Archief - Quantum Computation in 4d space

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

DaFreak

Legacy Member
tzal weer enkel voor de fysica specialisten zijn vrees ik maar ik zit weer met een hoogst waarschijnlijk bizarre vraag in mijn hoofd :p

Als je van de 2de dimensie (lengte en breedte) naar de 3de (lengte, breedte en hoogte) overstapt dan krijg je de mogelijkheid om buiten de beperkingen van de 2d wereld te treden en gebruik te maken van een nieuwe richting, de hoogte. Als je van de 3de dimensie (lengte, breedte en hoogte) in de 4de (lengte, breedte, hoogte en tijd) stapt dan krijg je wederom de mogelijkheid om aan de beperkingen van de 3d wereld te ontsnappen en kan je gebruik maken van een nieuwe richting, een richting in de tijd. Wat je in het geval van tijd geen extra bewegingsvrijheid geeft in de ruimtelijke zin ala hoogte maar in de temporale zin ala bewegingsvrijheid in de tijd.

Dat reizen in de tijd mogelijk is, is natuurlijk al lang bewezen en hoe snel de tijd stroomt wordt dan in feite bepaald door de kromming van 3d space, die enkel in 4d space te zien is. Ze laten dan altijd die doek zien die vervormt wordt door zwaartekracht en snelheid en de kromming van die doek bepaalt dan hoe de tijd stroomt in dat gebied.

Maar kan je dan in de 4de dimensie niet het hele menselijke concept van tijd in de vuilbak gooien? Als je in 4d ruimte volledige bewegingsvrijheid hebt door de tijd. Dan kunnen we het concept afstanden, snelheid en menselijke tijd toch gewoon vergeten? Afstanden worden door de mens gedefinieerd als ver als je er een lange tijd over doet om hem af te leggen en heel kort als je er binnen een seconde kan zijn. Als je je vrij kan bewegen in de tijd dan kan je overal zijn wanneer je maar wenst. Is het dan niet gemakkelijker om het universum voor te stellen als een punt aangezien afstanden, snelheid en het menselijke concept van tijd allemaal tot niets zijn herleid? Als je in de tijd van hier naar daar kan springen dan bestaat alle tijd tegelijkertijd naast elkaar. De gehele geschiedenis en toekomst van het universum speelt zich in 4d "op hetzelfde moment af" of anders gezegd, elke plancktijd momentje naast elkaar. Dan is met andere woorden wat wij onder tijd verstaan in onze 3d wereld gewoon een effect van het echte concept tijd in 4d space. Zou dat niet entanglement en de EPR paradox verklaren? Aangezien de geboorte en het einde van het universum in 4d ruimte naast elkaar bestaan, vind de big bang in 4d space "de hele tijd" plaats, en zitten alle atomen dus ook nog steeds nog op elkaar gepropt en moeten ze helemaal niet sneller dan het licht informatie uit wisselen als de golfvergelijking die hun gedrag beschrijft instantaneously door de ruimtetijd in 4d kan reizen.

De quantumfoam bestaat toch ook gewoon in 4d space en ik vraag me dus af of die interactie tussen de foam en de wetten van 4dspace ons 3d universum niet kunnen genereren.

Als je ziet naar die experimenten zoals de delayed quantum eraser. Lijkt het dan niet logisch dat die quantum berekeningen die de uitkomst van het impactpatroon gaan bepalen eigenlijk in 4d space worden berekent? Nu lijkt men zich af te vragen hoe het komt dat deeltjes lijken te weten welk impact patroon ze moeten vormen afhangende van of er informatie beschikbaar is over het pad dat ze hebben afgelegd. Bij de delayed eraser komt daar dan nog eens bij kijken dat het analyseren van de data in de toekomst een effect lijkt te hebben op het impactpatroon. Maar als de berekening van hun quantum probability wave in 4d space gebeurt, waar alle tijd zich tegelijkertijd afspeelt, dan bezit de berekening reeds over alle gegevens die ze nodig heeft om het impact patroon te "voorspellen" en is het effect ook niet meer zo mysterieus. Er wordt eigenlijk helemaal niets voorspelt dan omdat op quantum niveau in 4d space, aangezien het verleden en de toekomst daar niet bestaat of beter gezegd naast elkaar bestaat, alles dat ooit gebeurt of gaat gebeuren al bekend is en dus ook of iemand al dan niet gaat bezitten over de informatie betreffende welk pad dat particle heeft afgelegd. Dan zou het systeem gewoon beheerd worden door een regel die ervoor zorgt dat causaliteit niet geschonden wordt. Hetzelfde bij energie die altijd de meest efficiënte weg lijkt te nemen. Zou dat dan niet te verklaren zijn via dat dan in de oneindigheid van 4d space al die berekeningen en mogelijkheden ook daadwerkelijk worden uitgevoerd maar dat die golfvergelijking enkel instort bij het efficiëntste energiepad en dan zo de realiteit genereert?

