Toen ik de zaal buiten kwam, deze gevoelens:
- het gevoel dat je net een heel goede musical gezien hebt, alles in kraaknette kostuums en decors gecombineerd met mooi verhaal
- de geest door will smith vond ik heel goed gedaan
- het stuk van waarin jasmien jafar tracht te verleiden is eruit gelaten
- ik was aan het wachten op de zware live-action op het einde, wat in de tekenfilm redelijk intens is, maar hier speelde alles zich bijna af in het kamertje van de koning
- de boodschap dat je vooral jezelf moet blijven wordt er meer ingedragen dan in de tekenfilm
- de geest is na zijn vrijlating blijkbaar geen geest meer maar een mens. betekent dit dat een vervolgfilm niet kan? geen idee.
- de nederlandse stem van jasmien kan niet zo goed zingen als in de tekenfilm imo, kan ook zijn omdat je het anders gewend bent
achteraf
- rol van jafar is nogal ergerlijk, veel te jong gastje dat nauwelijks ouder is dan aladdin zelf
- rol van yago is een ergerlijke vogel met weinig tekst, terwijl hij in de tekenfilm wel prominent en grappig was
- aladdin ziet er wat uit gelijk een bollywood karakter, zowel in alle kraaknette kleurige kledij als zijn manier van acteren
