Ik heb ook nog een mooie. Zoals veel andere vijfdejaars kregen wij drie jaar geleden ook de kans om een keertje de Franse hoofdstad te bezoeken. En uiteraard was iedereen van de partij, inclusief me and tha gang!
Na een lange busreis en een paar (kleine) bezoeken aan wat bezienswaardigheden was het tijd om te gaan slapen. Aangekomen aan het hotel merken we dat het nog wel even zou kunnen duren vooraleer we boven waren. We waren als laatste uit de bus gestapt en voor ons stond 100 man te wachten op één enkele fucking lift. Niemand had blijkbaar zin om de trap te nemen en wij ook niet aangezien wij 12 hoog zaten (en dat is geen pretje met bagage).
Natuurlijk moesten we weer anders kunnen doen dan de rest en daarom namen gingen we met de trap naar 't eerste. Als we dan de lift konden nemen op zijn terugweg naar beneden zouden we 100 wachtende mensen te snel af zijn. Onze taktiek werkte en toen we beneden waren (en de deur dus ook even open ging) begon iedereen te roepen en te tieren dat we net zoals de rest moesten aanschuiven. Wij vonden onszelf natuurlijk weer lekker geniaal en deden er natuurlijk nog een schepje bovenop.
Deuren dicht, wij richting 12 hoog. Om één of andere dwaze reden begonnen we onze 'overwinning' te vieren door in die lift te gaan... springen. Allemaal goed en wel tot die lift plots 'wegzakte' langs mijn kant (ff ter informatie, ik zat met drie maten in die lift). Heel het spel zat geblokkeerd en wij zaten dus vast in een snikhete lift tussen twee verdiepingen in. Hannes (dezelfde als uit het baseball-verhaal

), Ruben en Dario bleven volhouden dat de lift niet geblokkeerd was en dat we meteen zouden arriveren op 12 hoog.
Pas na een klein kwartier (!) erkenden ze dat we dus volledig vast zaten. Geen paniek, alarm drukken en we zijn bevrijd! Niets van dat, alarm werkte niet. Ok, nog steeds geen paniek, Ruben belt even met de gsm naar de papa! Niemand had ontvangst met als resultaat dat mijn gsm en die van Ruben gesneuveld is van de frustratie

p ). Paniek in de keet! We zaten echt vast en het begon al snel benauwd (en vooral érg warm) te worden in die lift.
Dus dan zaten we daar, vier stoere boys vast in de lift. Het eerste half uur hebben we ons gewoon rustig gehouden in de hoop dat ze ons wel zouden opmerken na de telronde maar blijkbaar misten de leerkrachten ons niet erg. Daarom dat we besloten om te gaan 'gillen' (afgang 1) als een stel losgeslagen grieten. HELP!!!!!!!!!!!!!! HELP!!!!!!!!!!!!!!!!! maar geen reactie. Ruben, de wijsneus, merkte op dat ze dat daar niet verstonden en dat we 'Au Secours!' moesten roepen

wtf: ). Dus wij met zo'n voos Frans accent 'AU SECOURS!!!!!!!!!!!!!!' AU SECOURS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!'.
Nog altijd geen reactie en toen begonnen we hem echt wel te nijpen want het werd net iets té benauwd in die lift. Daarom leek het ons het beste om gewoon op de grond te gaan zitten en te wachten op hulp. Maar na een half uur was er nog steeds geen hulp en toen werd het pas echt serieus want we begonnen alle vier hoofdpijn te krijgen en we wisten wat dat betekende.
Eerst en vooral hebben we het plafond volledig gesloopt op zoek naar een uitweg, alles moest er aan geloven maar helaas geraakte we niet verder dan een metalen plaat. Dan maar aan de deur beginnen kloten in de hoop dat die zou open gaan en inderdaad, na wat gekloot schoof die open waardoor we plots frisse lucht opsnoven. Gevaar was geweken.
En om één of andere reden kon men ons nu wél plots horen met als gevolg dat al snel 20 leerlingen en alle leerkrachten ter hoogte van ons verdiep (eigenlijk zaten we op twee verdiepen maar soit) stonden. De brandweer was gebeld en alles zou goed komen dus wij begonnen meteen terug werk te maken van onze reputatie als zijnde 'stoere macho's'.
Iedereen begon wat straffe praat te verkopen en daar zaten echt een paar legendarische uitspraken tussen waaronder ik er een paar citeer:
Persoon X: Ik ben echt blij gast, ik wou hier niet sterven met jullie in die lift als maagd ze
(4 seconden stilte)
Persoon X: Als ge dat doorvertelt slaag ik op ullie bakkes gasten...
Ruben: Als er hier iemand aan zijne piemel begint te trekken smijt ik hem uit de lift hé!
Mevrouw Musschoot (die aan de andere kant stond): Ik wil even zeggen dat ik alles kan horen wat jullie zeggen hé jongens!
Dario: Gasten, ik moet echt schijten, het kopke komt al piepen!
Medewerker van het hotel aan andere kant: Quoi Monsieur?
Dario: IK MOET SCHIJTEN GAST!!!!!!!!!!!!!!!!
Hannes: Mevrouw, kan u mij even vertellen wat Brugge aan 't doen is (op dat moment was Brugge tegen AC Milaan aan 't voetballen)
Mevrouw Musschoot: Dat doet hier helemaal niet ter zake jongeman
Hannes: Ik zou het toch graag weten mevrouw
(tien seconden pauze)
Mevrouw Musschoot: 2-0
Brandweer was gearriveerd en ze waren aan de deur begonnen. Toen die open ging stak een zwarte brandweerman zijn kop door de deur 'Bonsoir!' en Ruben kei droog: 'Bonsoir mon ami noir!!!!!!!!!!!!!!!'.
Kortom, eind goed, al goed! Twee uur na onze 'liftjacking' zaten we dan toch op onze kamer en konden we gaan pitten. De ochtend daarop werden we natuurlijk gigantisch hard uitgelachen aan de ontbijttafel maar wij voelden ons te stoer om dat aan ons hart te laten komen.
Achteraf zijn we nog wel naar de directeur moeten komen want die had 'geruchten' gehoord dat wij hadden staan springen in die lift. Wij natuurlijk van kromme haas gebaren en maar blijven beweren dat die lift plots stil viel...

. In ieder geval, we hebben er nooit straf voor gekregen!
Moraal van het verhaal:
FUCK ELEVATORS! (ik sta er niet op, ik heb de foto namelijk getrokken

).