San Martín seizoen 2019-2020
Voorbereiding
Wegens een drukke agenda (de eerste knockoutfase van de Copa Libertadores valt samen met het einde van de voorbereiding) spelen we maar drie oefenwedstrijden, telkens op het veld van teams uit lagere divisies. We winnen met 0-1, 0-4 en 0-2 van respectievelijk Belgrano, Estudiantes Río IV en Racing Cordoba.
Competitie
We beginnen het seizoen niet op dezelfde manier als vorig jaar. In onze openingswedstrijd blijven we thuis tegen Talleres Cordoba steken op een zoutloze brilscore en hoewel we de volgende partij tegen Racing Club winnen, zorgen twee opeenvolgende gelijkspelen ervoor dat we onmiddellijk moeten achtervolgen op een foutloos River. Met dertien op vijftien lijkt onze trein daarna vertrokken maar een dramatische een op zes in twee opeenvolgende thuiswedstrijden slaan ons eigenlijk in oktober al uit de titelrace.
We pakken een knappe 19 op 21 maar omdat River gewoon een weergaloos seizoen aan het spelen is, lopen we geen meter in. Daar komt nog bij dat we in de rechtstreekse confrontatie met de topclub uit Buenos Aires met 2-1 het onderspit delven en twee weken later ook op Estudiantes de boot ingaan. In december en januari zijn de resultaten enorm wisselvallig en volgen winst en verlies elkaar in sneltempo op waardoor we de rol opnieuw moeten lossen. Medio februari lijken we opnieuw vertrokken en opnieuw steekt een een op zes uit bij Lanús en Colón ons stokken in de wielen.
Zelfs een overwinning in een rechtstreeks duel maakt het niet nipt meer, River wordt uiteindelijk kampioen met maar liefst 117 punten uit 46 wedstrijden, 25 meer dan ons. Door de wisselvallige resultaten en een foutloos parcours van Boca op de laatste speeldagen eindigen we uiteindelijk zelfs nog derde.
Copa Argentina
De Copa is niet belangrijk voor mij, we gaan er met een B-team in de vijfde ronde al uit na een 1-0 verlies bij Tigre.
Copa Libertadores
De Copa Libertadores is dit jaar wel een hoofddoel, ik hoop hem hier of tijdens een latere passage in Brazilië te winnen. In de groepsfase komen we uit tegen Allianza (Peru), Deportivo Anzoátegui (Venzuela) en opnieuw Sao Paulo. We eindigen met dertien op achttien als tweede na de Brazilianen ondanks een knappe 3-0 thuisoverwinning tegen hen.
In de eerste knockoutfase treffen we Palmeiras. Insaurralde zet ons met twee doelpunten na een halfuur al 2-0 voor in de thuiswedstrijd, meteen ook de eindstand, waardoor we de terugwedstrijd zonder veel druk kunnen aanvatten. Na 28 minuten ziet het er nog beter uit wanneer Quignón de debatten opent met een knappe trap. Vlak voor rust verdubbelt Alweer Insaurralde de voorsprong. Palmeiras komt enorm geprikkeld uit de kleedkamer en na 66 minuten staat het opeens gelijk (en missen ze nog een strafschop). In de slotfase doet Insaurralde (who else?) de boeken dicht met zijn tweede van de avond.
De kwartfinale spelen we tegen Flamengo. In Rio komen we al na zeven minuten op voorsprong (guess who) en laten we net voor rust een strafschop onbenut. De Brazilianen maken nog voor het uur maar we nemen toch het gelijkspel en uitdoelpunt mee naar Argentinië. Daar slagen we erin om een brilscore te behouden waardoor we naar de halve finales gaan. Daarin krijgen we met Independiente eindelijk een landgenoot die ons wat beter moet liggen en dat blijkt ook wanneer we zelfs zonder Insaurralde (blessure) beide partijen winnend afsluiten.
In de finale, die verrassend genoeg ook met heen- en terugwedstrijden wordt gespeeld, is het Braziliaanse Santos onze laatste horde naar een historische internationale beker. Uit houden we heel lang alles dicht maar wanneer Edson Farias drie minuten voor het einde van de wedstrijd de 1-0 binnen trapt, lijken we met een heel slecht scenario terug te keren. Gelukkig is dame Fortuna ons goedgezind en in de allerlaatste minuut maken we via een eigen doelpunt zowaar gelijk waardoor alles nog open ligt voor de terugwedstrijd. In die terugwedstrijd zorgen een afstandsschot en een strafschopdoelpunt ervoor dat we met 2-0 gaan rusten. Na 66 minuten scoren de Brazilianen de aansluitingstreffer maar Navarro neemt twee minuten later alle hoop weg met onze derde van de avond. De veer is gebroken bij Santos en we kunnen de wedstrijd al bij al rustig uitspelen. De Copa Libertadores staat bij in m'n prijzenkast.
Prijzen
U raadt het al, Insaurralde wordt opnieuw topschutter, ditmaal met 34 rozen uit 42 wedstrijden.
Stadion en financiën
Op het einde van het seizoen gebeurt er iets onverwachts. Onze voorzitter begint onderhandelingen voor een overname van de club. Na een zeer korte maar spannende week is de deal in kannen en kruiken. De overnemers zijn een consortium geleid door een investeerder uit Cordoba die onmiddellijk 9,5 miljoen in de clubkoffers pompt. Ze geven mij tevens de mogelijkheid om het stadion uit te breiden met 6250 zitjes en veldverwarming te installeren. Ook de trainings- en jeugdfaciliteiten worden uitgebreid en we krijgen een mooi transferbudget van ruim acht miljoen euro.
Conclusies en bedenkingen
Ik heb dit seizoen bewust prioriteit gegeven aan de Copa Libertadores, gegokt en gewonnen dus. Een derde plaats is gezien het uitzonderlijke seizoen van River lang geen drama en geeft nog altijd recht op continentaal voetbal. Ploegen houden nu wel meer rekening met onze kwaliteiten waardoor het niet altijd even gemakkelijk is om een resultaat neer te zetten. Voor mij persoonlijk is heb ik het nu wel gezien in Argentinië en is het wachten tot er een opening komt in Australië om de overstap te maken. Gezien mijn reputatie denk ik niet dat dat een groot probleem zal zijn. De Australische Hyundai A-League begint echter pas in oktober dus blijf ik in tussentijd gezellig nog wat aanmodderen bij mijn huidige ploeg (want werkloos zijn is saaaaaai).
Screenshots volgen morgen.