CoolsN
Legacy Member
Hallo. Ik ben een jonge twintiger en ik voel mij slecht in mijn vel. Ik schrijf dit neer omdat ik mij steeds slechter en slechter begin te voelen. Het zijn zoveel factoren die daarvoor zorgen die vaak ook heel complex in elkaar zitten. Ik heb nog nooit op een site of forum mijn hart gelucht en ik heb dit forum gekozen omdat ik begot niet weet waar ik anders heen moet, maar ik voel dat ik ga breken als ik niet snel een uitlaatklep vind. Sterker nog, ondanks dat ik in vergelijking met 90% van de wereldbevolking wel een goed leven heb, denk ik steeds meer aan een vroegtijdig einde, want het leven dat ik nu lijd, is niet het leven dat ik wil lijden.
De reden waarom ik vanavond dit neerschrijf, heeft te maken met verhalen die ik gehoord heb die mij weer een stukje hebben gebroken. Het heeft ook te maken met 1 van de vele redenen waarom ik mij zo slecht voel nl. meisjes en het succes dat ik niet heb.
Ik maak deel uit van een jeugdbeweging als ondersteunende leiding dus ik val in waar nodig en help bij geldacties. Een aantal mensen uit de leidingsploeg zijn goede vrienden. Dit jaar is een zwaar jaar geweest voor ons, want een meisje uit onze leidingsploeg is overleden. Daarnaast hebben 2 mensen uit de leidingsploeg ook hun alleenstaande moeder verloren. Dit eist mee z'n tol op mijn gemoedstoestand en ongetwijfeld ook op die van anderen.
De meisjes waar ik ervaring mee heb zijn op 1 hand te tellen. In het middelbaar heb ik 1 keer met een meisje gekust. In mijn jeugdbeweging heb ik 2 jaar geleden een 'relatie' gehad van een week en daarna heb ik met een ander meisje uit mijn jeugdbeweging een geheime relatie gehad van een paar maanden. Ik heb nooit seks gehad, wordt nooit benaderd door meisjes en maak verder helemaal niets mee. Ik heb bij wijze van spreken evenveel ervaring als een 12-jarige die net z'n eerste kus achter de rug heeft. Verder heb ik helemaal niets. Dit leidt tot zeer veel onzekerheid bij mij en is 1 van de belangrijkste redenen waarom ik me slecht voel.
Vandaag kreeg ik van 1 van mijn beste vrienden uit de jeugdbeweging, Jonas, te horen dat hij met een aantal meisjes heeft zitten foefelen van onze jeugdbeweging. Hij heeft een relatie gehad van een 2-tal jaar gehad met iemand uit onze beweging, ik weet dat hij daarna wel wat succes had en onlangs heeft hij een nieuwe poepvriendin. In de tussentijd heeft hij dus ook met 2 meisjes van onze beweging gefoefeld en de kans is reëel dat er binnen een paar maanden nog een 3de van ons bijkomt. 1 van die meisjes, Hannelore, staat gekend als een knap meisje en is degene waar ik een week mee samen was. Jonas is er in geslaagd om er naakt mee samen in bed te kruipen een aantal keer wat handwerk te doen. Met Femke, een ander meisje uit onze beweging die ik ook wel graag heb, is dit ook gelukt. Hij verteld dan over alles en ik voel mij jaloers en vooral zo afschuwelijk mislukt. Mislukt als persoon, mislukt als jonge mens. En dat gevoel van mislukking doet mee mij breken. Ik kan niets goeds bereiken in het leven. Terwijl anderen de stiekeme dromen beleven die ik ooit heb gehad, zit ik thuis achter mijn computer te verrotten als een zak patatten.
Nu ik dit herlees, lijkt het alsof dit allemaal heel puberaal is. Maar het zit echt diep. En ja, maagd zijn is oké en single zijn is oké en meer blablabla die ik al jaren hoor, maar ik ben zeer eenzaam en ik beleef niets, terwijl anderen doen waar ik maar van kan dromen.
