Ik heb echt zo met hopen ideëen rondgelopen, deels omdat mijn ouders mij vanalles wijsmaakten
-Ik heb lang gedacht dat snot, indien ingeslikt, naar uw hersens ging, had mijn moeder tegen mij gezegd omdat ik als kleine snotaap (...) niet zelf in ne zakdoek snoot en heel dien handel dan maar gewoon liet lopen tot ik het kon inslikken.
-Niet heel ver van Temse, waar ik woon, is er zo een klein gehucht ofzoiets met de naam "Buitenland", en toen ik als vijfjarige kleine op weg naar school daar langs fietste dacht ik altijd dat, als ge de wegwijzers richting buitenland volgde, ge in Nederland terechtkwam.
-Ooit eens op tv "Kuifje in Tibet" gezien, en toen ben ik LANG bang geweest dat er hier in de buurt (boerenbuiten, dus veel natuur) yeti's waren die 's nachts tervoorschijn kwamen
Ze hebben mij echter nooit in de Sint of de Paashaas annex Paasklokken doen geloven, ik heb altijd geweten hoe dat in elkaar zat. En dan aan klasgenootjes gaan vertellen dat die niet bestonden, en sommigen wouden het maar niet geloven
