PORTEFEUILLE. Hoe open is de Europese automarkt?
Goedkoper invoeren uit Denemarken niet vanzelfsprekend
België is geen speciaal duur autoland, maar echt goedkoop zijn sommige merken en/of modellen hier nu ook weer niet. De prijsverschillen kunnen oplopen tot ruim een kwart. Het kan dus de moeite lonen om een auto zelf in te voeren. Maar wordt dat geen eindeloze administratieve martelgang? Van de autofabrikanten moet je alleszins geen hulp verwachten, want zelfs professionelen lopen tegen een muur aan.
OM het half jaar laat de Europese Commissie een onderzoek doen naar de autoprijzen in de (voorlopig nog) vijftien lidstaten van de Europese Unie. Het jongste onderzoek dateert van einde vorig jaar. Daaruit blijkt dat België zowat in het midden zit van de ,,puntenwolk'' die gevormd wordt door al die prijzen.
Als vertrekpunt voor de vergelijking wordt telkens de prijs in het goedkoopste euroland genomen. Die wordt als basis genomen en gelijk gesteld met 100. Uit de vergelijking blijkt dat het gemiddelde prijsverschil tussen het duurste en het goedkoopste land meer dan 8 procent bedraagt.
Duitsland voert het lijstje van de duurste landen aan, gevolgd door Oostenrijk. Het goedkoopste land binnen de eurozone is Griekenland. De Belgische prijzen schommelen rond het Europese gemiddelde.
De prijsverschillen zijn voor een deel te wijten aan de markt zelf. De vraag naar een bepaald type auto's kan heel verschillend zijn in Griekenland en in Duitsland. Dat heeft voor een deel te maken met het soort wegen waarop een wagen in hoofdzaak gebruikt zal worden, maar ook met de aard van het beestje. Een Italiaan heeft een andere ingesteldheid tegenover auto's dan een Nederlander, en een Deense chauffeur bekijkt het leven achter het stuur anders dan een Griek.
Maar daarnaast zijn er ook de belastingen. De btw die op een auto betaald moet worden, verschilt sterk van land tot land. Door verschillende prijzen te hanteren in de verschillende landen, proberen de fabrikanten te komen tot meer harmonieuze prijzen, btw inclusief.
Zelfs voor een Belg kunnen de verschillen aardig oplopen. Tot 30 procent en meer. Maar juich niet te vroeg. De auto die je in het ene land koopt, is niet noodzakelijk identiek aan hetzelfde model in een ander land. In sommige lidstaten heeft het publiek bijvoorbeeld veel minder oog voor veiligheid dan in andere.
Daardoor kan het best zijn dat de wagen die je er koopt een stuk of wat airbags moet missen en zonder elektronisch remsysteem (ABS), noodremhulp of stabiliteitscontrole (ESP). En dan hebben we het nog niet over de al dan niet standaard radio aan boord, airconditioning,...
Om maar te zeggen dat de ene Ford Mondeo de andere niet is en dat een Opel Astra die in Oostenrijk wordt aangeboden niet noodzakelijk vergelijkbaar is met die in de Deense showrooms.
En er is nog iets. Een Toyota Corolla bijvoorbeeld is in Finland zowat 15 procent goedkoper dan bij ons. Zonder btw kost zo'n wagen er ruim achttienhonderd euro minder dan in eigen land. Maar daarvoor moet je wel eerst de trein of het vliegtuig nemen naar Finland en van daar half Europa doorrijden naar België. Onderweg zul je zeker twee keer op hotel moeten. En een dag of drie vakantie heb je er zeker voor nodig. De kans dat de auto naar hier halen je minder dan duizend euro kost, is nagenoeg onbestaande.
Anders is het gesteld met bijvoorbeeld een Ford Focus die in Frankrijk ongeveer 12,5 procent of ruim 1.650 euro minder kost. En daarvoor moet je maar twee uur heen sporen en dan 200 kilometer met de wagen terug rijden. Dat kost je alles samen hooguit 150 euro en je kunt het in een weekeinde voor elkaar krijgen.
Voor een particulier lijkt een auto in het buitenland kopen dus op het eerste gezicht enkel interessant als hij niet veel verder moet dan enkele honderden kilometer. In de praktijk beperkt dat zijn automarkt dus tot Nederland, Duitsland, Luxemburg, Frankrijk en Groot-Brittannië. En laat dat nu net niet de echt goedkope autolanden in de Europese Unie zijn.
Neen, voor koopjes moet je overduidelijk in Denemarken zijn. Door de extreem hoge belasting op auto's, die er kan oplopen tot 180 procent, liggen de prijzen exclusief btw er beduidend onder het Europees gemiddelde. Dat ontging een paar handige West-Vlaamse ondernemers niet. Wat duur is voor een particulier, moet het daarom niet zijn voor een bedrijfje dat meerdere auto's tegelijk kan laten ophalen door gespecialiseerde transportfirma's.
Een Toyota Avensis sedan 2.0 bijvoorbeeld. In eigen land kost die 20.315 euro, zonder btw. In Denemarken, met precies dezelfde opties, betaal je 15.485 euro. Bijna een kwart goedkoper dus.
