er dan last van heeft, maar dat is iets waar jullie door moeten bijten. Anders slaapt ze misschien als ze 10 jaar is nog tussen jullie in. Vertel natuurlijk wat je doet/gaat doen, en doe wat je vertelt. Hoe klein de kinderen ook zijn. Zorg dat ze weet dat ze de volgende ochtend niet bij jullie in bed zal belanden, maar dat ze in haar bed moet blijven totdat ... (bvb: mama/papa komt haar ophalen, totdat ze een wekker hoort, totdat ...). Vervolgens doe je wat je hebt afgesproken en wijk je hier niet vanaf (anders opnieuw positieve bekrachting van het gedrag dat je wenst te stoppen). Je kunt dit eventueel stapsgewijs doen. Bvb je weet dat ze om 6u wakker is. Laat ze een paar minuutjes liggen en geef dan het signaal (op een moment dat ze gewenst gedrag stelt, dus niet aan het wenen is). Zo kun je de termijn steeds verlengen. Zeker niet in bed nemen, ook al heeft ze het goed gedaan, belonen kan je op een andere manier.

Door steeds er op uit te trekken, vermijd je natuurlijk de situatie die jij als ongewenst ervaart (het samen spelen) en kunnen ze het ook moeilijk leren. Er steeds op uit trekken vergt ook veel inspanning van de kinderen en mogelijk een overprikkeling. Van samenspel kan er in deze fase van je kinderen nog niet echt sprake zijn. Het is normaal dat ze elkaars speelgoed willen. Ze zitten nog in egocentrisch spel. Ook hier baken je, net zoals de massa speelgoed, meer af. Je laat duidelijk weten welk gedrag je als gewenst ervaart. Zodra er ongewenst gedrag zich voordoet (en ze mogen fouten maken), benoem je wat je ziet, dat je niet wilt dat het gebeurt, haal je ze uit de situatie even op time-out bvb (minuutje maar, of totdat ze rustig is) en kan je ze erna terug in de spelsituatie laten komen. Opnieuw met de begeleiding van wat je verwacht (op maat van het kind).

Wat die vorderingen betreft, leg de lat niet te hoog. Stimuleer maar eis niet. Maak er geen stressmoment van maar volg de ontwikkeling van je kind. Opnieuw kun je hier op het punt van overvraging van de kinderen komen wat zich uit op andere momenten.

Wat basisfeedback op louter geschreven tekst uiteraard. Opvoeden is trial and error zoals je wel zult weten. Wat de ene keer werkt, werkt daarom de volgende keer niet. Belangrijkste lijkt mij dat je je kinderen niet overvraagt, hen een begrensde omgeving aanbiedt die jij voorstructureert en waarbij ze de bewegingsruimte krijgen die ze op hun leeftijd aankunnen. Jij bent de ouder en door consequent, eenduidig en duidelijk te handelen zal je kind kunnen leren wat gepast is of niet.
PS: opvoeder + pedagoog van opleiding en werkzaam in de sector, maar geen ouder ;-).

glashelder · 2 aug 2014

Wandering zei:
Die massa speelgoed opbergen. De kinderen vinden er geen overzicht meer in. Alles staat altijd ter beschikking, dus dat maakt het niet meer interessant. Beter om een deel op te bergen, een deeltje beschikbaar maken. Om de paar dagen wissel je wat speelgoed. Dan lijkt dat wat ze al even niet meer hebben gezien 'nieuw' en wekt het terug interesse op waardoor je de spelinteresse kunt aanwakkeren. Ze moeten niet altijd samenspelen. Laat ze ook individueel spel doen. Voorstructureren en afbakenen, geen carte blanche geven (à la ga maar wat spelen kindjes, fijn samen spelen nu met je broer/zus) want dat kunnen ze nog niet aan.

