koen v
Legacy Member
Hallo,
Ik heb een vraag i.v.m. een huurgeschil.
Situatieschets:
Ik huurde vorig jaar een appartement voor de duur van één jaar. Na ontdekking van de torenhoge energiekost, besloot ik samen met de vriendin uit te kijken naar een betere huurwoning.
Bij de jaarlijks afrekening van gas en elektriciteit diende ik tot de conclusie te komen dat ik een maandelijks energiekost van +/- 275 EUR had. Ik diende zomaar even 1500 EUR extra op tafel te leggen. Dit terwijl ik normaal omspring met energie, in de winterperiode zet ik de thermostaat doorgaans op 20-21°C.
In mijn vorige, weliswaar iets energiezuiniger appartement, had ik nog niet de helft van het verbruik...
Ik opperde reeds langer tegen de huisbazin dat er iets mis was met de verwarmingsinstallatie. Zij liet telkens een prutser van een loodgieter komen die er werkelijk niets van kende. Hij stelde dat er niets mis was met de ketel (een ketel van in de jaren '70). Deze loodgieter/installateur in kwestie had deze zelf geïnstalleerd. Aan de wijze van installatie kon men reeds zijn onkunde aflezen (hoewel ik er niet veel van ken). Wanneer ik kenbaar maakte aan de huisbazin dat ik zou vertrekken, was ik contractueel verplicht de ketel te laten nazien. Ik belde een gerenommeerd loodgietersbedrijf, dewelke de ketel, na inspectie, niet wou goedkeuren gezien de erbarmelijke staat. De ketel was onveilig. Daarnaast erkende de loodgieters dat het een zeer inefficiënte installatie betrof. Op mijn vraag of mijn torenhoge verbruik te wijten was aan een defecte of foute installatie van de ketel, antwoordde de installateur deels bevestigend. Hij mat enorm veel verlies op de installatie en wijsde op de inefficiënte installatiewijze van de leidingen. Daarnaast betrof het natuurlijk een achterhaalde installatie die niet langer van deze tijd was. Ik kon me niet van de indruk ontdoen dat de loodgieter in kwestie zich helemaal eerlijk wou uitspreken over mijn energieverbruik, aangezien mijn sluwe huisbazin ondertussen aan het informeren was naar een eventuele nieuwe ketel (die er ondertussen nog altijd niet staat). Een potentiële klant strijkt men niet zomaar tegen de haren in.
De huisbazin bleef, ondanks de afkeuring van de ketel, halsstarrig bewerend dat er niets mis was met de installie. Verbruik is verbruik zij ze. Dit terwijl ik haar doorheen het jaar meerdere malen op onregelmatigheden had gewezen (verwarming die 's nachts bleef lopen terwijl deze uit stond). Ik had mijn klachten toen reeds moeten vergezellen van een aangetekende zending natuurlijk. Ik deed dit niet aangezien ik het zeer druk had en boven haar woonde. Ik vertrouwde er op dat zij wel ging meewerken.
Enfin, ik betaalde aan het eind van de rit het nazicht niet aangezien de ketel niet werd goedgekeurd. Ik twijfelde even om deze zaak juridisch aan te vechten, maar besloot dit niet te doen. Uiteindelijk had ik niets in handen. Verbruik is verbruik en het enige dat ik kon aantonen is dat de ketel afgekeurd werd bij het verplichte nazicht. Ik had natuurlijk veel eerder de meterstanden moeten berekenen. Maar ik zat in een superdruk opleidingsjaar waar ik zeer weinig tijd had om mij met zo'n zaken bezig te houden.
Nu, dit louter om het volgende in te kaderen (waarom ik zo koppig niet wens te betalen):
Ondertussen kreeg ik ook redelijk hoge waterfacturen om de drie maanden. De laatste kreeg ik nadat ik al vertrokken was uit het appartement. De huurwaarborg had ik gelukkig al integraal terug. Nu, gezien de voorhistorie en valse feeks die de huisbazin is, sta ik niet te springen deze laatste factuur te betalen (+/- 130 EUR). Daarenboven staat enkel een te betalen som, zonder aantoonbare factuur van de maatschappij. Dit omdat ze de eindfactuur nog dienden te ontvangen. Het is één of andere ingewikkelde berekeningsmethode op basis van geschat verbruik dacht ik.
Tenslotte staat er geen eindtermijn voor betaling weergegeven. Ik kreeg reeds de huisbazin aan de lijn betreft mijn niet betaling van deze laatste factuur. Zij stelde dat het jammer was dat de huurwaarborg al was vrijgegeven. Ik kreeg zojuist een vierde aanmaning tot betalen van het immo-kantoor.
Nu, wat kunnen zijn mij maken? Ben ik correct dat zij eerst maar een aangetekend schrijven dienen te versturen vooraleer ik kan verplicht worden te betalen? Of kunnen zij zomaar een deurwaarder vorderen op basis van niet betaling terwijl de aanmaningen per gewone post zijn verzonden?
Ik dacht gelezen te hebben dat eerdere rechtspraak duidelijk maakte dat een aangetekende zending geen vereiste is tot betaling. Klopt dit?
TL;DR:
Impliceert een niet-aangetekende zending van een factuur de verplichting tot betalen of kan dit enkel d.m.v. een aangetekend schrijven? Bestaat de mogelijkheid dat ik opeens interesten op de openstaande som dien te betalen of door een deurwaarder wordt verrast bij niet-betaling of volgt eerst de tussenstap van een aangetekend schrijven?
