De cabaretier Jörgen Raymann had door het stuk ‘Slaaf of niet verslaafd’ een rode draad lopen, het was een soort verhaal. Het verhaal speelde zich af in 2020. In 2020 was Europa een fort, Fort Europa genoemd. De persoon wilde Fort Europa binnenkomen, dit probeerde hij eerst op de legale manier. Dus met een paspoort en hij verzon ook allerlei verhalen als ze hem aan de poort niet geloofden. Maar de poort van Fort Europa bleef voor hem gesloten. Dus besloot hij het op de illegale manier te proberen. Hij had van zijn tante een doosje gekregen voor noodgevallen. Hij opende dit doosje en vond onder andere een kaart met Fort Europa erop. Met deze kaart en een paar dobbelstenen bepaalde hij via welke weg hij Fort Europa binnen ging proberen te komen. Zo gaat hij via allerlei landen en dus ook door verschillende culturen proberen Fort Europa binnen te komen. Onder andere via Egypte en de Middellandse zee en via Rusland en Polen. Overal laat hij de grappige dingen van de culturen zien. Op het laatst gaat hij het via de politiek proberen en richt hij zijn eigen partij op. Er wordt op een gegeven moment ontdekt dat hij heeft gefraudeerd in de politiek en hij beland achter de tralies. Hij borduurt ook verder over hedendaagse standpunten, discussiepunten. Jörgen weet er zo’n draai aan te geven, dat het grappig overkomt. Er komt veel over de multiculturele samenleving voor in het stuk. Hij komt zelf uit de Marokkaanse cultuur. Hij laat in het stuk veel over culturen zien dus ik denk dat dit het thema is. Hij maakt veel gebruik van spel en zang. Hij heeft een aantal andere teksten bedacht op bekende bestaande liedjes die slaan op het verhaal. Een steeds terugkerende melodie is de melodie van het liedje ‘het land van maas en waal’. Ook zet Raymann verschillende typetjes neer waarbij het gebruik van zijn stem heel belangrijk is. Ook werd er beeldmateriaal gebruikt d.m.v. een videoscherm. Er werd ook veel met geluidsfragmenten gewerkt. Van sommige geluidsfragmenten schrok je gewoon. Dat maakte de voorstelling wel spannend.
Jörgen verpakte zijn boodschappen heel erg goed. Hij deed dit doormiddel van een heel verhaal. Na dit verhaal en dus zijn voorstelling werd je duidelijk welke boodschap hij had met zijn verhaal. Hij bracht het stuk met veel verschillende soorten humor, bijvoorbeeld andere teksten bij liedjes bedenken enzovoort. Ook maakte hij soms een beetje grove grappen over onderwerpen van deze tijd zoals integratie. Door deze verscheidenheid van humor werd wel zijn bedoeling duidelijk.
