Praga
Legacy Member
Als in het stadje Derry, in de Amerikaanse staat Maine, mensen op mysterieuze wijze verdwijnen, krijgt een groepje jonge outcasts, de ‘Losers Club’, te maken met hun grootste angst. Ze komen oog in oog te staan met de clown Pennywise, die al eeuwenlang dood en verderf zaait. Gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Stephen King.
Stephen King is hot! Dit jaar kreeg zijn magnum opus ‘The Dark Tower’ een langverwachte, maar zwaar tegenvallende filmbewerking. Een van zijn bekendste boeken, de kolossale turf ‘It’ (meer dan 1000 pagina’s), is deze keer aan de beurt. In 1990 werd het verhaal al eens naar het kleine scherm gebracht met Tim Curry als gruwelijke clown Pennywise. Een versie die ondergetekende tijdens zijn tienerjaren bekeek en vele nachtmerries bezorgde. Met grote verwachtingen keken we uit naar een nieuwe versie. Zeker na een veelbelovende trailer.
Klasbak
De openingsscène is een prachtig staaltje cinema waarin we meteen kennismaken met het grote monster. Pennywise is ronduit angstaanjagend en belandt meteen in ons lijstje van grootste mofo’s uit de filmgeschiedenis. Bill Skarsgard doet een fantastische job. Van fluisterende kinderlokker, over komische killerclown tot bulderende moordmachine. Met een simpele gelaatsuitdrukking weet hij je de stuipen op het lijf te jagen en zijn machinale manische lach blijft nog lang nazinderen.
Met de introductie van Pennywise is de sfeer meteen gezet. Je weet dat je tijdens deze film geen enkel moment op je gemak zal zitten en dat groter onheil opdoemt achter de donkere wolken. Het gaat er ook een pak heftiger aan toe dan we verwacht hadden. De angstaanjagende scènes zijn nog redelijk te slikken, maar af en toe wordt het toch wel stevig gruwelijk en er zijn zelfs enkele hondsbrutale momenten. Vooral de scènes met de ouders van de kinderen zijn echt wel beenhard. Straf voor een film boordevol kids. ‘It’ roept ook een heleboel herinneringen op aan de miniserie en weet af en toe perfect de momenten van vriendschap, avontuur, puberteit en de eerste ontluikende liefde te vatten.
Perfecte mix
Bijna dertig jaar na het ‘origineel’ geraakte ‘It’ opnieuw een gevoelige snaar bij ons en zetten we hem meteen tussen de beste boekverfilmingen van Stephen King. De horror zit juist, het drama voelt echt aan, de sfeer is lekker onheilspellend (soms zelfs een beetje te), de kindacteurs zijn allemaal perfect gecast, komische momenten zorgen af en toe voor een welkom moment van ontspanning en Pennywise tart alle verbeelding. Een perfecte mix van lachen, huilen en huiveren. We twijfelen er niet aan dat Stephen King genoten heeft van deze filmversie.
Wel nog twee minpuntjes. De film is aan de lange kant (welke film niet tegenwoordig) en had best een half uur korter kunnen zijn. We eindigen bovendien met de pancarte ‘Chapter One’. Er komt dus (hopelijk) nog een tweede film, maar daar zullen we nog even op moeten wachten.
Ingestuurd door Sven Van Beirs
Stephen King is hot! Dit jaar kreeg zijn magnum opus ‘The Dark Tower’ een langverwachte, maar zwaar tegenvallende filmbewerking. Een van zijn bekendste boeken, de kolossale turf ‘It’ (meer dan 1000 pagina’s), is deze keer aan de beurt. In 1990 werd het verhaal al eens naar het kleine scherm gebracht met Tim Curry als gruwelijke clown Pennywise. Een versie die ondergetekende tijdens zijn tienerjaren bekeek en vele nachtmerries bezorgde. Met grote verwachtingen keken we uit naar een nieuwe versie. Zeker na een veelbelovende trailer.
Klasbak
De openingsscène is een prachtig staaltje cinema waarin we meteen kennismaken met het grote monster. Pennywise is ronduit angstaanjagend en belandt meteen in ons lijstje van grootste mofo’s uit de filmgeschiedenis. Bill Skarsgard doet een fantastische job. Van fluisterende kinderlokker, over komische killerclown tot bulderende moordmachine. Met een simpele gelaatsuitdrukking weet hij je de stuipen op het lijf te jagen en zijn machinale manische lach blijft nog lang nazinderen.
Met de introductie van Pennywise is de sfeer meteen gezet. Je weet dat je tijdens deze film geen enkel moment op je gemak zal zitten en dat groter onheil opdoemt achter de donkere wolken. Het gaat er ook een pak heftiger aan toe dan we verwacht hadden. De angstaanjagende scènes zijn nog redelijk te slikken, maar af en toe wordt het toch wel stevig gruwelijk en er zijn zelfs enkele hondsbrutale momenten. Vooral de scènes met de ouders van de kinderen zijn echt wel beenhard. Straf voor een film boordevol kids. ‘It’ roept ook een heleboel herinneringen op aan de miniserie en weet af en toe perfect de momenten van vriendschap, avontuur, puberteit en de eerste ontluikende liefde te vatten.
Perfecte mix
Bijna dertig jaar na het ‘origineel’ geraakte ‘It’ opnieuw een gevoelige snaar bij ons en zetten we hem meteen tussen de beste boekverfilmingen van Stephen King. De horror zit juist, het drama voelt echt aan, de sfeer is lekker onheilspellend (soms zelfs een beetje te), de kindacteurs zijn allemaal perfect gecast, komische momenten zorgen af en toe voor een welkom moment van ontspanning en Pennywise tart alle verbeelding. Een perfecte mix van lachen, huilen en huiveren. We twijfelen er niet aan dat Stephen King genoten heeft van deze filmversie.
Wel nog twee minpuntjes. De film is aan de lange kant (welke film niet tegenwoordig) en had best een half uur korter kunnen zijn. We eindigen bovendien met de pancarte ‘Chapter One’. Er komt dus (hopelijk) nog een tweede film, maar daar zullen we nog even op moeten wachten.
Ingestuurd door Sven Van Beirs
Misschien is dat tegenwoordig normaal, ben al tijdje niet meer naar de cinema geweest