Archief - Klierkoorts

Hallo,

Ik sukkel reeds 3 maanden met klierkoorts (milt- en leverontsteking, 2 zware angines gehad, schimmelinfectie, diarree, overgeven) en voel me nog altijd shit. 2x in het ziekenhuis verzeild geraakt door die angines omdat mijn lichaam te verzwakt was en mijn keel dichtgezwollen was. Ik heb nochtans heel veel gerust en in bed gestoken.

Graag had ik geweten hoe jullie dit overleefd hebben en wanneer jullie "genezen" waren? Tips om er sneller bovenop te komen (vitaminen etc.)? Wanneer terug starten met bewegen/sporten, enz.?

Ik hoor van die schrikbarende verhalen van mensen dat de vermoeidheid soms chronisch kan worden en opnieuw aan de oppervlakte komt bij stress/moeheid.

Bedankt.

Heb op het moment ook klierkoorts blijkbaar. Ik merkte er niets van buiten dat ik dikke klieren had en soms moe was maar dat kon ook aan de examens liggen. Heb er eigenlijk geen last van gehad buiten dat ik wat sneller moe ben en wat langer slaap, maar da's eigenlijk geen probleem nu in de vakantie. 2 weken terug wel nog een stevige keelontsteking gehad maar dat was na een klein weekske ook over.

Ik denk dat ge gewoon veel moet rusten, meer kunt ge denk ik nie doen.

Ik heb een 7 jaar terug ook klierkoorts gehad, 2x op korte tijd toen serieus ziek geweest, bloed laten nemen --> klierkoorts
Ik heb de eerste 3 maanden totaal niks gedaan, altijd vroeg gaan slapen, gezond geleefd, niks gesport en toen voelde ik me toch al beter, geen 100%.
Zeker proberen om stress te vermijden want ookal is de klierkoorts over, je zal er altijd wel is terug last van krijgen. Ik heb 't wanneer ik stress heb, dan zwellen m'n klieren terug kei hard op en voel me rotslecht.....
Enige remedie is veel rusten, vitaminen zullen zeker helpen bij je herstel.

quicky zei:

Ik hoor van die schrikbarende verhalen van mensen dat de vermoeidheid soms chronisch kan worden en opnieuw aan de oppervlakte komt bij stress/moeheid.

Klik om te vergroten...

Idd. En daar is geen wetenschappelijke onderbouwing voor. Dus als je dan bij je dokter gaat zeuren dat je langdurig moe bent gaat die je bestempelen als depressief en hypochondrisch.

Tof.

en vooral niet vergeten te bewegen, als is het maar een kwartiertje het straat op en af...

Ik heb 7 jaar geleden ook klierkoorts gehad en wat ik weet is dat bij sommige mensen de ziekte chronisch kan voorkomen zoals bij MIJ ! . Dus ik sukkel enorm veel met mijn klieren en ik heb regelmatig een vermoeid bui dat komt en ga. Soms donder ik in slaap in de zetel ook al heb ik al 6 uren geslapen en net wakker ben.

Klieren die verharden door stress dat kan ik niet begrijpen maar door een slechte stof wisseling ( klierkoorts ) krijg je wel stress en andere symptomen en inderdaad vitaminen kunnen de symptomen verlichten. Epstein barr virus blijft nogal lang in een mens zijn lichaam hangen en soms duik die eens boven, gelieve ook te herinneren dat het een Herpes virus is en dat je die hebt opgelopen van een vrouw te lebberen ^^, <--- evil ....

Bij een vriendin van me heeft dat toch een half jaar geduurd, gans haar tweede semester. Ze zat in haar masterjaar, mag dus nog een jaar bij doen Dat was wel serieus hoor, die kon gewoon niks. Als ze ergens naartoe moest, moest dat in een rolstoel.

Ik heb klierkoorts gehad 4 jaar geleden.
Ik was er blijkbaar vrij snel vanaf (na 4 weken ging ik terug werken, al voelde ik me er nog niet 100% klaar voor), maar de dokter zei dat ze nog nooit zo'n zwaar geval gezien had, het was dus kort maar zeer krachtig. Ik had ook een leverontsteking (lever is in zekere zin ook een klier), en moest op een zeer zwaar dieet.
Daarbij kon ik ook nog eens niet ademen door mijn neus, die zat gewoonweg potdicht vanaf mijn sinussen tot mijn neusgaten. Dat heeft toch zo'n 2 weken geduurd en ik moest via een apparaat met een masker dampen inademen die dat loswerkten. Vooral om te slapen was dat een hel omdat ik letterlijk constant door mijn mond moest ademen, en mijn tong en lippen waren gewoon om zeep van uitdroging.
Daarbovenop natuurlijk ook de extreme uitputting... Ik sliep beneden op de zetel omdat het aanvoelde alsof ik een marathon gelopen had als ik bovengeraakte. 1 keer ben ik met een maat meegereden naar Aalst, en we moesten welgeteld 1 straat doorstappen om aan de FRS te geraken, wel ik ben er nooit geraakt... Dat ging gewoon niet.

Ik ben sneller terug in actie geschoten dan eigenlijk de bedoeling was. Ik had een zeer belangrijk optreden 4 weken na diagnose, en op het werk was ik op contractverlening aan het wachten dus kon ik mij niet permitteren om echt langdurig afwezig te zijn. Maar naar 't schijnt is dat niet echt gezond en moet je echt wel rusten tot je je 100% genezen voelt.

Grootste probleem is dat het precies nog altijd (en voor altijd) in mijn lijf blijft hangen. Ik heb sindsdien nooit meer de energie gehad van vroeger, ben altijd extreem futloos, en als ik een km moet wandelen (bv van station naar het werk) voel ik mij nogal "fuzzy" (bij gebrek aan betere term), alsof ik loop te slaapwandelen ofzo.
Vroeger was ik echt één en al energie, daar schiet niks meer van over, en da's vrij deprimerend.

Ik heb ongeveer 5 jaar geleden klierkoorts gehad. Nu moet ik zeggen dat ik er goed vanaf gekomen ben. Ik heb wel een kleine week de ergste keelontsteking ooit gehad en uitslag op mijn huid omdat mijn lever niet goed werkte. Het leek net alsof ik onder de muggenbeten zat en die allemaal groter werden, totdat ze samengevoegd waren tot ene hele grote plek. Dat was wel vies.

Maar goed, je moet gewoon heel goed uitrusten, want meer kun je er volgens mij niet aan doen. En als je je iets beter voelt kun je het best kleine wandelingen maken zodat je over die vermoeidheid heen geraakt. Ik had op zich niet zoveel last van vermoeidheid, dus dat was wel een geluk. Sporten en werken kun je het beste een paar maanden uitstellen, want anders zou je milt kunnen scheuren of dat hebben ze mij toch verteld.

Sterkte in ieder geval.