Dece
Legacy Member
Hey,
Via deze weg wou ik langs één kant mijn hart wat luchten en langs de andere kant even kijken of er mensen in soortgelijke situaties hebben gezeten.
Ik woon sinds kort alleen en het went maar niet. 'S avonds, als de tv speelt voel ik me helemaal niet alleen, maar ik heb een job waarbij ik veelvuldig van thuisuit moet werken. Het zijn op deze momenten dat ik me echt slecht en leeg Mijn appartement voelt overdag zo leeg aan, desondanks ik iedereens advies volgde en een kat in huis nam. Het diertje zelf is ongelofelijk braaf en zoekt heel wat aandacht op waardoor ik ook het gevoel krijg dat hij eenzaam is.
Ik denk er momenteel aan om terug naar huis te gaan voor een paar dagen, totdat ik me beter voel en nadien geleidelijk aan naar hier te verhuizen.
Vooraleer mensen me als zwak bestempelen, sta me toe te zeggen dat de laatste 12 maanden van mijn leven de zwaarste tot hiertoe geweest zijn.
Ik had een relatie van 4 jaar die op de klippen is gelopen, en eerlijk gezegd: ik mis haar nog steeds.
In september vorig jaar ontdekte men ook een gezwel in mijn hersenen waaraan ik 3 keer geopereerd moest worden. Tijdens de laatste operatie heb ik ook complicaties gehad waardoor ik 3 maand in het ziekenhuis gelegen heb.
Kort na mijn ontslag uit het ziekenhuis ben ik op mijn appartement gebotst en het voelde direct goed aan. Het was mooi, ruim, gezellig, ... Ik woon er nu 14 dagen in en nu voelt het gewoonweg leeg aan. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik het er zo moeilijk mee ging hebben. Ik was vroeger zelden thuis, ging regelmatig sporten en had voldoende sociale contacten.
Nu wil ik me gewoon opsluiten en sinds kort heb ik iets gedaan wat ik niet meer gedaan heb sinds ik ondekte dat ik een hersentumor had, namelijk ik heb gehuild. Ik kan niet meer eten, ben al 6 kilo verloren terwijl ik al amper 74 kilo woog (1m89 groot).
Moet dit gevoel nog wennen?
Zijn er misschien mensen die soortgelijke situaties hebben meegemaakt? Eventueel mag je commentaar geven via PM.
Via deze weg wou ik langs één kant mijn hart wat luchten en langs de andere kant even kijken of er mensen in soortgelijke situaties hebben gezeten.
Ik woon sinds kort alleen en het went maar niet. 'S avonds, als de tv speelt voel ik me helemaal niet alleen, maar ik heb een job waarbij ik veelvuldig van thuisuit moet werken. Het zijn op deze momenten dat ik me echt slecht en leeg Mijn appartement voelt overdag zo leeg aan, desondanks ik iedereens advies volgde en een kat in huis nam. Het diertje zelf is ongelofelijk braaf en zoekt heel wat aandacht op waardoor ik ook het gevoel krijg dat hij eenzaam is.
Ik denk er momenteel aan om terug naar huis te gaan voor een paar dagen, totdat ik me beter voel en nadien geleidelijk aan naar hier te verhuizen.
Vooraleer mensen me als zwak bestempelen, sta me toe te zeggen dat de laatste 12 maanden van mijn leven de zwaarste tot hiertoe geweest zijn.
Ik had een relatie van 4 jaar die op de klippen is gelopen, en eerlijk gezegd: ik mis haar nog steeds.
In september vorig jaar ontdekte men ook een gezwel in mijn hersenen waaraan ik 3 keer geopereerd moest worden. Tijdens de laatste operatie heb ik ook complicaties gehad waardoor ik 3 maand in het ziekenhuis gelegen heb.
Kort na mijn ontslag uit het ziekenhuis ben ik op mijn appartement gebotst en het voelde direct goed aan. Het was mooi, ruim, gezellig, ... Ik woon er nu 14 dagen in en nu voelt het gewoonweg leeg aan. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik het er zo moeilijk mee ging hebben. Ik was vroeger zelden thuis, ging regelmatig sporten en had voldoende sociale contacten.
Nu wil ik me gewoon opsluiten en sinds kort heb ik iets gedaan wat ik niet meer gedaan heb sinds ik ondekte dat ik een hersentumor had, namelijk ik heb gehuild. Ik kan niet meer eten, ben al 6 kilo verloren terwijl ik al amper 74 kilo woog (1m89 groot).
Moet dit gevoel nog wennen?
Zijn er misschien mensen die soortgelijke situaties hebben meegemaakt? Eventueel mag je commentaar geven via PM.
(ik zeg u dat om u te helpen he)
Ho ho ho