De tekst die ik hier heb neergeschreven is slechts een deel van mijn slechte gevoelens en is veel korter dan ik had verwacht. Ik vind de tekst eerlijk gezegd niet goed want ik heb niet het gevoel dat hoe droevig ik me hierover voel nar boven komt, maar het is al iets. Ik weet dat als ik niets doe dat ik helemaal kapot zal gaan.
Alle namen zijn fictief.
De reden waarom ik vanavond dit neerschrijf, heeft te maken met verhalen die ik gehoord heb die mij weer een stukje hebben gebroken. Het heeft ook te maken met 1 van de vele redenen waarom ik mij zo slecht voel nl. meisjes en het succes dat ik niet heb.
Ik maak deel uit van een jeugdbeweging als ondersteunende leiding dus ik val in waar nodig en help bij geldacties. Een aantal mensen uit de leidingsploeg zijn goede vrienden. Dit jaar is een zwaar jaar geweest voor ons, want een meisje uit onze leidingsploeg is overleden. Daarnaast hebben 2 mensen uit de leidingsploeg ook hun alleenstaande moeder verloren. Dit eist mee z'n tol op mijn gemoedstoestand en ongetwijfeld ook op die van anderen.
De meisjes waar ik ervaring mee heb zijn op 1 hand te tellen. In het middelbaar heb ik 1 keer met een meisje gekust. In mijn jeugdbeweging heb ik 2 jaar geleden een 'relatie' gehad van een week en daarna heb ik met een ander meisje uit mijn jeugdbeweging een geheime relatie gehad van een paar maanden. Ik heb nooit seks gehad, wordt nooit benaderd door meisjes en maak verder helemaal niets mee. Ik heb bij wijze van spreken evenveel ervaring als een 12-jarige die net z'n eerste kus achter de rug heeft. Verder heb ik helemaal niets. Dit leidt tot zeer veel onzekerheid bij mij en is 1 van de belangrijkste redenen waarom ik me slecht voel.
Vandaag kreeg ik van 1 van mijn beste vrienden uit de jeugdbeweging, Jonas, te horen dat hij met een aantal meisjes heeft zitten foefelen van onze jeugdbeweging. Hij heeft een relatie gehad van een 2-tal jaar gehad met iemand uit onze beweging, ik weet dat hij daarna wel wat succes had en onlangs heeft hij een nieuwe poepvriendin. In de tussentijd heeft hij dus ook met 2 meisjes van onze beweging gefoefeld en de kans is reëel dat er binnen een paar maanden nog een 3de van ons bijkomt. 1 van die meisjes, Hannelore, staat gekend als een knap meisje en is degene waar ik een week mee samen was. Jonas is er in geslaagd om er naakt mee samen in bed te kruipen een aantal keer wat handwerk te doen. Met Femke, een ander meisje uit onze beweging die ik ook wel graag heb, is dit ook gelukt. Hij verteld dan over alles en ik voel mij jaloers en vooral zo afschuwelijk mislukt. Mislukt als persoon, mislukt als jonge mens. En dat gevoel van mislukking doet mee mij breken. Ik kan niets goeds bereiken in het leven. Terwijl anderen de stiekeme dromen beleven die ik ooit heb gehad, zit ik thuis achter mijn computer te verrotten als een zak patatten.
Nu ik dit herlees, lijkt het alsof dit allemaal heel puberaal is. Maar het zit echt diep. En ja, maagd zijn is oké en single zijn is oké en meer blablabla die ik al jaren hoor, maar ik ben zeer eenzaam en ik beleef niets, terwijl anderen doen waar ik maar van kan dromen.
De tekst die ik hier heb neergeschreven is slechts een deel van mijn slechte gevoelens en is veel korter dan ik had verwacht. Ik vind de tekst eerlijk gezegd niet goed want ik heb niet het gevoel dat hoe droevig ik me hierover voel nar boven komt, maar het is al iets. Ik weet dat als ik niets doe dat ik helemaal kapot zal gaan.
Alle namen zijn fictief.
