Cosmopolis for the win. Wtf Creep, waarom vind je Cronenberg ineens een intellectuele regisseur? Dat is hij al vanaf Shivers geweest, alleen pakte hij dat meer genregewijs aan. Maar films als Videodrome, Dead Ringers, Naked Lunch, Crash etc zijn toch ook een bom van opvattingen over de samenleving, het lichaam en de relatie met technologie? Dat is exact hetzelfde als wat Cronenberg hier doet. I agree met FreakyJP dat de dialogen soms niet passend waren omdat ze duidelijk voor een ander medium waren geschreven. Ik had er zelf totaal geen last van, maar ik kan wel perfect aannemen dat iemand die het boek (of iets anders van DeLillo) niet gelezen heeft er wel moeite heeft om te begrijpen wat er gezegd wordt. Een Naked Lunch aanpak had misschien iets meer aan de orde geweest? Aan de andere kant ben ik wel blij dat er iemand de uitdaging is aangegaan om een boek van DeLillo de verfilmen exact op dezelfde manier als het leest. En uiteraard is het Cronenberg die dat doet... Zijn beste film sinds Spider imo, en itt commentaren hier vond ik deze film en A Dangerous Methood allesbehalve saai. Ik kan echt dagenlang luisteren naar Cronenberg and his musings. De vergelijking met Waking Life werd al gelegd hier, dat was onvermijdelijk. Slacker is nog zo'n film, die deed voor de nineties wat Cosmopolis doet voor de noughties.
Net als falafel vond ik Cosmopolis op cinematisch vlak ook wel een geslaagde film. Die film zag er cool as hell uit en Cronenberg hanteert een visie de me heen en weer deed slingeren van utopisch verlangen naar dystopische afgunst van wat er op het scherm te zien was. Great stuff.
re-post van mijn review over deze film waar ik gelijk zot van heb genoten.
Cosmopolis - 8.5/10 (David Cronenberg, 2012)
Een yuppie trekt in een limousine door downtown Manhattan omdat hij naar de kapper wilt. Wat plot betreft is dit waarschijnlijk al de nodige info om te kunnen volgen. Dit alleen al suggereert dat je betekenis elders moet gaan zoeken dan in de plot of het verhaal. Wat van belang is in deze film, zijn de gesprekken die gevoerd worden. Cronenberg doet hier zeer goed werk in het adapteren van de filosofische 'sign of the times' schrijfstijl van DeLillo, want de dialogen halen op een beangstigend accurate manier aan wat er met de (post-)moderne mens en maatschappij aan het gebeuren is. Het duurt even voordat de film echt op gang komt, de eerste drie ofzo scenes vond ik zelf niet zo indrukwekkend, maar eens je in het ritme van de film geraakt, en je er vrede mee kunt nemen dat Cosmopolis zelf niet weet waar die naartoe gaat, is het genieten tot de laatste seconde. Ik heb ook opgemerkt dat er in deze film heel wat invloeden van David Fincher zijn gekropen. De zwart-gele Cronenweth kleurenschemata, de Reznor/Dust Brothers muziek en een Fight Club/Social Network aankondiging van de gedigitaliseerde hypermoderne samenleving, volledig gedreven door de drang naar kopen en obsessie met geld. Zoals altijd in een Cronenberg film zit er heel wat humor in verwerkt en Cronenberg's interesse voor het lichamelijke komt hier ook weeral naar voor en hoewel er nog steeds geen sprake is van body gore ofzo, is hij wel aan een geheime terugkeer bezig naar zijn lichaambewuste, viscerale films uit de '80s. Bovendien is het ook opvallend hoe Cosmopolis er zelfs meer futuristisch uitziet en meer aanvoelt als sci-fi dan zijn andere werk dat effectief pure sci-fi is. Een absolute aanrader voor de Cronenberg fan, een DeLillo fan of voor iedereen die geïnteresseerd is in wat sommige denkers/artiesten te zeggen hebben over de menselijke state of affairs in deze tijden.