Archief - Youtube Poops Samson en Gert

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
S

Shrimpy

Legacy Member
Volgens de regering moet het geld blijven rollen om de economie draaiende te houden. Ik ben het niet eens met alle adviezen. Om nu jonge mensen aan te sporen een huis te kopen omdat ze in waarde gedaald zijn vindt ik een gevaarlijk advies. Bij de banken is het steeds moeilijker een hypotheek te krijgen, dat betekend dat je naar duurdere adressen moet, daar is dan snel de berekening gemaakt wat je kunt lenen op basis van twee jaarsalarissen maar blijven die salarissen wel intact. De werkgevers heb ik het gevoel zetten de mensen nu tè snel op straat, gewoon omdat dat nu kan onder de vlag van bezuinigingen en de crisis. De AOW-leeftijd moet omhoog terwijl steeds meer jongeren geen baan kunnen krijgen. De AOW-pot is echter een aparte pot en als het goed is wordt deze ook echt alleen aangesproken voor AOW-ers. Het pensioen ligt moeilijker door verkeerde beleggingen, maar is dat de schuld van de oudere? Hebben zij erom gevraagd dat hun toekomstig pensioen hiervoor gebruikt wordt? Wat is er al die jaren met de renteopbrengsten gebeurt, zijn daar de dure villa's waar Agnes Kant het over heeft mee betaald. Kan in een land waar de werkgevers deuren sluiten, de pensioengerechtigde leeftijd omhoog gaat, de jeugd op straat rondhangt het geld wel rollen?
Tot zover mijn mening over de economische crisis.
V

Veruca

Legacy Member
Drakinus zei:
Volgens de regering moet het geld blijven rollen om de economie draaiende te houden. Ik ben het niet eens met alle adviezen. Om nu jonge mensen aan te sporen een huis te kopen omdat ze in waarde gedaald zijn vindt ik een gevaarlijk advies. Bij de banken is het steeds moeilijker een hypotheek te krijgen, dat betekend dat je naar duurdere adressen moet, daar is dan snel de berekening gemaakt wat je kunt lenen op basis van twee jaarsalarissen maar blijven die salarissen wel intact. De werkgevers heb ik het gevoel zetten de mensen nu tè snel op straat, gewoon omdat dat nu kan onder de vlag van bezuinigingen en de crisis. De AOW-leeftijd moet omhoog terwijl steeds meer jongeren geen baan kunnen krijgen. De AOW-pot is echter een aparte pot en als het goed is wordt deze ook echt alleen aangesproken voor AOW-ers. Het pensioen ligt moeilijker door verkeerde beleggingen, maar is dat de schuld van de oudere? Hebben zij erom gevraagd dat hun toekomstig pensioen hiervoor gebruikt wordt? Wat is er al die jaren met de renteopbrengsten gebeurt, zijn daar de dure villa's waar Agnes Kant het over heeft mee betaald. Kan in een land waar de werkgevers deuren sluiten, de pensioengerechtigde leeftijd omhoog gaat, de jeugd op straat rondhangt het geld wel rollen?
Tot zover mijn mening over de economische crisis.
Klik om te vergroten...

Mja, men spreekt pas van een economische crisis wanneer de conjunctuur verandert van een hoog- in een laagconjunctuur. Dit komt vooral door het overtreffen van de vraag door het aanbod, het inzakken van het vertrouwen in de economische capaciteiten of de vrees voor een recessie.

Economische crises komen voor in alle economische stelsels en in elke economische orde. De gevolgen van een economische crisis kunnen in elk geval ernstig genoemd worden. Bij een economische crisis functioneert de economie niet meer naar behoren en komt er meestal niet dan pas na een lange periode van aanpassing die veel ellende oplevert, waarbij het aanbod zakt tot op het peil waarop het aan de vraag voldoet. Als de kennis ontbreekt om de oorzaken van de economische crisis bloot te leggen en aldus adequaat in te grijpen, komt de economie in een neerwaartse spiraal terecht.

Voor een individu betekent een economische crisis dat toekomstverwachtingen bijgesteld moeten worden, het inkomen strenger gebudgetteerd moet worden en alle capaciteiten aangesproken moeten worden. Bovenal moet het vertrouwen in een betere toekomst niet verloren worden. Dat lukt beter in een collectief verband, vandaar dat netwerken in die periode meer aangesproken worden en de behoefte aan cultuur toeneemt. Helaas roept men vaak om een hogere macht of 'sterke man' om de crisis zo snel mogelijk op te lossen.

Een onderneming echter, zal alles ertoe zetten om allereerst het kostenniveau terug te brengen. Allerlei overbodig geachte activiteiten worden stilgelegd dan wel uitbesteed. Personeel zal strenger beoordeeld worden en aangezet tot hogere arbeidsproductiviteit. Ook ontslag moet gevreesd worden. De ondernemer zal meer inspanning leveren om zijn klanten te vinden waardoor de promotiegelden zullen vermeerderen. Er zal getracht worden nieuwe markten te vinden of uit te buiten; door middel van een uitgekiende marketing zal men de marktpenetratie vergroten en door een betere prijsstelling en productdiversificatie wil men de voorkeur van de klant behouden.