Dan is met andere woorden wat wij onder tijd verstaan in onze 3d wereld gewoon een effect van het echte concept tijd in 4d space. Ik zou dan denken dat in 4d net zoals in 3d quantum mechanica er voor zorgt dat alle mogelijkheden ook daadwerkelijk echt gebeuren. Denk aan de zon die brand omdat er een mogelijkheid bestaat dat er tunneling optreed en dus gebeurt dat ook. Zo verklaar je ook dat van die spiegel die een "geheugen" heeft, die weet hoeveel fotonen hij over een bepaalde duur gemiddeld mag doorlaten. Als alle mogelijke quantum berekeningen in 4d plaats vinden is het volgens de wetten van de fysica ook normaal dat er zowiezo eentje moet tussen zitten die resulteert in jij die dit op de moment leest. Via probability in 4d space kan je dan ook vrije wil verklaren en zelfs tijdreizen zonder dat er een schending van causaliteit optreed en zo dus paradoxen voorkomen. Het zou dan enkel u 3d tijds beperkt viewpoint zijn dat ervoor zorgt dat je de illusie van vrije wil ervaart. Alle andere mogelijkheden/keuzes die je maakt worden berekend en oftewel bestaan ze ook als parallelle universa naast ons oftewel bestaan alle parallelle universa virtueel om het meest energie efficiente universum op te sporen, wat wij dan zouden zijn met als gevolg dat onze realiteit de echte is omdat ze dat moet zijn aangezien enkel voor deze realiteit de golf uit elkaar valt omdat ze het meest energie efficient is. Op die manier zou je het universum moeten zien als een gigantische golfvergelijking, 1 gigantisch entangled systeem. Waarvan onze realiteit, uit alle parallele universa, alle andere mogelijke keuzes als enige echte uit de bus komt omdat het onze de enige is die de golf doet instorten. In het eerste voorbeeld bestaat "vrije wil" en zorgt elke keuze die zich opdringt voor een afsplitsing en zal een kopie van jouw dus de andere keuze beleven, maar ik denk dus dat het meer lijkt op optie 2 waarbij je helemaal geen vrije wil hebt en er maar 1 echt universum bestaat. Je hebt gewoon de illusie wel omdat je een keuze lijkt te hebben. De golf die in 4d berekent wordt zal ervoor zorgen dat je die keuze maakt en nooit de andere. Ook hier bezit ze immers over alle gegevens en zal er maar 1 toestand als de echte uit de bus komen. Hiermee ruim je ineens ook de kwestie van de paradoxen van tafel aangezien een quantum berekening die resulteert in een paradox fysisch gezien niet mogelijk is en nooit berekent zal worden zodat die mogelijkheid/keuze dus niet alleen nooit bij je zal opkomen, ze kan ook gewoon nooit bij je opkomen omdat het quantum proces dat het universum richting paradox zou willen drijven niet door de wetten van de fysica kan geproduceerd kan worden. Vooral dit laatste is natuurlijk pure speculatie want ik heb echt geen flauw idee of parallelle universa nu bestaan of niet, je lijkt ze zowiezo nodig te hebben voor de werking en berekening van het instorten van de golf van ons universum/ alle parallelle universa.

*Puts on tin-foil hat
Let's go wild :p
Als in 4d space alle tijd naast elkaar bestaat en dus niet enkel het begin maar ook het einde... Dan heeft dat einde ook een constante invloed op 4d space. Het universum is wakker geworden... Het is er in geslaagd materie zo te ordenen dat het naar zichzelf kan kijken en afvragen wat het is. Als je die lijn doortrekt, dat oftewel via de mens, oftewel via natuurlijke evolutie het hele universum doordrongen geraakt van bewustzijn, dan is het mogelijk dat tegen de dood van het universum alle materie bewust is geworden... Misschien dat de ineenstorting van de golfvergelijking, het vernietigen van alle mogelijkheid en het realiseren van 1 daadwerkelijke optie, wel veroorzaakt wordt omdat bewustzijn een invloed heeft op 4d space zodat het universum zichzelf kan sturen... Pure crazy speculation en hierbij laat ik het, de rest moet je er zelf maar bij verzinnen ^^
PS: Niet dat ik dit geloof, i am not a crackpot, maar het is toch allemaal zo leuk om over na te denken :p

kan evengoed hokus pokus zijn waar geen staart valt aan vast te knopen maar dunno, ik zit er al een paar dagen mee in mijn hoofd en ik wou toch even weten hoe jullie tegenover dit gedacht staan. Ik heb (nog) geen diploma in fysica en het zal er waarschijnlijk wel aan te zien zijn ^^

Xilver

Legacy Member
Tijd wordt al lang niet meer gezien als de 4e dimensie in de moderne fysica. Als we string theory erbij gaan betrekken zitten we zelfs met 10 of 11 dimensies. Dit laatste heb ik op wikipedia opgezocht omdat ik er zelf geen kloten van weet, maar ik wou toch iets posten.

