murdoc
Legacy Member
Frank Martin (Jason Statham) is op pensioen. Na de spannende eerste twee Transporter films, heeft hij er genoeg van om pakjes rond te voeren en zijn leven te wagen. Daarom geeft hij alle opdrachten door aan zijn opvolgers, in de hoop dat zij de kastanjes uit het vuur halen. Zijn plannetje lijkt te werken, tot één van z’n opvolgers zijn wagen in Franks woonkamer parkeert en ontploft op weg naar het ziekenhuis. Aangezien de opdrachtgever Frank persoonlijk verantwoordelijk acht voor de daden van zijn ‘beschermelingen’, wordt hij in Transporter 3 gedwongen door bad guy van dienst Johnson (Robert T-Bag Knepper) om opnieuw achter het stuur van zijn wagen te kruipen en, héél erg tegen zijn zin, een pakketje ter vervoeren naar een onbekende locatie. Zoals het dvd-doosje het zegt: Frank Martin is back!
De inspiratieloze titel verklapt het al, we hebben het dus over het derde deel in de populaire Transporter franchise. Het concept blijft hetzelfde , maar om deze film toch lichtjes anders te maken ten opzichte van de eerste twee delen, toverde regisseur Olivier Megaton (I kid you not) enkele nieuwigheden uit zijn pet. Zo is het pakketje deze keer geen geheim document of een koffertje met obscure inhoud, maar wel de roodharige Valentina (Natalya Rudakova). Daarbij komt nog eens dat zowel Frank Martin als Valentina een ingenieuze bom rond hun pols krijgen, die ze beiden tot vuurwerk herleidt indien ze verder dan 75 feet van de auto verwijderd geraken. Genoeg stof voor een vermakelijke no-nonsense actiefilm zou je denken, maar dat is buiten enkele hinderpalen gerekend.
Mensen die de eerste twee delen uit de franchise gezien hebben, weten het al wel. De Transporter reeks moet het niet hebben van het sterke verhaal of de uitmuntende acteerprestaties. Evenmin mag je teveel gehecht zijn aan de wetten van de fysica (de wagen van Frank Martin gaat héél vlotjes de lucht in, net zoals zijn vele opponenten). De kernwoorden zijn actie, actie en nog eens actie en ook in dit derde deel worden heel wat botten gebroken en krijgt de wagen heel wat blutsen. Je mag dan ook niet te veel zoeken achter de logica van het verhaal, want er zitten nogal wat onduidelijke en vooral overbodige plotwendingen in het script. Zo was het succes van de eerste twee delen in de franchise vooral gebaseerd in de no-nonsense aanpak van hoofdrolspeler Frank Martin. Zijn werkwijze was duidelijk en zijn regels lagen vooraf allemaal vast en dat gaf het personage van Statham ook zijn coole, kick-ass karakter. In het derde deel werd de tactiek echter wat aangepast. Frank Martin is niet meer de baas van de situatie, maar moet het door allerlei omstandigheden allemaal wat ondergaan. Eén voor één breekt hij zijn eigen regeltjes, en dat doet toch wat afbreuk aan de originele opzet van de film. Daarbij komt ook nog eens de schijnbaar onafwendbare romance tussen Frank en de irritante Valentina (ze is te vergelijken met de irritatie die de processierupsen vorig jaar meebrachten in enkele Vlaamse steden). Het is een mysterie waarom het brein achter de Transporter-reeks, Luc Besson, haar als totaal onbekende actrice op straat aansprak om de hoofdrol in deze film te vertolken. Met haar hyperkinetische en kinderachtig gedrag leidt ze de aandacht af van de actie, waar het echt om draait. Een geloofwaardige Frank Martin (de Frank Martin uit de eerste twee delen) zou haar in de koffer opbergen om van al haar gezever af te zijn, maar dat gebeurt jammer genoeg niet.
Gelukkig is er naast de poging tot diepgang, ook gezorgd voor heel wat erg onderhoudende actiescènes. Niet allemaal even geloofwaardig, maar in deze scènes bewijst Jason Statham dat hij de geknipte man is voor de rol en het zijn deze scènes die de film de moeite maken om te bekijken. Over the top en misschien wat te snel gemonteerd (onoplettendheid of knipperen met de ogen is tijdens bepaalde scènes afgeraden), maar zeker entertainend. Op twee wielen tussen twee vrachtwagens scheuren, brekende botten en op een minifietsje in achtervolging op z’n eigen auto, de fans zullen er een vette kluif aan hebben.
