Verhaal zelf vind ik wat flauw eerlijk gezegd. Het is zowat een recreatie van het verhaal van Sméagol.
Met thema's als obsessies/psychische aandoening had je toch veel creatiever uit de hoek kunnen komen dan dit. Gewoon concentreren op één specifieke aandoening, en dan eens nadenken wat voor gevolgen dit kan hebben op één specifieke situatie in het dagelijkse leven.
Een kleptomane die met haar vriendinnen naar de solden gaat, een autist die onverwacht volk op bezoek krijgt, iemand met OCD die zich haast voor een sollicitatiegesprek maar niet vooruit geraakt omdat hij elke deur tien keer open en dicht moet doen voor hij voort kan. Ik denk gewoon luidop. Zoveel real life psychische aandoeningen om uit te kiezen, en die je in talloze real life situaties kan weergeven. En dan kies je voor een archeoloog die een magische ketting vindt, daardoor in een gewelddadige gek transformeert, en zijn vriend vermoord... Waarom het zo ver gaan zoeken? Waarom het zo moeilijk maken?
Ik denk ook dat je het beter iets minimalistischer had aangepakt. Je probeert teveel te vertellen in een te kleine tijdspanne. Het niveau van acteren was, met alle respect, vrij laag. En dan ben je beter af om wat minder dialoog te hebben, en de beelden voor zich te laten spreken. Zo hoeft men bijvoorbeeld niet letterlijk te vertellen dat men op zoek is naar waardevolle spullen. Je kan dat met de beelden ook tonen. Zo spaar je eveneens enkele lines van ongeloofwaardige dialoog uit.
De openingsshot vond ik wel opvallend goed gedaan. De soundtrack was ook zeer professioneel. En enkele andere shots waren degelijk gekadreerd. Al had ik liever wat minder shaky cam gezien.
Maar ja, het is vooral de storytelling en het acteerwerk dat ondermaats was imo.
(uiteraard kan ik ook zeggen dat het voor een 17 jarige toch een behoorlijk werk is, maar daar ga je niets uit leren hé.
)
