beetje eentonig, eerlijk gezegd. het gaat nooit de diepe in, noch rijst het plots naar een plateau. het is echt elf minuten hetzelfde. da's jammer.
nu, het is improvisatie en er moet dan altijd ruimte zijn voor "artistieke vrijheid", maar dat neemt niet weg dat het boeiend mag blijven, thans zo vind ik.
wat variatie in noten mag trouwens ook wel. ik denk al bij al dat ik over het geheel een noot of 20 gehoord heb. als je met twee handen speelt over de twee beschikbare octaven waarvan er een zit onder elk hand, zit je al aan 24 noten. ga eens wat meer op reis naar andere stukken op de piano terwijl je improviseert. probeer daarbij ook niet na te denken. da's veelal het struikelblok bij uitstek. gewoon flowen. zak daarbij ook eens langs een andere sleutel, want je blijft een hele tijd in dezelfde key hangen. ga voor passages en pauzes. muziek moet raken en dat mis ik hier al zit je vingerzetting best wel snor.
bovenal, zeker niet opgeven!
misschien naast de kwestie, maar kyle landry is zo'n youtuber die graag improviseert op de piano. ik zeg niet dat hij een meester is, maar hij schudt leuke dingen uit zijn mouw die een beetje piano speler een dosis inspiratie kunnen bezorgen. zeker eens checken!
