Archief - rva 33% arbeidsongeschiktheid

Hallo


ik zit sinds anderhalve op de werkloosheid en ik kan me 33% arbeidsongeschikt verklaren . (door een zwaar auto ongeval een paar jaar geleden)

Het enigste voordeel is, als je lang op de werkloosheid bent (moest ik 33% arbeidsongeschikt zijn volgens de rva, is dat je werkloosheid-geld niet lager gaat dan een bepaald bedrag (ik weet niet hoeveel).


Graag jullie mening of dit aan te raden is?

Heeft dit nadelen moest men later werk vinden? (schrikt dit werkgever af?)

werkgever weet dit niet als je het hem zelf niet zegt, dus je moeet er alvast niet bang zijn.

33% arbeidsongeschiktheid is een "buffer", waardoor, gezien je moeilijker in het werk geraakt, niet even vlug als een normale werknemer aan 400-500 euro per maand komt (in het geval dat je samenwonende bent). Dus natuurlijk is het aan te raden, ik zie niet in waarom je dat niet zou doen indien je daarvoor in aanmerking komt. Behalve de RVA en je vakbond/hulpkas zal niemand daar later iets van merken.

die dokter van de rva (die me kijken of ik al dan aanspraak kon maken van die 33%) begon veel te praten over het systeem ; dat bijv de rva, je minder stimuleert om werk te zoeken, etc..

hij vertelde ook dat ik, indien ik dit nu niet wil, dat ik over een paar maanden weer een aanvraag kan indienen.

Is het ook zo dat als je 33% arbeidsongeschikt bent, dat de rva je niet kan verplichten alle soorten werk te aanvaarden? (afhankelijk waarvoor je die 33% hebt verkregen)

de RVA heeft geen stimulerende bevoegdheid, enkel een sanctionerende. Je kan natuurlijk wel gestimuleerd worden door de dreiging van een sanctie, maar dat ligt dan ook aan jezelf, heeft niet noodzakelijk iets met de RVA te maken. De dokter kent er dus niet genoeg van . Het is de VDAB die je overigens vooral zal helpen met het zoeken naar werk en het klopt dat sommige mensen met een arbeidshandicap door de VDAB een beetje "geparkeerd" worden, omdat de VDAB ze als niet toeleidbaar (naar werk) acht. Mits je zelf wél gemotiveerd bent, kan de VDAB je echter niet weigeren om te begeleiden naar werk, dus zelfs indien je geparkeerd bent, kan je "uit de parking" geraken, wat natuurlijk niet wil zeggen dat je gemakkelijk werk zal vinden.

Je kan idd over een paar maanden een aanvraag doen, maar eens je gezakt bent qua werkloosheid, kan je zelfs met een 33% nooit meer stijgen.

33% arbeidsongeschiktheid wil zeggen dat je minstens 1/3e minder verdienvermogen hebt (minder geschikt bent om te gaan werken), dus dan kan je effectief niet alle soorten werk aan. Bij een verhoor bij de RVA zal daar dus rekening mee gehouden worden indien je mogelijks te weinig werk gezocht zou hebben of een bepaald werk geweigerd zou hebben. Dat geeft je natuurlijk niet het recht om om het even welk werk te weigeren.

Even een andere insteek dan die van JPV (namelijk de ethische en solidaire kant van de zaak in tegenstelling tot de zuiver juridisch en praktische kant):

Eerst enkele vraagjes:
1. Hoe oud ben je?
2. Wat is precies je handicap en hoe impacteert die je dagelijkse leven?
3. Wat vind je zélf van je handicap in relatie tot je vermogen om een job uit te oefenen?


Eerst en vooral: Als je effectief zelf voelt dat je écht 'gehandicapt' bent (33%) en effectief dagelijks last hebt van je handicap en dat deze handicap je het leven erg bemoeilijkt, dan verdien je terecht alle hulp die je kan krijgen! En daar betaal ik met plezier belastingen voor, om zo'n mensen te helpen en te ondersteunen.

Echter, indien je nog relatief jong bent (wat ik enigszins vermoed) en je merkt eigenlijk niet super veel van die 'handicap' en kan perfect een job uitoefenen net als iedereen, stel jezelf dan de vraag wat het jezelf gehandicapt laten verklaren met je mentale staat zal doen!
Dit wordt vaak onderschat! Eenmaal je jezelf gehandicapt laat verklaren en eigenlijk ben je perfect gezond en normaal (tot op zekere hoogte), dan meet je jezelf een stempel toe: "Ik ben op de sukkel, ik kan het fysiek niet meer aan, etc...".
Als je nog een lang leven voor de boeg hebt, hoop ik dat je nu nog niet opgeeft en blijft ervoor gaan! Zowel mentaal als fysiek.