Dochter tussen je in laten slapen omdat ze wakker is/weent. Positieve bekrachting van haar (voor jullie) ongewenst gedrag. Een kind mag wenen, niet meteen ingrijpen. Vervelend dat jullie zoontje er dan last van heeft, maar dat is iets waar jullie door moeten bijten. Anders slaapt ze misschien als ze 10 jaar is nog tussen jullie in. Vertel natuurlijk wat je doet/gaat doen, en doe wat je vertelt. Hoe klein de kinderen ook zijn. Zorg dat ze weet dat ze de volgende ochtend niet bij jullie in bed zal belanden, maar dat ze in haar bed moet blijven totdat ... (bvb: mama/papa komt haar ophalen, totdat ze een wekker hoort, totdat ...). Vervolgens doe je wat je hebt afgesproken en wijk je hier niet vanaf (anders opnieuw positieve bekrachting van het gedrag dat je wenst te stoppen). Je kunt dit eventueel stapsgewijs doen. Bvb je weet dat ze om 6u wakker is. Laat ze een paar minuutjes liggen en geef dan het signaal (op een moment dat ze gewenst gedrag stelt, dus niet aan het wenen is). Zo kun je de termijn steeds verlengen. Zeker niet in bed nemen, ook al heeft ze het goed gedaan, belonen kan je op een andere manier.

Door steeds er op uit te trekken, vermijd je natuurlijk de situatie die jij als ongewenst ervaart (het samen spelen) en kunnen ze het ook moeilijk leren. Er steeds op uit trekken vergt ook veel inspanning van de kinderen en mogelijk een overprikkeling. Van samenspel kan er in deze fase van je kinderen nog niet echt sprake zijn. Het is normaal dat ze elkaars speelgoed willen. Ze zitten nog in egocentrisch spel. Ook hier baken je, net zoals de massa speelgoed, meer af. Je laat duidelijk weten welk gedrag je als gewenst ervaart. Zodra er ongewenst gedrag zich voordoet (en ze mogen fouten maken), benoem je wat je ziet, dat je niet wilt dat het gebeurt, haal je ze uit de situatie even op time-out bvb (minuutje maar, of totdat ze rustig is) en kan je ze erna terug in de spelsituatie laten komen. Opnieuw met de begeleiding van wat je verwacht (op maat van het kind).

Wat die vorderingen betreft, leg de lat niet te hoog. Stimuleer maar eis niet. Maak er geen stressmoment van maar volg de ontwikkeling van je kind. Opnieuw kun je hier op het punt van overvraging van de kinderen komen wat zich uit op andere momenten.

Wat basisfeedback op louter geschreven tekst uiteraard. Opvoeden is trial and error zoals je wel zult weten. Wat de ene keer werkt, werkt daarom de volgende keer niet. Belangrijkste lijkt mij dat je je kinderen niet overvraagt, hen een begrensde omgeving aanbiedt die jij voorstructureert en waarbij ze de bewegingsruimte krijgen die ze op hun leeftijd aankunnen. Jij bent de ouder en door consequent, eenduidig en duidelijk te handelen zal je kind kunnen leren wat gepast is of niet.
PS: opvoeder + pedagoog van opleiding en werkzaam in de sector, maar geen ouder ;-).

JPV · 2 aug 2014

zou het ook niet beter kunnen zeggen dan de laatste

Exit · 2 aug 2014

yip, wat wandering zegt komt me bekend voor in de opleiding 'begeleider in de (buitenschoolse) kinderopvang' die ik volg.

JPV · 2 aug 2014

oja: voor het slaapprobleem kan je misschien ook een wekker a la deze kopen:
Kid'Sleep Wekker - Dreambaby

nTFs · 2 aug 2014

Raad komen vragen op een forum over ouderzaken aan een doelgroep waarvan de meeste zelf geen ouders zijn..klinkt als een goed idee.

mistertimmy952 · 2 aug 2014

nTFs zei:
Raad komen vragen op een forum over ouderzaken aan een doelgroep waarvan de meeste zelf geen ouders zijn..klinkt als een goed idee.