DaFreak

Legacy Member
hmz ik denk dat je daar verkeerd zit want zelfs in string theorie is tijd toch ook de 4de dimensie? Het zou best kunnen dat deze klopt en dat er dus nog veel meer dimensies zijn maar dat zou ik hier even buiten beschouwing willen laten. Die andere extra dimensies ga je waarschijnlijk nodig hebben om de manier waarop de golfberekening uitgevoerd wordt te verklaren. Ze uitvoeren in de 4de dimensie zou enkel verklaren waarom de causaliteit nooit gebroken wordt bij de experimenten die men uitvoert ivm quantum mechanica. De nummertjes maken in principe niet zoveel uit. Je hebt gelijk dat 4 dimensies nu ook vaak als een 4de ruimtelijke dimensies wordt bekeken, denk maar aan de hypercube. Misschien is het correcter om over Minkowski space te praten als ik het over 4d space heb.

Het kan best zijn dat er nog andere ruimtelijke dimensies zijn en dat tijd idd best niet als de "4de dimensie" wordt omschreven. Ze lijkt immers ingebed te zijn in de quantum foam zelf via miniscule worhmholes, kleiner dan electronen. In M theorie bijvoorbeeld voorspelt men dat er nog een ruimtelijke dimensie is waar dan verschillende universa als branes in rondzweven en met elkaar in botsing kunnen komen. Maar zelfs deze wordt als de 5de dimensie gezien omdat ze ook de dimensie van de tijd volledig omvat.

passero

Legacy Member
Tijd wordt altijd gezien als extra dimensie.
M-theorie zegt 10 dimensies + tijd
Het model zoals we het op school leren: 3 dimensies + tijd
maar tijd op zich als dimensie zien wordt neit meer gedaan.

Is dimensie niet iets waarbij je in beide richtingen kan bewegen en volgens de huidige theorieën, inclusief de M theoie, is tijd maar een 1 richtingsstraat.

denkimi

Legacy Member
kan er eens iemand een korte samenvatting geven van wat dafreak nu eigenlijk wil zeggen/vragen, want ik geraak niet wijs uit die onoverzichtelijke blok tekst.

DaFreak

Legacy Member
Hoe gedraagt de quantum foam zich in Minkowski pace? Is het niet logischer dat de golfberekening daar wordt uitgevoerd en dat wij enkel de uitkomst te zien krijgen? Alle gegevens die nodig zijn voor het uitrekenen van de golfvergelijking zijn daar aanwezig. Bij de delayed eraser bijvoorbeeld is het grote punt dat een deeltje lijkt te weten of er in de toekomst informatie vrijkomt over welk pad het heeft afgelegd. Als de berekening in Minkowski space plaats vind dan hoeft het deeltje helemaal niets te weten en hoeft er ook niets voorspelt te worden, alle informatie, alle tijd bestaat naast elkaar in Minkowski space dus tijdens de golfberekening is het gegeven of er al dan niet in onze 3d toekomst informatie beschikbaar zal zijn of niet al bekend. Het zou dan niet zo zijn dat de delayed eraser schijnbaar met terugwerkende kracht bepaalt welk patroon erop de muur terecht komt. Het patroon zou er altijd al staan omdat tijdens de golfberekening die de impact erop zet al geweten is welk patroon het moet zijn om causaliteit niet te breken.

it's the end of free will as we know it :p

Fighting Hobbit

Legacy Member
Voor zover ik zicht heb op die experimenten zijn uw energiën laag genoeg om de tijd gewoon als parameter te nemen en je dus alle complexiteit van andere metrieken te besparen.

Niets houdt je trouwens tegen om dergelijke vragen op ikhebeenvraag.be te posten ;)

DaFreak

Legacy Member
omg oO
Kan je geloven dat ik nog nooit van die site gehoord heb?! Dat is gewoon de site van mijn dromen! thx :p

Exorikos

Legacy Member
Fighting Hobbit zei:
Voor zover ik zicht heb op die experimenten zijn uw energiën laag genoeg om de tijd gewoon als parameter te nemen en je dus alle complexiteit van andere metrieken te besparen.

Niets houdt je trouwens tegen om dergelijke vragen op ikhebeenvraag.be te posten ;)

Helaas zal prof. Lauriks ze niet meer beantwoorden... :(

DaFreak

Legacy Member
Het delayed quantum eraser experiment blijft mij maar bezig houden. Ik snap nog steeds niet dat hier geen rellen door ontstaan :p

Ik zou eigenlijk gewoon van jullie willen horen wat jullie kijk is op dit experiment.

Zoals ik het zie heb je maar 2 mogelijkheden. Oftewel staat het patroon altijd al op de muur en is er via superdeterminisme reeds geweten welke actie de onderzoeker in de toekomst zal uitvoeren oftewel staat er "alles/niets" op de muur en wordt het maar eerst definitief als de onderzoeker kiest wat hij met de data van het experiment doet.

Ik heb serieuze problemen met optie 2 aangezien je dan een invloed hebt op het verleden en ik zou echt niet snappen hoe die interactie dan werkt. Of wordt er dan gedacht dat dit een vom van macroscale entanglement zou zijn waar de onderzoeker via spooky action at a distance dan het patroon ineens op de muur tevoorschijn laat komen?

Nee geef mij dan toch precies maar optie 1 =p

het doet mij ook allemaal wat denken aan schrodinger's cat en daar gelooft toch ook niemand dat de kat echt dood/levend is tegelijkertijd.

Wat denken jullie dat er echt gebeurt?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan