murdoc
Legacy Member
Voor ik de DVD van Alice in Wonderland in de bus kreeg, had ik deze titel eigenlijk niet echt van dichtbij gevolgd. Ik miste ook een voorgeschiedenis met het verhaal om mij echt aangetrokken te voelen. Nochtans heeft de film bij nadere inspectie heel wat troeven. De voornaamste lijkt me meteen de regisseur: Tim Burton. In zijn vorige films heeft hij al bewezen dat hij het talent en de originaliteit in zich draagt om van het magische verhaal van Alice in Wonderland een verbazingwekkende filmervaring te maken. Denk maar aan het prachtige en lugubere Corpse Bride uit 2005; of het vergelijkbare Charlie and the Chocolate Factory uit hetzelfde jaar. Ook het twee jaar oudere Big Fish straalt een erg aparte sfeer uit, en velen waren aangenaam verrast door zijn vorige bioscooprelease Sweeny Todd. Het recente verleden van de regisseur zit dus goed en met de cast wordt ook op zeker gespeeld: opnieuw kiest Burton voor Johnny Depp (Mad Hatter) en Helena Bonham Carter (Red Queen); en voor de verandering gooit hij ook Mia Wasikowska (Alice) en Anne Hathaway (White Queen) in de strijd. Waardige keuzes dus, voor het immens populaire verhaal van Lewis Carroll uit 1865.
De Film
Surfend op het 3D succes van Avatar, haalde ook Alice in Wonderland zwaar uit in de Box Office. En uiteindelijk verdient de film dat ook. Burton is er in geslaagd om een bij tijden adembenemend kleurenpalet op het scherm te toveren, waarin heel diverse en grappige personages zich als een vis in het water voelen. En toch is de film geen hoogvlieger, zoals bijvoorbeeld Big Fish dat wel was. De inleiding (die on-Burtiaans niet vooraf gegaan wordt door openingscredits) in de ‘echte wereld’ lijkt wat stuntelig en overbodig, en ook de samenhang van het verhaal is niet altijd even duidelijk. Dit kan wel eens verwarrend werken voor de jongere kijkers van de film, die misschien net als ik de kwaadaardige Red Queen sympathieker zullen vinden dan de goedhartige maar kille White Queen. Daartegenover staan dan weer erg leuke personages uit de droomwereld van Alice, waarbij we vooral aangenaam verrast werden door de Red Queen. Niet ‘Of with her head’ dus, want dat zou een gemis zijn voor de film. Johnny Depp stelde mij dan weer wat teleur, al is het moeilijk om origineel uit de hoek te komen als je heel vaak van die excentrieke rollen speelt.
De DVD
Grafisch ziet Alice in Wonderland er ronduit prachtig uit. De kleuren op de dvd (16x9 / 1.78:1) zijn van een helderheid en een diversiteit die je niet vaak tegenkomt. In combinatie met de aantrekkelijke CGI en de grote budgetten, zorgen de kleuren dus voor een helder, gedetailleerd beeld dat past bij een uitgave van dit kaliber. Ook het geluid (DD 5.1) en draagt goed bij tot de levendigheid en het detail van de beelden. De dvd wordt geleverd in een aantrekkelijke blinkende kartonnen sleeve, die mooi staat in de kast en ook de jongere kijkers zeker zal aanspreken. De extra’s op de dvd zijn dan weer beperkt. Drie korte filmpjes van ongeveer vijf minuten elk: eentje over de zoektoch naar Alice, eentje over de rol van Johny depp en de interessantste gaat over de uitgebreide CGI en de combinatie van CGI en de echte beelden gebruikt in de film.