Mensen die gamen kunnen ook ouder zijn... Hij vraagt het aan jonge ouders geen mensen van +40...

Dezent1 · 2 aug 2014

nTFs zei:
Raad komen vragen op een forum over ouderzaken aan een doelgroep waarvan de meeste zelf geen ouders zijn..klinkt als een goed idee.

En niemand vraagt zich af waarom hij opvoedhulp komt vragen? Hij is gediplomeerd opvoeder. Diploma gekocht?

mistertimmy952 zei:
Mensen die gamen kunnen ook ouder zijn... Hij vraagt het aan jonge ouders geen mensen van +40...

Daarom zegt hij toch ook dat het als een goed idee klinkt.

freste · 3 aug 2014

Rocknsad,

Toen ik je bericht las (en daarna voorlas aan m'n vriendin) zaten we allebei te lachen. Niet uit te lachen, maar lachen omdat jou verhaal voor een groot stuk overeen komt met dat van ons

Het verschil is dat bij ons het meisje de oudste is en de jongen de jongste. De jongste is net vandaag 2 geworden, de oudste is 3 jaar en 7 maand. Een vergelijkbaar leeftijdsverschil dus.

Over het ruzie maken ga ik niet te veel zeggen, daar zijn al veel goede tips over gegeven. Dat is normaal op deze leeftijd maar je moet wel duidelijk maken wie de baas in huis is.

Ik wil het vooral over het slapen hebben. Eerst en vooral: om hoe laat gaan ze 's avonds slapen? Dat staat er net niet bij.

Een heleboel problemen kunnen misschien met slaap te maken hebben. Zowel de ruzies tussen de kinderen als jullie verdraagzaamheid daarvoor.
Als de kinderen 's nachts goed slapen kunnen jullie beter slapen en zullen de dagen voor jullie en voor hen waarschijnlijk een stuk verbeteren.
Volgens mij slaapt je dochter teveel overdag, waardoor ze 's nachts niet goed slaapt, waardoor ze 's ochtends moe is en vaker ruzie maakt. Dat was ook het geval bij onze zoon.

Onze zoon sliep vanaf zijn geboorte tot hij anderhalf jaar was zeer slecht 's nachts. In het begin was de oplossing ook meestal: tussen ons in nemen. Op den duur zaten we dan met een klaarwakker kind tussen ons in dat gedurende anderhalf uur lekker op ons sprong, aan ons gezicht "voelde" (zelfs al zijn die nageltjes geknipt, die blijf je toch voelen...)

Hij sliep toen overdag 1 a 2 uurtjes, de dochter ook soms. 's avonds ging de dochter tussen 19u en 20u slapen. Als we onze zoon tegelijkertijd in bed legden was hij gegarandeerd 's nachts een paar uur wakker. Dus ging hij meestal tegen 23u slapen, samen met ons. En wij gingen dan slapen omdat we gewoonweg niet vroeger konden gaan slapen. Dan heb je geen enkele vrije tijd 's avonds en dat weegt enorm door.

De oplossing voor ons: geen middagdutje meer!

Dit deed in het begin ook pijn voor ons, want dat was de enige moment dat je even rust had. Onze zoon moest daar ook even aan wennen. Maar dat heeft een groot deel van onze problemen opgelost. Als jou zoon 's avonds op tijd gaat slapen en niet te vroeg wakker wordt 's morgens en toch nog een dutje doet kan het zijn dat hij dat ook echt nodig heeft. Moest het zijn dat je zoon bvb. pas om 21u gaat slapen denk ik dat je ook voor hem het middagdutje beter afschaft en hem 's avonds vroeger in bed legt. Onze dochter sliep van bij de geboorte tot ze een jaar was 2 à 3 uur in de voormiddag en 2 à 3 uur in de namiddag. Vanaf dan was het enkel nog haar dutje in de namiddag tot ze bijna naar school ging. De nachten vielen na een paar maand ook goed mee. Zij had haar middagdutje ook echt nodig. Je zoon misschien dus ook. Je dochter heeft dat echter misschien helemaal niet nodig.