Hoe een overheid reageert hangt af van de macro-economische visie die wordt aangehangen. En we weten allemaal hoe het gesteld is met onze overheid, he. :ironic:
D

Depresjon

Legacy Member
Veruca zei:
Mja, men spreekt pas van een economische crisis wanneer de conjunctuur verandert van een hoog- in een laagconjunctuur. Dit komt vooral door het overtreffen van de vraag door het aanbod, het inzakken van het vertrouwen in de economische capaciteiten of de vrees voor een recessie.

Economische crises komen voor in alle economische stelsels en in elke economische orde. De gevolgen van een economische crisis kunnen in elk geval ernstig genoemd worden. Bij een economische crisis functioneert de economie niet meer naar behoren en komt er meestal niet dan pas na een lange periode van aanpassing die veel ellende oplevert, waarbij het aanbod zakt tot op het peil waarop het aan de vraag voldoet. Als de kennis ontbreekt om de oorzaken van de economische crisis bloot te leggen en aldus adequaat in te grijpen, komt de economie in een neerwaartse spiraal terecht.

Voor een individu betekent een economische crisis dat toekomstverwachtingen bijgesteld moeten worden, het inkomen strenger gebudgetteerd moet worden en alle capaciteiten aangesproken moeten worden. Bovenal moet het vertrouwen in een betere toekomst niet verloren worden. Dat lukt beter in een collectief verband, vandaar dat netwerken in die periode meer aangesproken worden en de behoefte aan cultuur toeneemt. Helaas roept men vaak om een hogere macht of 'sterke man' om de crisis zo snel mogelijk op te lossen.

Een onderneming echter, zal alles ertoe zetten om allereerst het kostenniveau terug te brengen. Allerlei overbodig geachte activiteiten worden stilgelegd dan wel uitbesteed. Personeel zal strenger beoordeeld worden en aangezet tot hogere arbeidsproductiviteit. Ook ontslag moet gevreesd worden. De ondernemer zal meer inspanning leveren om zijn klanten te vinden waardoor de promotiegelden zullen vermeerderen. Er zal getracht worden nieuwe markten te vinden of uit te buiten; door middel van een uitgekiende marketing zal men de marktpenetratie vergroten en door een betere prijsstelling en productdiversificatie wil men de voorkeur van de klant behouden.

Hoe een overheid reageert hangt af van de macro-economische visie die wordt aangehangen. En we weten allemaal hoe het gesteld is met onze overheid, he. :ironic:
Klik om te vergroten...

Hoe een overheid reageert hangt af van de macro-economische visie die wordt aangehangen.
Keynesiaans - Een overheid die het Keynesiaans model aanhangt zal proberen de markt aan te zwengelen door de aanbodsstructuur te versterken, de vraagzijde te ondersteunen, de waarde van de munt vrij te laten, de rentestand kunstmatig laag te houden en desnoods protectionistische maatregelen te treffen. Bekostigd wordt het e.e.a. door het uitschrijven van staatsleningen. Inmiddels is duidelijk geworden dat als dit beleid te lang voortgezet wordt er stagflatie ontstaat waarbij er enorme begrotingstekorten ontstaan, de vraag èn het aanbod stagneert terwijl de inflatie niet meer in de hand te houden is.
Monetaristisch - Monetaristen zullen proberen de geldhoeveelheid te balanceren om de prijzen in evenwicht te houden. Bij inflatie worden de rentes verhoogt en bij deflatie worden de rentes verlaagt. Zo dacht monetarist Milton Friedman dat de grote depressie van de jaren '30 werd veroorzaakt door een gebrek aan liquiditeit op het moment van de beurskrach van 1929: Om een dergelijke situatie te voorkomen moeten de rentes worden verlaagd. Net als bij het Keynesiaanisme wordt de centrale bank als een handig instrument beschouwd om crises te voorkomen en te bestrijden.
Supply-side economie - Een supply-sider zal de overheid willen overhalen om de aanbodzijde van de economie te versterken onder het motto dat de vraag vanzelf op gang komt als het aangeboden goed maar aantrekkelijk genoeg op de markt komt. De overheid zal de producenten zo min mogelijk een strobreed in de weg leggen en het investeringsklimaat verbeteren door economische wetgeving en de arbeidsmarkt te dereguleren en de belastingen te verlagen.
Oostenrijks - Een nachtwakersstaat zoals wordt voorgestaan door de Oostenrijkse school zal een laissez-faire-politiek voeren waarin de onzichtbare hand van de markt uiteindelijk alles op zal lossen. Deze overheid beperkt zich tot de zogeheten kerntaken: openbare orde, rechtspleging, defensie, openbaar bestuur. Overig ingrijpen van de overheid zou volgens de Oostenrijkse school crises alleen maar kunnen uitstellen of verergeren. Volgelingen van deze denkwijze zijn ook regelmatig van mening dat crises juist worden aangewakkerd door economisch ingrijpen, waarin de centrale bank vaak als hoofddader wordt aangewezen. Deze denkwijze staat dan ook haaks op het Keynesiaanisme en het Monetarisme, die een centrale bank juist als nuttig beschouwen.
Onze overheid - Onze overheid zal proberen zoveel mogelijk verlof te pakken op onze kosten,zijn zakken te vullen,en het liefst vanal,zo lang mogelijk met ons voeten spelen,zodat we snel terug naar de kieshokkerij kunnen gaan.
S