Extra’s
De extra’s stellen niet veel voor: een korte making of en wat meer informatie over de visuele effecten, de sets en de carstunts. Verder ook nog een sotryboard met wat artwork.
De inspiratieloze titel verklapt het al, we hebben het dus over het derde deel in de populaire Transporter franchise. Het concept blijft hetzelfde , maar om deze film toch lichtjes anders te maken ten opzichte van de eerste twee delen, toverde regisseur Olivier Megaton (I kid you not) enkele nieuwigheden uit zijn pet. Zo is het pakketje deze keer geen geheim document of een koffertje met obscure inhoud, maar wel de roodharige Valentina (Natalya Rudakova). Daarbij komt nog eens dat zowel Frank Martin als Valentina een ingenieuze bom rond hun pols krijgen, die ze beiden tot vuurwerk herleidt indien ze verder dan 75 feet van de auto verwijderd geraken. Genoeg stof voor een vermakelijke no-nonsense actiefilm zou je denken, maar dat is buiten enkele hinderpalen gerekend.
Mensen die de eerste twee delen uit de franchise gezien hebben, weten het al wel. De Transporter reeks moet het niet hebben van het sterke verhaal of de uitmuntende acteerprestaties. Evenmin mag je teveel gehecht zijn aan de wetten van de fysica (de wagen van Frank Martin gaat héél vlotjes de lucht in, net zoals zijn vele opponenten). De kernwoorden zijn actie, actie en nog eens actie en ook in dit derde deel worden heel wat botten gebroken en krijgt de wagen heel wat blutsen. Je mag dan ook niet te veel zoeken achter de logica van het verhaal, want er zitten nogal wat onduidelijke en vooral overbodige plotwendingen in het script. Zo was het succes van de eerste twee delen in de franchise vooral gebaseerd in de no-nonsense aanpak van hoofdrolspeler Frank Martin. Zijn werkwijze was duidelijk en zijn regels lagen vooraf allemaal vast en dat gaf het personage van Statham ook zijn coole, kick-ass karakter. In het derde deel werd de tactiek echter wat aangepast. Frank Martin is niet meer de baas van de situatie, maar moet het door allerlei omstandigheden allemaal wat ondergaan. Eén voor één breekt hij zijn eigen regeltjes, en dat doet toch wat afbreuk aan de originele opzet van de film. Daarbij komt ook nog eens de schijnbaar onafwendbare romance tussen Frank en de irritante Valentina (ze is te vergelijken met de irritatie die de processierupsen vorig jaar meebrachten in enkele Vlaamse steden). Het is een mysterie waarom het brein achter de Transporter-reeks, Luc Besson, haar als totaal onbekende actrice op straat aansprak om de hoofdrol in deze film te vertolken. Met haar hyperkinetische en kinderachtig gedrag leidt ze de aandacht af van de actie, waar het echt om draait. Een geloofwaardige Frank Martin (de Frank Martin uit de eerste twee delen) zou haar in de koffer opbergen om van al haar gezever af te zijn, maar dat gebeurt jammer genoeg niet.
Gelukkig is er naast de poging tot diepgang, ook gezorgd voor heel wat erg onderhoudende actiescènes. Niet allemaal even geloofwaardig, maar in deze scènes bewijst Jason Statham dat hij de geknipte man is voor de rol en het zijn deze scènes die de film de moeite maken om te bekijken. Over the top en misschien wat te snel gemonteerd (onoplettendheid of knipperen met de ogen is tijdens bepaalde scènes afgeraden), maar zeker entertainend. Op twee wielen tussen twee vrachtwagens scheuren, brekende botten en op een minifietsje in achtervolging op z’n eigen auto, de fans zullen er een vette kluif aan hebben.
Extra’s
De extra’s stellen niet veel voor: een korte making of en wat meer informatie over de visuele effecten, de sets en de carstunts. Verder ook nog een sotryboard met wat artwork.
. De eerste blijft de beste 
.