Here I am guys. Mens mag toch al is uitslapen hé, of ben ik vanaf nu onderworpen aan de zwam-autoriteiten?
In ieder geval, hier komt mijn Italië-verhaal. Het is weer een zeer lang verhaal en voor jullie waarschijnlijk nog niet half zo grappig als het Lift-verhaal. Voor mij was het des te grappiger maar dat was omdat ik er zelf bij was.
Ik zal even kort samenvatten wie de 'personnages' zijn. Dat maakt het verhaal duidelijker en dan kunnen jullie je iets voorstellen bij datgene dat ik vertel.
Kamp A:
Frederick aka 'Fred': Heel goede maat van mij. 1.95M groot en een kleine 100KG zwaar (niet onbelangrijk voor het verhaal). En uiteraard erg gek.
Gregory aka 'Greg': Misschien wel mijnen beste maat. Klein, rustig ventje maar als hij gedronken heeft is hij een echt varken en vooral een enorme pain in the ass!
Vincent aka 'Vince': Ikzelf (woorden schieten tekort). Ben de rechtse op de foto. Links herkent u Gregory en in het midden niemand minder dan de Fred.
Kamp B:
Tom aka 'willekeurig schuttig woord': Zes jaar lang het kneusje geweest van de school. Vroeger het slachtoffer geweest van enorme pesterijen (maar toen kende ik hem nog niet, ben blijven zitten, remember?) maar dat was al gebeterd toen ik bij hem in de klas belandde. Slijmde als een slak en was tijdens de speeltijd meer bij de leerkrachten te vinden dan bij andere leerlingen. Kattenkwaad uithalen met hem erbij ging onmogelijk want dat ging hij meteen rapporteren. Wat hem erg onpopulair maakte bij de leerlingen (en ook bij sommige leerkrachten). Op de foto wordt hij trouwens geplaagd door Big Dick Frederick.
Directeur aka 'de Mermans': Neurk van de mens, zijn gevoel voor humor hebben we nooit ontdekt en in Italië al helemaal niet. Wou de school profileren als een deftige, chique school met als gevolg dat we nogal zeer kort werden gehouden door hem.
Het verhaal:
Begin oktober vertrokken we met de bus richting Italië. Hoewel de meeste scholen die trip pas maken in de paasvakantie vertrokken wij al in de herfstvakantie. Voor het weer moesten we het niet laten, in Italië altijd zon gehad en ongeveer 20°C. Perfect dus!
Halverwege onze reis kwamen we aan in Rome en we wisten dat het die avond een leuk feestje ging worden. Hotel leende zich daar uitstekend voor en iedereen had de nodige drank ingeslagen overdag. Ik sliep die avond samen op een kamer met Fred, Greg en Tom. Voor den Tom koos niemand vrijwillig maar hij moest nu eenmaal érgens slapen dus wij spraken met de andere groepjes een beurtrol af. Die nacht zou die tofferd ons vergezellen. Twee enkele bedden en één stapelbed sierden onze kamer. Tom sliep boven op het stapelbed en Frederick sliep onder hem (dik tegen zijn zin maar hij had nu eenmaal verloren met strootje trek). De enkele bedden waren voor mij en de Greg.
Die avond was het, zoals voorspeld, een groot feestje. De drank vloeide rijkelijk en koppeltjes werden gevormd (weliswaar voor één nacht). Zelf drink ik geen alcohol (nooit, geloven wie geloven kan) en besloot rond een uur of één naar m'n kamer te gaan. De Fred volgde want die voelde zich rond dat uur ook al niet meer zo goed en wist dat het anders volledig zou ontsporen. De Greg, nog niet zat, besloot nog even te blijven. Samen met de Fred arriveerde ik op de kamer en natuurlijk lag Tom daar al te blinken in zijn bedje met zijn overigens prachtige Lord of the Rings Pyjama
eek
. Die jongen ging altijd al slapen rond een uur of negen dus niets nieuws onder de zon. Aangezien Gregory toch nog niet op de kamer was besloot Frederick zijn bed in te pikken, zo moest hij toch maar lekker niet onder den Tom slapen. En Fredje weegt 100KG dus van zodra die ligt blijft die liggen.
Een tweetal uurtjes later (denk ik) werd er hevig op de deur gebonkt. Ik opende de deur en jawel, onze Gregory was gearriveerd! Zo zat als 100.000 man en erg veel lawaai in de aanbieding. Natuurlijk ging hij er niet mee akkoord dat hij onder den Tom moest slapen en begon serieus van zijnen tak te maken. We (lees: ik en Fred die ondertussen eigenlijk al sliepen) zeiden dat hij zijn bakkes moest houden en gewoon moest gaan slapen. Wij knorden vredig verder tot plots zowel ik als Fred wakker schoten van een helse pijn in onze respectievelijke rechter -en linkertepel. Gregory had niet beter gevonden dan tussen ons in te komen staan en ons daar de tepelfrits van ons leven te geven (ik zweer het, volgens mij is hij 360° rond gegaan!).
Frederick en ik waren echt razend kwaad en Gregory had dat, ondanks zijn zattigheid, op tijd begrepen. Hij liep in zijn boxershortje richting de badkamer en wist de deur op slot te doen vooraleer wij er op inbeukte. Gregory aan de ene kant van de deur, wij aan de andere kant, Tom lag nog schoon in zijn bedje toen. Ik was niet echt écht kwaad maar de Fred wel (ook omdat hij wat ziek was van den drank denk ik). Die liep weg van de deur en spijtig genoeg niet om terug in zijn bed te kruipen. Die nam daar een aanloop en beukte met zijn volle gewicht in op die deur.
