Wel om een beeld stereoscopisch te kunnen zien, heb je twee beelden nodig met een verschillend perspectief. Eén voor het linkeroog en één voor het rechteroog.
Dus op één of andere manier moet men ervoor zorgen dat het linkerbeeld enkel het linkeroog bereikt en hetzelfde voor het rechterbeeld dat enkel het rechteroog mag bereiken.
Hedendaags worden voornamelijk twee technieken hiervoor gebruikt, de shutter-techniek en de polarisatie-techniek. Dus de tv's moeten één van deze technieken ondersteunen en de generatie van 2009 doet dit niet.
De polarisatie-techniek wordt voornamelijk toegepast in de projectie. Men gebruikt twee projectoren, één voor het linkerbeeld en één voor het rechterbeeld. De beelden worden mooi over elkaar geprojecteerd maar de polarisatie van het licht afkomstig van de twee projectors is verschillend ten opzichte van elkaar. Namelijk de éne zal linksdraaiend circulair licht uitsturen (bv. het linkerbeeld) en de andere zal rechtsdraaiend circulair licht (bv. het rechterbeeld) uitsturen. Dit realiseert men door voor de lens van de projector een polarisator te plaatsen met een hoge transmissiefactor. Zonder een brilletje zien wij twee overlappende beelden. Maar met een polarisatie brilletje waarbij de linkerlens enkel linksdraaiend circulair licht doorlaat en de rechterlens enkel rechtsdraaiend circulair licht, krijgt elk oog een ander beeld te zien met een verschillend perspectief. Resultaat is dat wij één beeld waarnemen met diepte.
Nu omdat TV's maar één paneel hebben wordt deze polarisatie-techniek zo goed als niet gebruikt. Het is wel mogelijk door een polarisatiefilter voor het paneel te plaatsen dat het licht afkomstig van de even verticale lijnen anders polariseert ten opzichte van de oneven verticale lijnen (deze figuur legt alles uit in feite:
http://www.zalman.co.kr/images/productinfo/eng/ZM-M220W_img02.jpg). Omdat maar één beeld tegelijkertijd kan afgebeeld worden, worden linkerbeeld en rechterbeeld tegelijk afgebeeld maar elk aan halve resolutie ( = interlaced). Dus bv. de even verticale lijnen zijn de pixels van het linkerbeeld en de oneven verticale lijnen zijn de pixels van het rechterbeeld. Deze techniek biedt dus een mindere beeldkwaliteit voor TV's, vooral snel bewegende scenes worden niet meer scherp ervaren.
Een andere techniek die wordt toegepast in de TV's van alle grote fabrikanten is de shutter-techniek. Linkerbeeld en rechterbeeld worden sequentieel afgebeeld. De shutterbril sluit de linkerlens wanneer het rechterbeeld wordt afgebeeld en vice-versa (De lenzen zijn hier LCD's die aan -of uitgaan). Er is dus een synchronisatiesignaal nodig tussen de TV en de bril. Velen bouwen een IR-zender in hun tv of bij de 3d ready tv's is een aansluiting voorzien om een IR-zender aan te sluiten. TV's van 2009 hebben dit al niet.
Nu zo goed als alle TV's van 2009 aanvaarden maximaal 1080p (p = progressief, alle verticale lijnen worden doorgegeven) aan 60Hz. Wat wilt zeggen dat de TV een bron van 60 beelden per seconde ontvangt met een 1920x1080 resolutie.
Het TV-paneel zal deze beelden afbeelden naargelang zijn eigen werkelijke refreshrate (het tempo waaraan het paneel effectief beelden toont).
Naargelang de fps van de content zal de refreshrate van het paneel anders zijn (toch als men een judder free beeld wilt).
Voor blu ray: 24 fps => 48 Hz. De betere TV's doen dit aan 72Hz en zelfs aan 96Hz. In het slechte geval doet men een pulldown en beeldt men deze bron af aan een 50Hz of 60Hz refreshrate (=> schokjes in het beeld = judder )
DVD en tv-uitzendingen in Europa: 25 fps => 50 Hz
DVD en tv-uitzendingen in Amerika: 30 fps => 60 Hz
Om aangenaam stereoscopisch te kijken volgens deze techniek moet het TV-paneel in feite dubbel zo snel een beeld kunnen afbeelden (want je moet 2 beelden afbeelden voor 1 beeld waar te nemen). Dus de refreshrates die hierboven vermeld staan moeten verdubbeld worden en het paneel moet dit aankunnen, vandaar nieuwe TV nodig.
Hoezo ik heb een 100Hz, 200Hz, 600Hz TV dus geen probleem?
Dat is marketingpraat en is niet de werkelijke refreshrate van het paneel. Dat duidt gewoon aan hoeveel bijkomende beelden er in een seconde bij gegenereerd worden door interpolatie. Dus stel je hebt een "200Hz" TV en een bron van 25 beelden per seconde (een tv-uitzending) dan worden hiervan in de TV 200 beelden van gemaakt. Maar die 200 beelden worden niet allemaal afgebeeld er worden nog steeds maar 50 beelden per seconde werkelijk afgebeeld (50Hz voor 25 fps materiaal). Door bijkomend beelden te genereren maakt met het beeld in sommige gevallen smoother, in sommige gevallen is het zelfs storend.
Dus die veranderingen zijn al nodig verder moet de TV ook 3d beelden kunnen aanvaarden/begrijpen. Dit staat vermeld in de nieuwe specificaties van HDMI1.4a. De TV moet HDMI1.4 compliant zijn. De nieuwe standaard voorziet een hogere bandbreedte waardoor niet elk HDMI1.3 toestel via software geüpgrade kan worden naar HDMI1.4.
De vereiste input specificaties om 3d beelden te ontvangen zijn oa:
1080p24 fp & sbs (=3D Blu Ray)
1080i24,25,30 (TV uitzendingen)
1080i50,60 (PC, bleh interlaced)
720p24,25,30 fp & sbs (TV uitzendingen)
720p50, 60 fp & sbs (console gaming)
Wat jammer genoeg geen verplichte input specificatie is volgens HDMI1.4 maar eerder een optionele: 1080p50,60 fp & sb
Maar hopelijk toch wordt geïmplementeerd door de meeste fabrikanten zo niet kan men niet Full HD 3D gamen via de PC, wat imo toch de markt is met de meeste 3D content. Anders moet je het doen via 720p of 720i in beide gevallen moet je TV upscalen of deïnterlacen wat een slechte beeldkwaliteit geeft zoals de consoles.