Ik herhaal: Indien je echt een handicap hebt die je belemmert in het dagelijks leven en je bemoeilijkt om een deftige job te vinden of die het je lastig maakt om fulltime te werken of bepaalde jobs uitsluit (fysieke jobs etc...), dan kan je dit doen en dan steun ik je van ganser harte.

Maar de enige raad die ik dus geef is: doe het niet gewoon omdat het kan... Zowel voor jou mentale staat als de sociale welvaartstaat in zijn geheel is dat een heel slechte keuze imo!

Hiapoe zei:

Even een andere insteek dan die van JPV (namelijk de ethische en solidaire kant van de zaak in tegenstelling tot de zuiver juridisch en praktische kant):

Eerst enkele vraagjes:
1. Hoe oud ben je?

2. Wat is precies je handicap en hoe impacteert die je dagelijkse leven?
3. Wat vind je zélf van je handicap in relatie tot je vermogen om een job uit te oefenen?

Klik om te vergroten...

ik heb een paar jaar geleden een zwaar auto ongeval gehad, en heb nog steeds last aan mijn voeten (voeten hadden zeer zware breuken), lang rechtstaan, zware lasten dragen, lopen, etc.. lukt niet meer (na een paar uur rechtstaan, slenteren, etc.. begin ik pijn te hebben en mank ik)

ik werkte vroeger in de horeca, lange dagen, etc.. dit kan ik onmogelijk nog doen, ondertussen via de vdab een opleiding gevolgd (zittend beroep) , een java opleiding en ik zal (omdat ik geen hogeschool diploma heb) binnenkort een opleiding (hangt af of ik slaag voor een soort toelatingstest) volgen van 3 jaar bij de vdab (4 dagen werken en 1 dag thuisstuderen, in samenwerking met de hogeschool Gent) om zo na 3 jaar (als alles lukt) m'n diploma te hebben en zo vlugger werk te vinden.


mijn bedoeling is natuurlijk dat ik niet lang wil stempelen, maar je weet nooit wat , vind ik later gemakkelijk werk? moest ik dat probleem aan m'n voeten niet hebben, heb ik vandaag direct werk in de horeca, maar een staand beroep uitoefenen is niet mogelijk, wat ik zeer jammer vind

Ik wil gewoon niet dat die 33% een negatief effect heeft bij het zoeken van werk. (dat bijv de werkgever schrik heeft, maar JPV schrijft dat de werkgever dit nooit zal weten)

Even een concrete vraag dan naar JPV toe:

Stel: Persoon X is 33% invalide verklaard (officieel), zoals in geval van topicstarter omdat hij duidelijk last heeft vanwege een fysiek letsel dat hem beperkt in de uit te oefenen jobs (geen rechtstaand/fysiek werk).
Stel dat deze persoon een (goeie) fulltime job vind als pakweg programmeur of ander bureaujob waarbij zijn handicap helemaal geen enkel negatief effect betekend.

De vraag: Welke invloed (concreet) heeft zijn statuut van invaliditeit op deze persoon en/of op de werkgever?

1) het is niet invaliditeit, maar arbeidsongeschiktheid (maakt een groot verschil, ook al is het hier niet direct belangrijk)
2) het maakt in dit geval dan geen enkel verschil. Als hij even later echter werkloos zou worden omdat hij het werk om een andere reden niet aankan, kan het wel zijn dat hij in een lagere werkloosheidsschaal zou vallen. En gezien hij beperkt is in de mogelijkheden, zal hij in principe iets langer moeten zoeken naar werk dan een andere persoon en dus een hogere kans hebben om werkloos te worden.

Hmm, heb hier eigenlijk ook wel een vraag over, en sorry voor de topic hijack.

Ik ben officieel 100% arbeidsgeschikt, maar ik heb een (lichte) spierziekte, officieel vastgesteld rond de tijd dat ik voor het eerst ben beginnen werken. Door die spierziekte kan ik ook geen zware fysieke inspanningen leveren, zoals de hele dag rechtstaan of zware dingen dragen etc. Veel arbeiders-jobs kan ik dus niet aan. Momenteel werk ik na 6 jaar nog altijd bij m'n eerste werkgever als programmeur, dus een bureaujob waarop de spierziekte weinig effect heeft anders dan de algemene vermoeidheid dag in dag uit.

