Het is dan ook een onderwerp dat niet correct is aangeraakt in ons gedateerde verkeersreglement, de toenmalige argumentatie zoals de prof zei was dat er geen definitie van openbare weg is omdat dit als vanzelfsprekend aangenomen werd ...
.
De discussie gaat hem in eerste plaats over de definitie openbare weg/plaats of privaatweg. Sensu strictu is een parking een private plaats volgens artikel 1 van het verkeersreglement.
De definitie van de openbare weg is echter nergens gedefinieerd (in verkeersreglement van 1934 nog wel, in dit van 1954 niet meer) maar dat wilt niet zeggen dat een beperkte interpretatie van toepassing is. De interpretatie van openbaarheid ligt volgens het hof van cassatie integraal bij de rechter.
Criteria zijn na talloze rechtzaken gevormd i.e. een weg heeft een openbaar karakter indien deze vrij toegankelijk is
"de weg staat open voor het publiek verkeer als deze zich aan de weggebruiker als dusdanig voordoet wanneer hij voor het eerst voorbij komt". Hiervoor kijkt men naar het uitzicht (de indruk zeg maar) en de beperking op het type weggebruiker (bvb. exclusief voor legervoertuigen).
Zelden heb je nog eens een rechtbank die hier tegenin gaat (het publieke karakter is aan de overheid om toe te kennen).
De eigenlijke regels dan. Op een privaatweg is het algemeen verkeersreglement niet van toepassing
maar de rechtspraak stelt dat de algemene regels van voorzichtigheid moeten nageleefd worden anders zit je met een quasi misdrijf (art 1382 en volgende BW).
Negeer je dus een voorrang van rechts of een snelheidsbord (volgens de rechtspraak is dit de fond) op een privaatweg kan je "grove onvoorzichtigheid" aangesmeerd krijgen. De essentie van de verkeerscode blijft dus behouden i.e. bonus pater familias.
Concreet straffen ze je onrechtstreeks dus wel op het overtreden van het verkeersreglement, ook al zegt men expliciet dat dit niet van toepassing is obv artikel 1382 e.v. Praktisch worden enkel zwaardere misdrijven zo gestraft indien opgemerkt.
Is er dus een ongeval op een parking te wijten aan het negeren van een ingebakken regel bvb. voorrang van rechts, overdreven snelheid, botsen met een stilstaand voertuig e.d. zal de verzekering nooit zomaar "de peer in twee doen".
Bij het verlaten van een een openbaar terrein of privaat terrein naar de openbare weg heeft de persoon op de openbare weg altijd voorrang tenzij expliciet aangeduid.
