Wyffels
Legacy Member
Een tweetal weken geleden hebben mijn vriendin en ik een stuk bouwgrond gekocht.
Eindelijk gaat onze droom in vervulling om misschien eind dit jaar te starten met ons eigen huisje.
Maar ondertussen ongeveer 7 jaar en is alle contact verbroken met haar vader, wegens een drankprobleem. Ondertussen horen we af en toe minder leuke en gênante verhalen over hem.
Zelfs als we hem tegenkomen op straat herkent hij ons niet meer, of althans doet hij alsof hij ons niet gezien heeft.
Gisteren kregen we uiteindelijke telefoon om te horen te krijgen dat hij in een schooltje heeft ingebroken, op zoek naar een slaapplaats. Momenteel zou hij in de psychiatrie vertoeven...
Een tweetal jaar geleden is zijn moeder overleden, waar hij tenslotte nog steeds mee samenwoonde. Waarschijnlijk is het huis daarna verkocht geweest en weet niemand nog waar hij nog slaapt.
Conclusie: de vader van mijn vriendin is dus een echte marginaal met een ziekelijk probleem.
Maar het is en blijft uiteindelijk haar vader, en zolang deze hier in de buurt nog rondloopt blijft is nog steeds een band ...
We denken eraan om hem op te zoeken, als hij bezoek mag hebben, en eventueel stappen te ondernemen om hem misschien op het rechte pad te krijgen. Maar ofdat dit nog mogelijk is weten we totaal niet! Ikzelf geloof er niet echt meer in.
Natuurlijk speelt bij mijzelf het financiële in mijn achterhoofd. Zowel mijn vriendin en ik hebben unaniem overeen gekomen dat die persoon gene euro van ons ziet!
Maar nu we besloten hebben ons huis te bouwen, wettelijk te gaan samenwonen, ... heb ik er geen flauw idee van of we eigenlijk nog veilig gesteld zijn van al zijn stommiteiten.
De notaris wist mijn schoonmoeder enkele jaren geleden te zeggen dat we ons allen niet kunnen onterven zolang de persoon in kwestie nog leeft. De enige oplossing is om bij het overlijden alles van erfenis te weigeren.
Nu zijn we er niet meer gerust in ofdat het weigeren van een erfenis genoeg zal zijn. We hebben namelijk geen zin om zelf in de problemen te komen door iemand waar we al jarenlang geen contact meer mee gehad hebben. En wat als we ons engageren om haar vader te helpen? Wat als we ons inzetten om hem terug aan een job te krijgen, een appartementje te huren, ... Kunnen we dan nog een erfenis weigeren, ook al hebben we nog contact gehad met elkaar de laatste tijd?
Iemand in een gelijkaardige situatie? Tips zijn welkom!
Eindelijk gaat onze droom in vervulling om misschien eind dit jaar te starten met ons eigen huisje.
Maar ondertussen ongeveer 7 jaar en is alle contact verbroken met haar vader, wegens een drankprobleem. Ondertussen horen we af en toe minder leuke en gênante verhalen over hem.
Zelfs als we hem tegenkomen op straat herkent hij ons niet meer, of althans doet hij alsof hij ons niet gezien heeft.
Gisteren kregen we uiteindelijke telefoon om te horen te krijgen dat hij in een schooltje heeft ingebroken, op zoek naar een slaapplaats. Momenteel zou hij in de psychiatrie vertoeven...
Een tweetal jaar geleden is zijn moeder overleden, waar hij tenslotte nog steeds mee samenwoonde. Waarschijnlijk is het huis daarna verkocht geweest en weet niemand nog waar hij nog slaapt.
Conclusie: de vader van mijn vriendin is dus een echte marginaal met een ziekelijk probleem.
Maar het is en blijft uiteindelijk haar vader, en zolang deze hier in de buurt nog rondloopt blijft is nog steeds een band ...
We denken eraan om hem op te zoeken, als hij bezoek mag hebben, en eventueel stappen te ondernemen om hem misschien op het rechte pad te krijgen. Maar ofdat dit nog mogelijk is weten we totaal niet! Ikzelf geloof er niet echt meer in.
Natuurlijk speelt bij mijzelf het financiële in mijn achterhoofd. Zowel mijn vriendin en ik hebben unaniem overeen gekomen dat die persoon gene euro van ons ziet!
Maar nu we besloten hebben ons huis te bouwen, wettelijk te gaan samenwonen, ... heb ik er geen flauw idee van of we eigenlijk nog veilig gesteld zijn van al zijn stommiteiten.
De notaris wist mijn schoonmoeder enkele jaren geleden te zeggen dat we ons allen niet kunnen onterven zolang de persoon in kwestie nog leeft. De enige oplossing is om bij het overlijden alles van erfenis te weigeren.
Nu zijn we er niet meer gerust in ofdat het weigeren van een erfenis genoeg zal zijn. We hebben namelijk geen zin om zelf in de problemen te komen door iemand waar we al jarenlang geen contact meer mee gehad hebben. En wat als we ons engageren om haar vader te helpen? Wat als we ons inzetten om hem terug aan een job te krijgen, een appartementje te huren, ... Kunnen we dan nog een erfenis weigeren, ook al hebben we nog contact gehad met elkaar de laatste tijd?
Iemand in een gelijkaardige situatie? Tips zijn welkom!
...
.