Ik heb een vraag i.v.m. een huurgeschil.
Situatieschets:
Ik huurde vorig jaar een appartement voor de duur van één jaar. Na ontdekking van de torenhoge energiekost, besloot ik samen met de vriendin uit te kijken naar een betere huurwoning.
Bij de jaarlijks afrekening van gas en elektriciteit diende ik tot de conclusie te komen dat ik een maandelijks energiekost van +/- 275 EUR had. Ik diende zomaar even 1500 EUR extra op tafel te leggen. Dit terwijl ik normaal omspring met energie, in de winterperiode zet ik de thermostaat doorgaans op 20-21°C.
In mijn vorige, weliswaar iets energiezuiniger appartement, had ik nog niet de helft van het verbruik...
Ik opperde reeds langer tegen de huisbazin dat er iets mis was met de verwarmingsinstallatie. Zij liet telkens een prutser van een loodgieter komen die er werkelijk niets van kende. Hij stelde dat er niets mis was met de ketel (een ketel van in de jaren '70). Deze loodgieter/installateur in kwestie had deze zelf geïnstalleerd. Aan de wijze van installatie kon men reeds zijn onkunde aflezen (hoewel ik er niet veel van ken). Wanneer ik kenbaar maakte aan de huisbazin dat ik zou vertrekken, was ik contractueel verplicht de ketel te laten nazien. Ik belde een gerenommeerd loodgietersbedrijf, dewelke de ketel, na inspectie, niet wou goedkeuren gezien de erbarmelijke staat. De ketel was onveilig. Daarnaast erkende de loodgieters dat het een zeer inefficiënte installatie betrof. Op mijn vraag of mijn torenhoge verbruik te wijten was aan een defecte of foute installatie van de ketel, antwoordde de installateur deels bevestigend. Hij mat enorm veel verlies op de installatie en wijsde op de inefficiënte installatiewijze van de leidingen. Daarnaast betrof het natuurlijk een achterhaalde installatie die niet langer van deze tijd was. Ik kon me niet van de indruk ontdoen dat de loodgieter in kwestie zich helemaal eerlijk wou uitspreken over mijn energieverbruik, aangezien mijn sluwe huisbazin ondertussen aan het informeren was naar een eventuele nieuwe ketel (die er ondertussen nog altijd niet staat). Een potentiële klant strijkt men niet zomaar tegen de haren in.
De huisbazin bleef, ondanks de afkeuring van de ketel, halsstarrig bewerend dat er niets mis was met de installie. Verbruik is verbruik zij ze. Dit terwijl ik haar doorheen het jaar meerdere malen op onregelmatigheden had gewezen (verwarming die 's nachts bleef lopen terwijl deze uit stond). Ik had mijn klachten toen reeds moeten vergezellen van een aangetekende zending natuurlijk. Ik deed dit niet aangezien ik het zeer druk had en boven haar woonde. Ik vertrouwde er op dat zij wel ging meewerken.
Enfin, ik betaalde aan het eind van de rit het nazicht niet aangezien de ketel niet werd goedgekeurd. Ik twijfelde even om deze zaak juridisch aan te vechten, maar besloot dit niet te doen. Uiteindelijk had ik niets in handen. Verbruik is verbruik en het enige dat ik kon aantonen is dat de ketel afgekeurd werd bij het verplichte nazicht. Ik had natuurlijk veel eerder de meterstanden moeten berekenen. Maar ik zat in een superdruk opleidingsjaar waar ik zeer weinig tijd had om mij met zo'n zaken bezig te houden.
Nu, dit louter om het volgende in te kaderen (waarom ik zo koppig niet wens te betalen):
Ondertussen kreeg ik ook redelijk hoge waterfacturen om de drie maanden. De laatste kreeg ik nadat ik al vertrokken was uit het appartement. De huurwaarborg had ik gelukkig al integraal terug. Nu, gezien de voorhistorie en valse feeks die de huisbazin is, sta ik niet te springen deze laatste factuur te betalen (+/- 130 EUR). Daarenboven staat enkel een te betalen som, zonder aantoonbare factuur van de maatschappij. Dit omdat ze de eindfactuur nog dienden te ontvangen. Het is één of andere ingewikkelde berekeningsmethode op basis van geschat verbruik dacht ik.
Tenslotte staat er geen eindtermijn voor betaling weergegeven. Ik kreeg reeds de huisbazin aan de lijn betreft mijn niet betaling van deze laatste factuur. Zij stelde dat het jammer was dat de huurwaarborg al was vrijgegeven. Ik kreeg zojuist een vierde aanmaning tot betalen van het immo-kantoor.
Nu, wat kunnen zijn mij maken? Ben ik correct dat zij eerst maar een aangetekend schrijven dienen te versturen vooraleer ik kan verplicht worden te betalen? Of kunnen zij zomaar een deurwaarder vorderen op basis van niet betaling terwijl de aanmaningen per gewone post zijn verzonden?
Ik dacht gelezen te hebben dat eerdere rechtspraak duidelijk maakte dat een aangetekende zending geen vereiste is tot betaling. Klopt dit?
TL;DR:
Impliceert een niet-aangetekende zending van een factuur de verplichting tot betalen of kan dit enkel d.m.v. een aangetekend schrijven? Bestaat de mogelijkheid dat ik opeens interesten op de openstaande som dien te betalen of door een deurwaarder wordt verrast bij niet-betaling of volgt eerst de tussenstap van een aangetekend schrijven?