murdoc
Legacy Member
Je zal het misschien niet geloven, maar het is hoogst uitzonderlijk dat ik op woensdagavond om dertien voor tien ’s avonds een blonde Keizer Karel uitschenk in een Brugse Zot-glas terwijl ik met een half oog Inside Man bekijk op televisie. Meestal heb ik de woensdagavond op dat uur namelijk betere dingen te doen. Ik zou hier eindeloze lijsten kunnen neerpennen, maar uiteindelijk is dat de bedoeling niet. De boodschap is hier eigenlijk dat een mens zich soms moed moet indrinken en genoeg afleiding moet hebben om bepaalde activiteiten aan te vatten. En de activiteit van deze avond is er zo een. Een recensie schrijven over Forget Me Not is namelijk niet zo heel erg eenvoudig. Je gaat er namelijk van uit dat de makers met hart en ziel aan de film gewerkt hebben en met beperkt budget het beste van zichzelf gaven. Soms is het echter heel erg moeilijk om de positieve kant van het verhaal te zien, en dan kan wat gerstenat de oplossing bieden.
Ziezo, we zijn alweer een nietszeggende alinea verder. We mogen niet vergeten om natuurlijk ook iets over de film te zeggen (woordspeling van de dag!). Forget Me Not gaat over de knappe Sandy Channing, die samen met haar vrienden een trip maakt om het einde van haar middelbare schooltijd te vieren. Een fantastische periode breekt aan, maar het feestgedruis slaat al snel om in een ware nachtmerrie als haar vrienden één voor één verdwijnen.
De Film
Het DVD-doosje kondigt de film aan als een teenage horror/thriller in de stijl van My Bloody Valentine en I Know What You Did Last Summer. De makers hebben inderdaad niet gelogen. De eerste heb ik zelf niet gezien, maar het is ontegensprekelijk waar dat de film een kilo of zestien mosterd gehaald heeft bij de I Know What You Did Last Summer reeks. Zonder al te veel te verklappen worden ook in deze film de protagonisten één voor één bloederig afgestopt, en zijn de enige vragen wanneer het mysterie zal opgelost worden en wanneer de moorden zullen stoppen. Hier en daar komt ook een creepy Grudge afkooksel piepen van achter het hoekje, maar echt griezelig wordt het nooit. Het is jammer dat de scenaristen de doodstrijd van de verschillende jongeren niet wat origineler gemaakt hebben, want dit had de film toch wat meer pit kunnen geven.
Ondertussen begint de blonde Keizer Karel te werken, en dus is het tijd om het positieve aspect van de film toe te lichten. Eens je als kijker de achterliggende reden van de moorden ontcijferd hebt, blijkt de film toch beter in elkaar te zitten dan je oorspronkelijk had aangenomen. De onlogische scènes vallen dan plots toch onverwacht in elkaar. Jammer genoeg wordt de clou van de film niet veel later in de film zelf nog eens naaldje voor draadje uitgelegd, waardoor alles weer nogal kinderlijk overkomt en de film weer alle krediet verliest.
Naast wat promotionele trailers bevat de film geen extra’s. De Nederlandstalige ondertitels zijn aanwezig, maar van ondermaatse kwaliteit.