Kainiac
Legacy Member
https://soundcloud.com/matthijsbos/2017-21-augustus-crossroads-church-kawai-grand-matthijs-bos
Ook al heb ik mijzelf verteld dat ik deze composities exclusief wil houden voor mijn straat publiek, ik vind het moeilijk om niet in teven tegen de verleiding voor aandacht en bevestiging. Het is belangrijk voor ons allemaal dat we gezien worden voor wie we zijn. En ik, ik maak muziek.
Dus wat denken jullie? Ik heb onlangs een sessie opgenomen op een Kawai vleugel, toen ik alleen was in een kerk, voornamelijk voor mijn Europese vrienden en familie, ik mis het om voor hun te spelen sinds ik naar Canada verhuisd ben. De vleugel was langzaam wat vals aan het worden, terwijl ik aan het spelen was (sommige van de hogere noten). Ik heb het opgenomen met mijn Zoom h4n stereo microfoon.
Ongeveer 1/5de is pure improvisatie. (Ik hou erg van wat ik geïmproviseerd hebt vanaf ongeveer 20:50 en vooral de hoge nootjes op 21:33) en er ik ook veel semi-improvisatie waar ik improviseer op akkoorden progressies die ik in "muscle memory" heb. (is er een Nederlands woord voor "muscle memory"?). Alles wat je hoort zijn mijn eigen originele composities die je ook uitgewerkt op mijn soundcloud pagina tegen komt. Toch is het soms niet zo moeilijk om uit te vogelen wat de inspiratie achter sommige stukjes is. Bijvoorbeeld wat ik speel op 24:40 is geïnspireerd door de thema muziek van de Interstellar film. En 54:30 komt van de credit music wanneer je Super Mario Brothers 2 op de SNES uitspeelt. Ik ben een harmoniejunk, verslaafd aan de oneindige zoektocht naar goed klinkende akkoorden progressies. Ik speel voornamelijk in mineur op de zwarte toetsen en vind het erg bevredigend wanneer ik progressies vind die overschakelen naar major en dan terug mineur.
Ik heb nooit een scholing in muziek gehad behalve 3 jaar notenleer toen ik een jaar of 10 was. Ik kan niet van noten spelen. Algoritmische progressies zoals bijvoorbeeld de kwinten cirkel zijn dingen die ik eerst zelf op de piano ontdekt heb als goed klinkend en dan wanneer ik zag dat de progressie gewoon een stappen plan is, dan zocht ik het op het internet op en die manier leer ik af en toe wel iets.
Het zou ook mooi zijn als ik altijd op vleugels kan spelen in plaats van armoedige staande piano's met kapotte snaren en valse toetsen. De reactie op het spelen als straat muzikant is erg goed geweest. Wanneer er rond de straat piano's genoeg mensen zijn kan ik zo'n 200 dollar verdienen voor ongeveer 6 uur spelen. Ik heb wat video opnames van het publiek achter de piano dat ik kan syncen met het geluid van mijn Zoom microfoon. Mischien plaats ik die nog, het is leuk om de interactie met mijn publiek te zien. Wanneer je compleet blut bent is het een erg goeg gevoel om 45 minuutjes te spelen en met de 15 dollar dan wat eten te kopen. Ik wou dat ik dat 10 jaar geleden had ontdekt. Ik ben 32 nu en zoals Stufjan Steven in "Chicago" zingt: "I made a lot of mistakes".
Ik ben gaan componeren en produceren (op de computer met fruityloops) toen ik 15 was (en ik heb mixen en masteren op die reis later ook geleerd) maar ik heb nog steeds grote moeite met plaatsing van elementen en het vermogen om producties af te maken. Nu dat ik eindelijk geld met mijn muziek aan het verdienen bent is er de motivatie om meer te componeren. Ook omdat ik ongeveer een uurtje kan spelen voor ik door mijn eigen materiaal heen ben en ik drijf mezelf knettergek met het de hele tijd opnieuw spelen van mijn eigen stukjes. Nu MOET ik componeren, het is geen kwestie meer van hobby of voor de relaxatie. Ik kan hier mijn brood mee verdienen (in de zomer in ieder geval, niet in de winter hiero). Het zou goed zijn dat de mindset van hobby verdwijnt en die van job er voor in de plaats komt.
In ieder geval, ik hoop dat jullie er van kunnen genieten. Ik ben zeker geïnteresseerd in constructieve feedback. Nu dat ik aan het optreden ben is er veel piano techniek die ik kan leren. Zoals het spelen van verschillende ritmes met elke hand. Ik heb daar nooit veel interesse voor gehad omdat het niet nodig was. Wanneer mijn piano techniek niet toe reikend was om uit te werken wat ik in mijn hoofd hoor dat ging alles naar de pianoroll op de computer. Op de computer kun je meer dan twee handen gebruiken en alles wat goed is blijft goed.
Wanneer je op de piano componeert moet je eerst goed kunnen spelen wat je in je hoofd hebt voordat er input voor je brein is waar je brein dan met de rest kan komen. Op de computer heb je dat probleem niet.
