Jenzel
Legacy Member
The Devil's Double (Lee Tamahori)
Baghdad, de stad waar rijke en beruchte mensen samenkomen. Alles kan hier gekocht worden, maar tegen een prijs. Dit is de wereld van Uday Hussein, de beruchte zoon van Saddam Hussein. Tegelijk is Baghdad de stad waar luitenant Latif Yahia woont. Hij lijkt enorm op Uday, en wordt daarom ook naar het paleis van Saddam opgeroepen. Daar krijgt hij een keus: of hij wordt Uday’s dubbelganger, of zijn familie wordt ter dood veroordeeld. Als hij ervoor kiest om Uday’s dubbelganger te zijn, wordt hij daarbij een van de beruchtste inwoners van Irak. The Devil’s Double is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Latif Yahia. Vanaf zijn drieëntwintigste was hij noodgedwongen diens dubbelganger en overleefde hij maar liefst elf moordaanslagen. Pas in 1991 vluchtte hij, waarna hij in Oostenrijk een boek over zijn ervaringen schreef. Op dat boek is deze film gebaseerd.
Persoonlijk vond ik het een goede film. Geen meesterwerk maar heeft mij toch ferm kunnen boeien.
Ben geen directe fan van Lee Tamahori maar dit is, in mijn ogen, één van zijn betere werken.
8/10
Baghdad, de stad waar rijke en beruchte mensen samenkomen. Alles kan hier gekocht worden, maar tegen een prijs. Dit is de wereld van Uday Hussein, de beruchte zoon van Saddam Hussein. Tegelijk is Baghdad de stad waar luitenant Latif Yahia woont. Hij lijkt enorm op Uday, en wordt daarom ook naar het paleis van Saddam opgeroepen. Daar krijgt hij een keus: of hij wordt Uday’s dubbelganger, of zijn familie wordt ter dood veroordeeld. Als hij ervoor kiest om Uday’s dubbelganger te zijn, wordt hij daarbij een van de beruchtste inwoners van Irak. The Devil’s Double is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Latif Yahia. Vanaf zijn drieëntwintigste was hij noodgedwongen diens dubbelganger en overleefde hij maar liefst elf moordaanslagen. Pas in 1991 vluchtte hij, waarna hij in Oostenrijk een boek over zijn ervaringen schreef. Op dat boek is deze film gebaseerd.
Persoonlijk vond ik het een goede film. Geen meesterwerk maar heeft mij toch ferm kunnen boeien.
Ben geen directe fan van Lee Tamahori maar dit is, in mijn ogen, één van zijn betere werken.
8/10
En tis mij bevallen!