SavaB
Legacy Member
Beste 9livers,
Een kennis van mijn schoonvader is vorig jaar opgenomen in een OCMW rusthuis na een coma van enkele weken. Haar neef, toen tijdelijk als verantwoordelijke/voogd/hoe-het-ook-heet benoemd, heeft het toen op zich genomen om haar daar te plaatsen, haar huis te verkopen enz. Sinds zij is ontwaakt is ze echter volledig hersteld, en dus verplaatst naar een 'normale' afdeling op het rusthuis. Buiten het feit dat heel de verhuis naar dat rusthuis buiten haar medeweten om gebeurd is, zijn dus ook al haar persoonlijke bezittingen verpand of weggegooid. Hetgeen ze het meeste mist is haar boekencollectie (ze is een zeer fervent lezeres en bij haar verhuis naar het rusthuis zijn al die boeken weggegooid of verkocht geweest).
Nu blijkt dat het rusthuis haar verbiedt om zonder begeleiding het pand te verlaten (om bijvoorbeeld naar de bib te gaan), ondanks dat zij goed te been is, helder van geest en haar sterke wens uitdrukt om naar buiten te gaan. Dit blijkt niet enkel een geïsoleerd geval te zijn, maar is het algemeen beleid van dat rusthuis.
Ze heeft zich ondertussen al neergelegd bij het feit dat ze in dat rusthuis zit en voor de komende jaren een kamer zal moeten delen met een onbekende, dus ga ik geen raad of reactie vragen over de manier waarop ze daar is geraakt. Wat me echter wel enorm hard stoort is de -naar mijn mening- ongehoorde manier van vrijheidsberoving. Mijn vraag aan jullie is: kan dit wettelijk zijn? Is het mogelijk om iemand een overeenkomst voor te leggen waarin gestipuleerd staat dat je niet langer het recht hebt om je op vrije voeten te begeven, ondanks het feit dat je helder van geest bent en geen gevaar vormt voor de omgeving en maatschappij? Dit voelt enorm hard aan als een onrechtmatige gevangenschap.
grtz,
S
Een kennis van mijn schoonvader is vorig jaar opgenomen in een OCMW rusthuis na een coma van enkele weken. Haar neef, toen tijdelijk als verantwoordelijke/voogd/hoe-het-ook-heet benoemd, heeft het toen op zich genomen om haar daar te plaatsen, haar huis te verkopen enz. Sinds zij is ontwaakt is ze echter volledig hersteld, en dus verplaatst naar een 'normale' afdeling op het rusthuis. Buiten het feit dat heel de verhuis naar dat rusthuis buiten haar medeweten om gebeurd is, zijn dus ook al haar persoonlijke bezittingen verpand of weggegooid. Hetgeen ze het meeste mist is haar boekencollectie (ze is een zeer fervent lezeres en bij haar verhuis naar het rusthuis zijn al die boeken weggegooid of verkocht geweest).
Nu blijkt dat het rusthuis haar verbiedt om zonder begeleiding het pand te verlaten (om bijvoorbeeld naar de bib te gaan), ondanks dat zij goed te been is, helder van geest en haar sterke wens uitdrukt om naar buiten te gaan. Dit blijkt niet enkel een geïsoleerd geval te zijn, maar is het algemeen beleid van dat rusthuis.
Ze heeft zich ondertussen al neergelegd bij het feit dat ze in dat rusthuis zit en voor de komende jaren een kamer zal moeten delen met een onbekende, dus ga ik geen raad of reactie vragen over de manier waarop ze daar is geraakt. Wat me echter wel enorm hard stoort is de -naar mijn mening- ongehoorde manier van vrijheidsberoving. Mijn vraag aan jullie is: kan dit wettelijk zijn? Is het mogelijk om iemand een overeenkomst voor te leggen waarin gestipuleerd staat dat je niet langer het recht hebt om je op vrije voeten te begeven, ondanks het feit dat je helder van geest bent en geen gevaar vormt voor de omgeving en maatschappij? Dit voelt enorm hard aan als een onrechtmatige gevangenschap.
grtz,
S