Maar wat als ik nu ontslaan wordt? Wat als de vdab mij zo'n fysieke job oplegt, en ik die "moet" weigeren?
Is het om die reden niet beter dat ik mij wél someway-somehow officieel x-aantal % arbeidsongeschikt laat verklaren om mij in te dekken of hoe moet ik dat zien?

je kan dat nu nog niet, het heeft nu ook geen nut. Sowieso kan je elke job weigeren waarvoor je niet fysiek geschikt bent. Een gemiddelde vrouw kan bvb altijd weigeren om (manuele) bobijnopzetter te worden, omdat fysiek dit voor een gemiddelde vrowu gewoon onmogelijk is (té zware gewichten).

Jij zal hetzelfde hebben met jobs waarbij je fysiek X aantal uur moet rechtstaan. het beste is dan wel om nu al alle medische verslagen te bewaren, mocht je het later ooit nodig hebben.

Ok, thx, maar wat bedoel je precies met "je kan dit nu nog niet"?

nu nog niet = je bent (gelukkig) nog niet werkloos

Hallo iedereen,
kan iemand mij zeggen hoe 33% arbeidsongeschiktheid werkt, ik heb deze namelijk al 3 x aangevraagd, maar bij de vakbond en de rva zeggen ze dat het een jaar duurt voor je gefixeerd wordt, en dan willen ze me fixeren omdat ik dan 55 jaar (in augustus ben ik 55jaar) ben en niet omwille van de 33% arbeidsongeschiktheid, ik heb mijn aanvraag al gedaan van rond eind november 2013 ingediend maar werd steeds geweigerd, met 3 attesten 1st keer van mijn orthopedist maar stond per definitief arbeidsongeschikt op, was niet goed, 2de keer van mijn huisarts 33%blijvende arbeidsongeschiktheid, en 3de keer van mijn orthopedist met 33%blijvende arbeidsongeschiktheid, ik hoop dat ik iets van uitleg hier kan krijgen
mvg CHD

Hallo Mikey_1 kan jij mij meer uitleg geven over 33% blijvende arbeidsheidsongeschiktheid
met vriendelijke groeten CHD

sinds wanneer ben je werkloos, wat is je werkverleden, ...

Hallo JPV
ik ben werkloos sinds begin november 2013, verloor werk (poetswerk)wegens medische c4, gebroken voet,(kan helemaal niet lang staand werk doen) was 16 maanden op ziekenkas, en dan eraf gezet, heb 3x maal bij werkloosheid mijn 33% aangevraagd met doktersbriefje, nu gaan ze in november mij fixeren om mijn leeftijd( 55jaar)omdat het ook juist die datum zo zijn voor fixatie voor mijn voet, maar ik heb wel het probleem met mijn voet hee, ik kan helemaal geen staand werk meer doen; ik hoop dat je het verhaal begrijpt grt CHD

Ik zie dat het al gezegd is geweest, maar idd arbeidsongeschiktheid =/= blijvende invaliditeit!!!!

Daarom lees ik deze topic ook met gemengde gevoelens...
Ik heb een % blijvende invaliditeit, en het belemmerd me soms in mijn werk, en toch doe ik alles wat me gevraagd word.
Het is redelijk fysiek zwaar werk + ik durf te zeggen dat ik harder werk dan sommige van mijn 100% gezonde collega's.

Dus gemengde gevoelens bij het lezen van deze topic...

beemer036 zei:

Ik zie dat het al gezegd is geweest, maar idd arbeidsongeschiktheid =/= blijvende invaliditeit!!!!

Daarom lees ik deze topic ook met gemengde gevoelens...
Ik heb een % blijvende invaliditeit, en het belemmerd me soms in mijn werk, en toch doe ik alles wat me gevraagd word.
Het is redelijk fysiek zwaar werk + ik durf te zeggen dat ik harder werk dan sommige van mijn 100% gezonde collega's.

Dus gemengde gevoelens bij het lezen van deze topic...

Klik om te vergroten...

Heb een collega die iets heeft aan zen rug om de 2-3 uur loopt ie naar zen kastje om pijnstillers te slikken. Als een mens al zo 8-12 uur moet werken mogen ze van mij gerust zo'n mensen thuis laten. Of ander werk geven tenminste en geen fysiek zwaar werk laten doen

Pijn verbijten kan je misschien een aantal jaar volhouden, maar je pleegt ondertussen wel zware roofbouw op je lichaam