Wrestlemaniac
Legacy Member
De laatste tijd bezoek ik terug meer gaming forums na een tijdje er niet meer mee bezig te zijn geweest,en het is altijd wel boeiend om andere mensen hun meningen te lezen over hoe en waarom ze een bepaalde console, of consoles, het beste vinden of welke herrineringen ze eraan hebben etc. En uiteraard moet iedereen die geintreseerd is in retro games verzamelen zichzelf de vraag stellen, waar eindigt "retro" voor mij ?
Zo heb ik het persoonlijk lastig om bv een PS2 als "retro" te bestempelen....terwijl het dat ondertussen toch wel is eigenlijk. Zelfs ps1 is kantje boord voor mij...k'heb op beide consoles vele uren versleten in mijn tienerjaren en het waren plezante tijden, maar in mijn hoofd lijkt het precies nog maar van gisteren geleden dat ik ps2 games zat te spelen, de nostalgie factor ontbreekt hierbij, andere redenen is dat games toen al volwaardig 3D waren en dat geeft mij direct al een "te nieuw" gevoel, ook omdat de games in strakke dvd-like doosjes kwamen en discs zijn ipv carts. Nostalgie factor is bij zulke systemen té ver te zoeken om ze in mijn hoofd als echte retro te bestempelen.
Voor mij is retro vooral NES,SNES,SMS & Genesis. met andere woorden de 8-bit en 16-bit generaties. Daar ben ik echt volledig mee opgegroeid en die spellen waren ook echt "video-GAMES" geen halve interactieve filmen. De kartonnen doosjes, de carts, de 2D graphics, die muziek....stel dat ik ooit een verzameling zou beginnen, dan was het ongetwijfeld de NES & SNES dat ik aan zou beginnen. die grote NES carts, de simpele 2 button controller, het straalt gewoon retro uit. Vanaf dat consoles met discs begonnen te werken en de kartonnen doosjes achterwege lieten voor een dvd hoes...valt bij mij het retro element weg. Enige uitzondering hierin is mischien ne sega saturn maar met saturn heb ik zowiezo niet echt een connectie ( wel ene gehad vroeger) dus meh...
Alles voor de NES, zoals atari enzo, mja ok die tijd heb ik niet bewust meegemaakt dus ook al is dat zéker retro, k'voel daar niks voor om het te spelen of verzamelen,wel respect voor mensen die dat wel doen.
Kortom,wat is jullie persoonlijke "golden age" van consoles ? en hebben jullie ook dat probleem om disc based systemen te accepteren als retro of ben ik daar nen enkeling in ?
Cardboard & carts FTW
(Alé sega had zowiezo geen kartonnen doosjes ma kom, die harde plastic dozen hebben evenzeer hetzelfde retro gevoel als de kartonnen nintendo doosjes. Maar als verzamelaar zou ik bij Nintendo blijven, k'heb mooie herrineringen aan Sega maar die bestaan voor 80% uit sonic...verder,ook al had ik nog goede spellen, zijn er niet echt veel serieus blijven hangen in men hoofd zoals vele oude nintendo games dat wel doen.)
Zo heb ik het persoonlijk lastig om bv een PS2 als "retro" te bestempelen....terwijl het dat ondertussen toch wel is eigenlijk. Zelfs ps1 is kantje boord voor mij...k'heb op beide consoles vele uren versleten in mijn tienerjaren en het waren plezante tijden, maar in mijn hoofd lijkt het precies nog maar van gisteren geleden dat ik ps2 games zat te spelen, de nostalgie factor ontbreekt hierbij, andere redenen is dat games toen al volwaardig 3D waren en dat geeft mij direct al een "te nieuw" gevoel, ook omdat de games in strakke dvd-like doosjes kwamen en discs zijn ipv carts. Nostalgie factor is bij zulke systemen té ver te zoeken om ze in mijn hoofd als echte retro te bestempelen.
Voor mij is retro vooral NES,SNES,SMS & Genesis. met andere woorden de 8-bit en 16-bit generaties. Daar ben ik echt volledig mee opgegroeid en die spellen waren ook echt "video-GAMES" geen halve interactieve filmen. De kartonnen doosjes, de carts, de 2D graphics, die muziek....stel dat ik ooit een verzameling zou beginnen, dan was het ongetwijfeld de NES & SNES dat ik aan zou beginnen. die grote NES carts, de simpele 2 button controller, het straalt gewoon retro uit. Vanaf dat consoles met discs begonnen te werken en de kartonnen doosjes achterwege lieten voor een dvd hoes...valt bij mij het retro element weg. Enige uitzondering hierin is mischien ne sega saturn maar met saturn heb ik zowiezo niet echt een connectie ( wel ene gehad vroeger) dus meh...
Alles voor de NES, zoals atari enzo, mja ok die tijd heb ik niet bewust meegemaakt dus ook al is dat zéker retro, k'voel daar niks voor om het te spelen of verzamelen,wel respect voor mensen die dat wel doen.
Kortom,wat is jullie persoonlijke "golden age" van consoles ? en hebben jullie ook dat probleem om disc based systemen te accepteren als retro of ben ik daar nen enkeling in ?
Cardboard & carts FTW
(Alé sega had zowiezo geen kartonnen doosjes ma kom, die harde plastic dozen hebben evenzeer hetzelfde retro gevoel als de kartonnen nintendo doosjes. Maar als verzamelaar zou ik bij Nintendo blijven, k'heb mooie herrineringen aan Sega maar die bestaan voor 80% uit sonic...verder,ook al had ik nog goede spellen, zijn er niet echt veel serieus blijven hangen in men hoofd zoals vele oude nintendo games dat wel doen.)
) die je voelt, hangt volgens mij, zoals je zelf aangeeft, af van het moment dat je écht intensief met games en game culture bezig was. M.a.w. de periode of game generatie waar je de meeste en beste herinneringen aan hebt. Dit heeft uiteraard ook te maken met de periode waarin je opgroeide.
)
nake Eater en Bully gekocht omdat ik dat eens wou uitproberen maar voor mij zijn dat toch echt geen games hoor. Het is eerder huiswerk zo in het gras liggen wachten tot dien tiep gepasseert is terwijl ik in de Fantasy Zone championen kan kapot schieten en op een draak rijden. 
Het was voor mij ook de laatste console waar je nog op en top "alleen" van kon genieten zonder dat je online moest gaan of DLC stuff bijkopen voor je games om de complete ervaring te krijgen, online bestond toen wel maar toch nog zo beperkt dat ik het nooit als een echte meerwaarde bezag, 9 van de 10 spellen kon je nog gewoon lekker single spelen of met een vriend in huis en je wist nog waar het spel begon en eindigde, i like that..