Gevolgen mochten er wezen. Slot was gans naar de kloten maar spijtig genoeg bleef het daar niet bij. De deur was, inclusief de volledige omlijsting, los gekomen en bijgevolg vlogen (bijna letterlijk denk ik) Fred en ik die badkamer in om vervolgens in de douche te eindigen (met het glas van de douchedeur erbij). Gregory hoorde we volledig stuk gaan van het lachen op het balkon (was al een tijdje ontsnapt via het raam van de badkamer) en kwam rustig binnen via de schuifdeur. Fred was plots een stuk serieuzer (dit zou ons écht wel veel problemen gaan opleveren) en we baden alletwee (Gregory bleef gewoon lachen, de ganse tijd lang) dat niemand dit gehoord zou hebben (en later bleek dat ook zo te zijn).
Maar de deur van onze kamer stond open en... den Tom was gaan lopen! Die spast dacht waarschijnlijk dat hij de schuld zou krijgen indien hij de directeur niet op de hoogte zou brengen. Fred en ik (Greg nog steeds volledig strijk) stormden in onze boxershort de gang op en we zagen den Tom in zijn beeldige pyjama héél ongeduldig wachten op de lift. Wij gelijk halve gekken richting den Tom lopen, Tom tacklen en meesleuren naar de kamer. Hij beet en krabte als een wijf maar hij zou en moest in die kamer blijven. We dachten dat niemand ons gezien had maar helaas bleek dat later niet te kloppen...
Tom hadden we al snel vastgebonden op bed (God bless stapelbedden!) met onze schoenveters en we dreigden ermee zijn stadsplannen in stukken te knippen indien hij lawaai zou maken. Met stadsplannen bedoel ik plannen op papier die Tom in zijn vrije tijd tekende om nadien in Sim City na te bouwen (En ja, onze eerste reactie toen we dat hoorden was even 'what the fuck' als jullie reactie nu
).
Wij probeerden die deur te fixen maar dat bleek al snel een verloren zaak te zijn, schade was net iets te groot. Plots klopte er iemand aan de deur. We smeten snel een deken over den Tom en dreigden er nogmaals mee zijn hobby te vernietigen indien hij van zijn tak zou maken. Het was de leerkracht Latijn (ook niet bepaald een toffe) en die had al snel door wat er gebeurd was (met de deur dan toch) en ging de directeur er bij halen (worst case scenario). Die vond dat niet zo grappig en werd echt razend kwaad op ons (ik had last van plaatsvervangende schaamte). Zijn 'voorbeeldige' zesdejaars hadden hem serieus te kakken gezet in dit hotel en dat vond hij niet plezant. Hoewel hij erg kwaad werd had ik enorm veel moeite om mijn lach in te houden want ik zag in m'n ooghoeken dat Gregory (nog steeds zo zat als een kroket) ook moest vechten tegen de lachspieren.
Tom was niet ontdekt (alle geluk!) maar plots merkte de directeur Gregory zijn digitale filmcamera op die op statief stond (kabel was anders te kort om tot aan 't stopcontact te geraken) en in de richting van het stapelbed opgesteld stond. Directeur trok het deken weg en daar lag hij te glunderen (doodsbang weliswaar
) in zijn pyjama, den Tom! Maar ik moet er waarschijnlijk geen tekening bij maken hé. Den tom lag vastgebonden op een bed, wij stonden daar alledrie in ons boxershort en er stond een camera op dat bed gericht... Ik kan u verzekeren, vrij genânt. :doh:
Directeur: Wat heeft dit te betekenen jongens?
Frederick: Euhm... wij wouden een moderne versie opnemen van Doornroosje.
Directeur: Doornroosje?
(maar echt met een pissed stem)
Frederick: Ja, den Tom was Doornroosje en wij waren de zeven dwergen.
Vince: Dat is sneeuwwitje snul
(met fluisterstem weliswaar 
)
Frederick: Ja, Sneeuwwitje bedoel ik
Directeur: Zeven dwergen met z'n drietjes ofwa?
(nog steeds érg kwaad)
Gregory: Nu zijn we toch met zijn zeven
(en inderdaad, het toeval wou dat naast de directeur er ook twee leerkrachten en een buschauffeur in de kamer stonden)
Dit is het moment waarop Gregory echt volledig ter aarde gaat van het lachen... maakte het alleen nog maar pijnlijker voor ons.
Directeur: Wie heeft dit aangericht Gregory?
(serieus nu)
Gregory: Euhm... Ikke, de Vince en de Fred.
(nog aan 't nasnikken van 't lachen)
Directeur: Dan krijgen jullie na de vakantie drie dagen schorsing...
Frederick: Vince, moeten wij dan naar 't school komen?
(met fluisterstem)
Vince: Ja Fred
Frederick: Fuck
Directeur maakt Tom los, vertelt ons dat we moeten gaan slapen en dat er gepaste sancties zullen volgen voor de rest van de reis.
Einde verhaal jongens, sorry dat het weer zo lang moest zijn. Achteraf zijn we er vanaf gekomen met een dubbele strafstudie en een preek op de bureau van de onderdirectrice. Geldboete hebben we nooit moeten betalen (was ik wel blij om). Voor de rest van de reis zijn we wel erg kort gehouden... Maarjah, wij hadden een verhaal beleefd dat ze ons nooit nog zouden afnemen.
The End!
ad: Nja, als jullie het willen horen moeten jullie het maar requesten <_<
echt man,wa ne spast is me da. Kem dien keer wa gefilmd,da is priceless. En dien stinkt uren in de wind,zit tot 4u snachts op WoW,waardoor hij in elke les begint te slapen,en waarop de lkr dan altijd een reactie geeft in de zin van 'ja tom,weeral te lang op u pc gezeten' waarop em dan nog Ja antwoord ook 