Belangstelling? Voor 625 euro haalt Wheeltrader de auto naar België, regelt alle formaliteiten en levert hem af bij de Toyota-verdeler van je keuze. Dat bedrag valt uiteen in 250 euro commissie en 375 euro transportkosten. Blijft dus een winst over van meer dan 4.000 euro. Bovendien betaal je btw op een veel lager bedrag. Dat doet je nog eens duizend euro besparen.
Meer dan 5.000 euro besparen dankzij de eengemaakte Europese markt. Het klinkt te mooi om waar te zijn. En dat is het jammer genoeg ook. Want Wheeltrader botst op een muur van problemen, of is het onwil?
Drie maanden is het bedrijfje al operationeel. In die tijd werden veertig Toyota's in Denemarken besteld, in naam van officiële Belgische Toyota-verdelers. Dat zijn er drie per week.
Aanvankelijk liep alles redelijk vlot. Dat blijkt uit de 23 wagens die ook effectief al geleverd werden. Maar al ruim een maand zit alles geblokkeerd.
Heeft de bescheiden stroom Deense wagens richting België de aandacht getrokken van TME, het moederbedrijf van Toyota in Europa? Feit is dat Frederic Gryspeerdt en Pedro De Naer al een tijdje helemaal geen leveringstermijn meer door krijgen. Dat in tegenstelling tot Deense klanten die na enkele dagen al weten wanneer hun auto ongeveer beschikbaar zal zijn.
Gryspeerdt en De Naer hebben weet van minstens één Deense klant die bij dezelfde Deense garage op hetzelfde ogenblik dezelfde wagen bestelde als zij. De Deen rijdt al met zijn wagen rond, zij hebben zelfs nog geen verwachte leveringstermijn door gekregen.
Een stroom faxen en telefoontjes naar Toyota Denemarken, TME, de Europese Commissie en verscheidene Belgische politici bleven nagenoeg zonder resultaat. Wel een e-mail waaruit duidelijk blijkt dat Toyota niet overtuigd is van het statuut van Wheeltrader. ,,Selectieve verdelers mogen volgens de nieuwe Europese regels geen auto's verkopen aan andere personen of bedrijven dan eindgebruikers of leasingmaatschappijen'', werd er in opgemerkt.
Dat klopt, want het is onder meer daarom dat een bedrijf als Cardoen zich niet rechtstreeks kan bevoorraden in het buitenland. Pas vanaf 2010 zal dat tot de mogelijkheden behoren. Maar voor particulieren of voor bedrijven die werken met een mandaat van een officiële autoverdeler, zouden er geen problemen mogen zijn.
,,We willen nogmaals bevestigen,'' krijgt Wheeltrader te horen, , ,,dat wij u alle relevante informatie en een leveringstermijn zullen bezorgen zodra wij van u een geldig order met de nodige documenten hebben ontvangen.'' En daarmee sluit Toyota zijn e-mail af.
De bestelbonnen van Wheeltrader vermelden zowel de naam en het adres van de uiteindelijke gebruiker (de klant) als van de Toyota-verdeler, met het nummer van zijn handelsregister en van zijn fax. Toch komt er voorlopig geen reactie op de bestellingen.
Nog heel wat telefoontjes later is voor De Naer en Gryspeerdt naar eigen zeggen duidelijk geworden dat Toyota de Europese verplichting omzeilt om aan om het even welke eindklant of zijn mandataris in Europa te leveren, waar die ook woont in de Unie.
Wheeltrader treedt uitsluitend op in naam van een aantal Belgische Toyota-verdelers die van de nieuwe Europese regels gebruik willen maken om zich goedkoper te bevoorraden in Denemarken. Zodra zij een bestelling binnen hebben, spelen die verdelers het mandaat daarvan door aan Wheeltrader. De Naer en Gryspeerdt bestellen de auto daarop prompt bij een Deense Toyota-verdeler die de bestelling doorgeeft aan Toyota Denemarken, de Deense invoerder.
Blijkbaar, zeggen De Naer en Gryspeerdt, moet die de bestelling op zijn beurt doorspelen aan Toyota Motor Europe (TME), de Europese verdeler. Volgens hun informatie kan enkel TME een formele bevestiging afleveren van de bestelling en een approximatieve leveringsdatum bezorgen.
De Naer en Gryspeerdt moesten vaststellen dat zij pas na lang wachten een productienummer krijgen, en dan nog vaak zonder leveringstermijn.
Dat is abnormaal, want in eigen land krijgen klanten die informatie nagenoeg meteen of alleszins na enkele weken al.
Zeventien auto's zitten op dit ogenblik geblokkeerd in de bestellingspijplijn. En intussen heeft een van de Belgische verdelers al een eerste klacht geïncasseerd van een klant die het niet neemt dat hij nog steeds geen leveringsdatum heeft.
Op onze vraag of voor de problemen van Wheeltrader een logische verklaring bestaat, kregen ook wij voorlopig geen antwoord bij Toyota.
