geronimo
Legacy Member
Voor dage al begint te flame gelijk "gij kunt ni schrijve" of wadanook, wilk zegge dak mij der nix van ga aantrekke, so here it goes 
het is nu al bijna 20 jaar geleden dat een van de grootste muzikale geniën stierf tijdens een tour.
De naam van dit groot genie was Cliff Burton.
Deze mean motherfucker was echt one-of-a-kind.
Sommigen kennen hem als dienen bassist van MetallicA die stierf, maar hij was veel meer dan dat. Op zijn 13de begon hij met bass te spelen omdat zijn broer hem daartoe aanzette juist voor hij (broer) stierf . Gemotiveerd om de werelds beste bassist te worden begint de jonge Cliff aan een carriere die wel kort zal duren, maar door niemand zal ge-evenaard worden. Het talent wordt al vlug herkend door zijn ouders, die hem dan op privé les stuurden naar de lokale jazz-club.
Na 5 jaar bassist te zijn en in een aantal groepjes gespeeld te hebben (oa trauma) wordt deze leet bassist ontdekt door James Hetfield en Lars Ulrich. Omdat ze zo onder de indruk waren van de on-stage performance van Cliff, vragen ze hem om bij hen in de groep te komen. Cliff weigert eerst, maar na zo'n honderd telefoontjes te hebben gepleegd, vervoegt Cliff de band, die wel naar Los Angeles verhuisde, en begint hier het succesverhaal van Lars Ulrich en James Hetfield met Cliff Burton. Dave Mustain (ook bekend van Megadeth) wordt later uit de groep gegooid omdat hij in een zatte bui James sloeg, die op zijn beurt eerst Dave's hond schopte. Dave wordt uit de groep gegooid en vervangen door Kirk Hammet tijdens de opnames van Kill'em all. Een groot succes, en dan vooral vanwege Cliff's talent als bassist. Elke show gaf Cliff een solo, en dat sloeg aan, wees daar maar zeker van.
Het hoogtepunt van de lp voor Cliff is "pulling theeth (anasthsia)", hetgeen een bass-solo is van Cliff op 18 jarige leeftijd.
Omdat Cliff de groep vervoegde toen het aantal liekes al redelijk groot was, heeft Cliff weining inbreng kunnen geven op Kill'em all.
Pas tijdens het maken van "ride the lightning", merk je pas welke muzikale invloed Cliff had op James, Lars en Kirk.
Je hoort niets terug van het jonge, naïve muzikale werk van op Kill'em all. de composities en de harmoniën zijn uitgewerkt, en klinken echt goed in de oren. Ook op vlak van lyrics, beinvloed Cliff hen enorm. Terwijl James en Lars op kill'em all vooral schrijven over "were gonna kick some ass tonight", heeft elke lyric iets te zeggen op ride the lightning.
Ride the lightning is dan ook zeker een groot succes voor de groep.
Op dit moment staan ze ook voor de laatste keren op om zich nog zorgen te maken over de huur, want zoveel verdienden ze natuurlijk nog niet.
Dit zal veranderen met hun beste plaat tot heden nl:"Master of Puppets".
opgenomen in '85 en gereleasd in '86 is dit de opening naar de roem en de faam. Niets leek erop dat '86 het dramatischte jaar ging worden uit de levens van de groepsleden. Dit kwam omdat ze hun beste vriend, hun mentor, hun "zuip-makker" verloren door het meest tragische en ongewenste ongeluk van de 20ste eeuw. De groep stond gewoon perplex bij het feit dat Cliff er gewoon niet meer was.
Nu had Cliff zijn droom bijna volbracht en stierf hij toch wel zeker. op het moment dat hij als beste bassist herkend ging worden verliet hij de aarde op 24-jarige leeftijd. Maar laten we niet treuren. We moeten blij zijn dat er mensen waren gelijk Cliff Burton.
kzal eindigen met een quote van Cliff waarmee hij zijn dood mee zou rechtvaardigen: "To live is to die".
greetz, een vermoeide Geronimo (Zelf geschreve ja)
het is nu al bijna 20 jaar geleden dat een van de grootste muzikale geniën stierf tijdens een tour.
