Ah, inderdaad, ik heb die reeks ("De taal der stenen") een paar jaar terug ook gelezen, maar helaas was er niet direct iets dat me de indruk gaf dat ze uitstak boven de talloze andere fantasy boeken.
Niet dat ze slecht waren ofzo, het is gewoon dat ze er niet met kop en schouders bovenuit steken (zoals vele fantasy boeken). De setting was me iets te vreemd, pas in het tweede of derde boek had ik door dat het eigenlijk echt om een alternatieve versie van Groot-Brittannië gaat (met de Romeinen als de Slavenhalers) in een soort van parallelle wereld, en het daar niet louter losjes op geïnspireerd is (in een geheel nieuwe wereld).
Het is geen zonde om A Song of Fire and Ice niet supergoed te vinden, het is een ietwat aparte vertelstijl die je moet liggen. De eerste keer dat ik het las had ik ook iets van "wat krijgen we nu, zo'n raar boek" (ik was toen een jaar of 15), maar ik ben erin gegroeid en ben nu een fervente fan van de reeks.
Nu ik er toch denk, een schrijfster in wiens stijl ik ook gegroeid ben en die bij mij steevast gemengde gevoelens opwekt is Robin Hobb. Ze kan prachtig schrijven en ook heel "realistisch" (in de zin van dat je de indruk krijgt dat de gebeurtenissen logisch opgevolgd worden) waarbij ik vooral denk aan de boeken van de levende schepen. Helaas heeft Hobb dan wel de merkwaardige neiging haar nochtans zeer realistisch geschreven boeken dan met een erg onorigineel en cliché "happy end" te laten eindigen (à la Hollywood), wat toch wel een beetje een afknapper is.