PS: Ja ik weet dat ik teveel sustain pedaal gebruik.
Ook al heb ik mijzelf verteld dat ik deze composities exclusief wil houden voor mijn straat publiek, ik vind het moeilijk om niet in teven tegen de verleiding voor aandacht en bevestiging. Het is belangrijk voor ons allemaal dat we gezien worden voor wie we zijn. En ik, ik maak muziek.
Dus wat denken jullie? Ik heb onlangs een sessie opgenomen op een Kawai vleugel, toen ik alleen was in een kerk, voornamelijk voor mijn Europese vrienden en familie, ik mis het om voor hun te spelen sinds ik naar Canada verhuisd ben. De vleugel was langzaam wat vals aan het worden, terwijl ik aan het spelen was (sommige van de hogere noten). Ik heb het opgenomen met mijn Zoom h4n stereo microfoon.
Ongeveer 1/5de is pure improvisatie. (Ik hou erg van wat ik geïmproviseerd hebt vanaf ongeveer 20:50 en vooral de hoge nootjes op 21:33) en er ik ook veel semi-improvisatie waar ik improviseer op akkoorden progressies die ik in "muscle memory" heb. (is er een Nederlands woord voor "muscle memory"?). Alles wat je hoort zijn mijn eigen originele composities die je ook uitgewerkt op mijn soundcloud pagina tegen komt. Toch is het soms niet zo moeilijk om uit te vogelen wat de inspiratie achter sommige stukjes is. Bijvoorbeeld wat ik speel op 24:40 is geïnspireerd door de thema muziek van de Interstellar film. En 54:30 komt van de credit music wanneer je Super Mario Brothers 2 op de SNES uitspeelt. Ik ben een harmoniejunk, verslaafd aan de oneindige zoektocht naar goed klinkende akkoorden progressies. Ik speel voornamelijk in mineur op de zwarte toetsen en vind het erg bevredigend wanneer ik progressies vind die overschakelen naar major en dan terug mineur.
Ik heb nooit een scholing in muziek gehad behalve 3 jaar notenleer toen ik een jaar of 10 was. Ik kan niet van noten spelen. Algoritmische progressies zoals bijvoorbeeld de kwinten cirkel zijn dingen die ik eerst zelf op de piano ontdekt heb als goed klinkend en dan wanneer ik zag dat de progressie gewoon een stappen plan is, dan zocht ik het op het internet op en die manier leer ik af en toe wel iets.
Het zou ook mooi zijn als ik altijd op vleugels kan spelen in plaats van armoedige staande piano's met kapotte snaren en valse toetsen. De reactie op het spelen als straat muzikant is erg goed geweest. Wanneer er rond de straat piano's genoeg mensen zijn kan ik zo'n 200 dollar verdienen voor ongeveer 6 uur spelen. Ik heb wat video opnames van het publiek achter de piano dat ik kan syncen met het geluid van mijn Zoom microfoon. Mischien plaats ik die nog, het is leuk om de interactie met mijn publiek te zien. Wanneer je compleet blut bent is het een erg goeg gevoel om 45 minuutjes te spelen en met de 15 dollar dan wat eten te kopen. Ik wou dat ik dat 10 jaar geleden had ontdekt. Ik ben 32 nu en zoals Stufjan Steven in "Chicago" zingt: "I made a lot of mistakes".
Ik ben gaan componeren en produceren (op de computer met fruityloops) toen ik 15 was (en ik heb mixen en masteren op die reis later ook geleerd) maar ik heb nog steeds grote moeite met plaatsing van elementen en het vermogen om producties af te maken. Nu dat ik eindelijk geld met mijn muziek aan het verdienen bent is er de motivatie om meer te componeren. Ook omdat ik ongeveer een uurtje kan spelen voor ik door mijn eigen materiaal heen ben en ik drijf mezelf knettergek met het de hele tijd opnieuw spelen van mijn eigen stukjes. Nu MOET ik componeren, het is geen kwestie meer van hobby of voor de relaxatie. Ik kan hier mijn brood mee verdienen (in de zomer in ieder geval, niet in de winter hiero). Het zou goed zijn dat de mindset van hobby verdwijnt en die van job er voor in de plaats komt.
In ieder geval, ik hoop dat jullie er van kunnen genieten. Ik ben zeker geïnteresseerd in constructieve feedback. Nu dat ik aan het optreden ben is er veel piano techniek die ik kan leren. Zoals het spelen van verschillende ritmes met elke hand. Ik heb daar nooit veel interesse voor gehad omdat het niet nodig was. Wanneer mijn piano techniek niet toe reikend was om uit te werken wat ik in mijn hoofd hoor dat ging alles naar de pianoroll op de computer. Op de computer kun je meer dan twee handen gebruiken en alles wat goed is blijft goed.
Wanneer je op de piano componeert moet je eerst goed kunnen spelen wat je in je hoofd hebt voordat er input voor je brein is waar je brein dan met de rest kan komen. Op de computer heb je dat probleem niet.
PS: Ja ik weet dat ik teveel sustain pedaal gebruik.