De naam van dit groot genie was Cliff Burton.
Deze mean motherfucker was echt one-of-a-kind.
Sommigen kennen hem als dienen bassist van MetallicA die stierf, maar hij was veel meer dan dat. Op zijn 13de begon hij met bass te spelen omdat zijn broer hem daartoe aanzette juist voor hij (broer) stierf . Gemotiveerd om de werelds beste bassist te worden begint de jonge Cliff aan een carriere die wel kort zal duren, maar door niemand zal ge-evenaard worden. Het talent wordt al vlug herkend door zijn ouders, die hem dan op privé les stuurden naar de lokale jazz-club.
Na 5 jaar bassist te zijn en in een aantal groepjes gespeeld te hebben (oa trauma) wordt deze leet bassist ontdekt door James Hetfield en Lars Ulrich. Omdat ze zo onder de indruk waren van de on-stage performance van Cliff, vragen ze hem om bij hen in de groep te komen. Cliff weigert eerst, maar na zo'n honderd telefoontjes te hebben gepleegd, vervoegt Cliff de band, die wel naar Los Angeles verhuisde, en begint hier het succesverhaal van Lars Ulrich en James Hetfield met Cliff Burton. Dave Mustain (ook bekend van Megadeth) wordt later uit de groep gegooid omdat hij in een zatte bui James sloeg, die op zijn beurt eerst Dave's hond schopte. Dave wordt uit de groep gegooid en vervangen door Kirk Hammet tijdens de opnames van Kill'em all. Een groot succes, en dan vooral vanwege Cliff's talent als bassist. Elke show gaf Cliff een solo, en dat sloeg aan, wees daar maar zeker van.
Het hoogtepunt van de lp voor Cliff is "pulling theeth (anasthsia)", hetgeen een bass-solo is van Cliff op 18 jarige leeftijd.
Omdat Cliff de groep vervoegde toen het aantal liekes al redelijk groot was, heeft Cliff weining inbreng kunnen geven op Kill'em all.
Pas tijdens het maken van "ride the lightning", merk je pas welke muzikale invloed Cliff had op James, Lars en Kirk.
Je hoort niets terug van het jonge, naïve muzikale werk van op Kill'em all. de composities en de harmoniën zijn uitgewerkt, en klinken echt goed in de oren. Ook op vlak van lyrics, beinvloed Cliff hen enorm. Terwijl James en Lars op kill'em all vooral schrijven over "were gonna kick some ass tonight", heeft elke lyric iets te zeggen op ride the lightning.
Ride the lightning is dan ook zeker een groot succes voor de groep.
Op dit moment staan ze ook voor de laatste keren op om zich nog zorgen te maken over de huur, want zoveel verdienden ze natuurlijk nog niet.
Dit zal veranderen met hun beste plaat tot heden nl:"Master of Puppets".
opgenomen in '85 en gereleasd in '86 is dit de opening naar de roem en de faam. Niets leek erop dat '86 het dramatischte jaar ging worden uit de levens van de groepsleden. Dit kwam omdat ze hun beste vriend, hun mentor, hun "zuip-makker" verloren door het meest tragische en ongewenste ongeluk van de 20ste eeuw. De groep stond gewoon perplex bij het feit dat Cliff er gewoon niet meer was.
Nu had Cliff zijn droom bijna volbracht en stierf hij toch wel zeker. op het moment dat hij als beste bassist herkend ging worden verliet hij de aarde op 24-jarige leeftijd. Maar laten we niet treuren. We moeten blij zijn dat er mensen waren gelijk Cliff Burton.
kzal eindigen met een quote van Cliff waarmee hij zijn dood mee zou rechtvaardigen: "To live is to die".
greetz, een vermoeide Geronimo (Zelf geschreve ja
)
ad: 