Toen onze zoon anderhalf werd hebben we zijn middagdutje dus afgeschaft. De eerste nachten heeft de zoon nog moeilijk gedaan, maar zonder middagdutje was hij moe genoeg om 's nachts deftig te slapen. Na een paar nachten doorbijten, niet meer in bed nemen, telkens even laten wenen en dan gaan platleggen, ... is het eindelijk gebeterd.

Hij gaat sindsdien samen met de zus slapen tussen 19u en 20u en slaapt normaal tot 7 à 8. Beide kinderen worden wel eens wakker 's nachts, maar na een beetje te drinken of even op het potje te gaan (voor de oudste) gaan ze meestal flink doorslapen. Soms heb je nog wel eens een mindere moment, maar over het algemeen valt het nu goed mee. Nu is ons grootste probleem: zelf op tijd gaan slapen. Zoals vandaag dus

Ik kan alleen maar aanraden: probeer het. Een stom middagdutje weglaten heeft voor ons alles veranderd!

Kenneke10 · 3 aug 2014

Je bent niet alleen man, hier is het dagelijks ook wikken en wegen om ze tevreden te houden 3 en 6 jaar.

Men zoon heeft een achterstand, gaat hiervoor 2 maal per week naar revalidatie center ( daar doen ze alles alles al speelender wijs)

Krijgen ook thuisbegeleiding, die komt observeren en tips geeft ook aan mij en men vrouw.

De vroeg geboorte van men zoon kan een oorzaak hebben op 28 weken geboren 1.200kg. Dit kan een verklaring zijn.

Ze hebben ook alles wat ze nodig hebben.

S' nacht hebben we geen problemen.

satanreleased · 3 aug 2014

Ik noem het bad parenting en 2 verwende nesten. Ik heb een dochter van 7 en ik heb er geen last meer van. Consequenter zijn en aanvaarden dat er eene "MOET" janken en daarmee basta. Een kind in uw bed leggen is al fout. Ze moet maar krijsen tot ze inslaap valt. Heeft de andere er last van dat hij ook maar krijst tot hij inslaap valt. Probleem opgelost. Nu ben je je gastjes al hun willetjes en aandacht aan het geven en ik zie dat bij heel veel mensen en dat is fout. Je moet authoritair zijn onheroepelijk, de eerste jaren zijn de jaren dat je toont wie baas is. Loop het hier al fout ben je gescheten voor later.

Rocknsad · 3 aug 2014

Dezent1 zei:
En niemand vraagt zich af waarom hij opvoedhulp komt vragen? Hij is gediplomeerd opvoeder. Diploma gekocht?

Jezus zeg, wat een moraalridders hier... Wees al blij dat ik hulp zoek... Liever mijn kinderen verwaarlozen dan of mezelf moed in drinken en af en toe eens een mot verkopen een mijn kinderen en mijn vrouw zoals ik op mijn werk altijd zie... Da's misschien beter dan?

Aan iedereen met serieuze antwoorden: Mercikes al! Al veel tips uitgehaald...

De kinderen gaan slapen rond 19.30u ongeveer... Dan zijn ze zelf dood-op. Het inslapen valt meestal goed mee. Het is meestal rond 24h dat ze begint

Archief - Vraagje voor jonge ouders

Rocknsad

Legacy Member

Dezent1

Legacy Member

SarahBaptie

Legacy Member

Victory

Legacy Member

Muscleduck

Legacy Member

Victory

Legacy Member

Zacharus

Legacy Member

Vraeck

Legacy Member

Wandering

Legacy Member

glashelder

Legacy Member

JPV

Legacy Member

Exit

Legacy Member

JPV

Legacy Member

nTFs

Legacy Member

mistertimmy952

Legacy Member

Dezent1

Legacy Member

freste

Legacy Member

Kenneke10

Legacy Member

satanreleased

Legacy Member

Rocknsad

Legacy Member