Ik heb erg veel favorieten, maar diegenen die er voor mij persoonlijk bovenuit steken zijn o.a.:
Jack Cardiff (Black Narcissus, The Red Shoes - eigenlijk al zijn Technicolor werk met Powell & Pressburger - maar ook Pandora & the Flying Dutchman en The Barefoot Contessa zijn zwaar de, moeite)
Raoul Coutard (zijn samenwerking met Godard is for the ages: Une femme est une femme, Pierrot le fou, Une femme marriée, Le mépris - on-ge-loof-lijk)
Vilmos Zsigmond (hoe vaak kan je licht zo goed en duidelijk zien als bij Zsigmond? Dat, en die eerste beelden van McCabe & Mrs Miller zijn al beter en ooier dan de carrière van vele andere DOP's)
Vittorio Storaro (een van die cameramannen die van gekleurd licht een spektakel op zich kon maken, zijn Bertolucci- en Coppola-films zijn musts)
Robby Müller (zijn werk met Wim Wenders en Jim Jarmusch is top notch, zijn Lars Von Trier werk heb ik nog niet gezien)
Roger Deakins (veel cinematografen die fantastische beelden kunnen schieten, maar niemand die de dramaturgie van licht, lens en camerabeweging zo goed beheerst als deze man)
Christopher Doyle (de films die hij deed met Wong Kar Wai zijn legendarisch, maar ik kon bvb ook wel smulen to the max van Limits of Control)
Harris Sevides (was een van de meest getalenteerde cameramannen uit het moderne Hollywood, wat nergens duidelijker was dan in Birth en Zodiac)
Benoit Debie (de anti-Deakins, in zekere zin, maar even heerlijk om zijn werk te bewonderen, zeker zijn voorliefde voor hevig gesatureerde kleuren en fluorescent/neon belichting, op zijn best te bewonderen in Enter the Void en Spring Breakers)