Sqarzz

Legacy Member
Depresjon zei:
Hoe een overheid reageert hangt af van de macro-economische visie die wordt aangehangen.
Keynesiaans - Een overheid die het Keynesiaans model aanhangt zal proberen de markt aan te zwengelen door de aanbodsstructuur te versterken, de vraagzijde te ondersteunen, de waarde van de munt vrij te laten, de rentestand kunstmatig laag te houden en desnoods protectionistische maatregelen te treffen. Bekostigd wordt het e.e.a. door het uitschrijven van staatsleningen. Inmiddels is duidelijk geworden dat als dit beleid te lang voortgezet wordt er stagflatie ontstaat waarbij er enorme begrotingstekorten ontstaan, de vraag èn het aanbod stagneert terwijl de inflatie niet meer in de hand te houden is.
Monetaristisch - Monetaristen zullen proberen de geldhoeveelheid te balanceren om de prijzen in evenwicht te houden. Bij inflatie worden de rentes verhoogt en bij deflatie worden de rentes verlaagt. Zo dacht monetarist Milton Friedman dat de grote depressie van de jaren '30 werd veroorzaakt door een gebrek aan liquiditeit op het moment van de beurskrach van 1929: Om een dergelijke situatie te voorkomen moeten de rentes worden verlaagd. Net als bij het Keynesiaanisme wordt de centrale bank als een handig instrument beschouwd om crises te voorkomen en te bestrijden.
Supply-side economie - Een supply-sider zal de overheid willen overhalen om de aanbodzijde van de economie te versterken onder het motto dat de vraag vanzelf op gang komt als het aangeboden goed maar aantrekkelijk genoeg op de markt komt. De overheid zal de producenten zo min mogelijk een strobreed in de weg leggen en het investeringsklimaat verbeteren door economische wetgeving en de arbeidsmarkt te dereguleren en de belastingen te verlagen.
Oostenrijks - Een nachtwakersstaat zoals wordt voorgestaan door de Oostenrijkse school zal een laissez-faire-politiek voeren waarin de onzichtbare hand van de markt uiteindelijk alles op zal lossen. Deze overheid beperkt zich tot de zogeheten kerntaken: openbare orde, rechtspleging, defensie, openbaar bestuur. Overig ingrijpen van de overheid zou volgens de Oostenrijkse school crises alleen maar kunnen uitstellen of verergeren. Volgelingen van deze denkwijze zijn ook regelmatig van mening dat crises juist worden aangewakkerd door economisch ingrijpen, waarin de centrale bank vaak als hoofddader wordt aangewezen. Deze denkwijze staat dan ook haaks op het Keynesiaanisme en het Monetarisme, die een centrale bank juist als nuttig beschouwen.
Onze overheid - Onze overheid zal proberen zoveel mogelijk verlof te pakken op onze kosten,zijn zakken te vullen,en het liefst vanal,zo lang mogelijk met ons voeten spelen,zodat we snel terug naar de kieshokkerij kunnen gaan.
Klik om te vergroten...

Laten we vooral niet vergeten dat er doorheen de jaren reeds verscheidene noemenswaardige economische crises gepasseerd zijn.

1929: Beurskrach met opvolgend de Grote Depressie
2001: Internetzeepbel
2007-Heden: Kredietcrisis

Als voorbeeld van de gevolgen van de crash van 1929 wil ik toch graag de Duitse crisis aanhalen. met catastrofale gevolgen van de slechte economische situatie is het feit dat de federale overheid van de VS grote financiële tekorten had. Om te bezuinigen werd de financiële hulp in het kader van het Young-Dawes pact aan Duitsland stopgezet.

Duitsland moest in die periode enorme herstelbetalingen - berekend waren deze tot in 1989 - voldoen aan het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en andere landen, als gevolg van het Verdrag van Versailles, dat de Eerste Wereldoorlog formeel beëindigde. Ironisch is dat deze landen het Duitse geld onder andere gebruikten om hun oorlogsleningen bij de VS af te lossen. In Duitsland ontstond een enorme armoede; dit vormde het klimaat waarin Adolf Hitler aan de macht kon komen.

Uiteraard werd van de regering verwacht dat ze zou ingrijpen. Velen vonden dat een crisis behoorde tot het economische leven en dat een economie daar ook vanzelf weer uit kon komen (laissez-faire). Bij de verkiezingen in 1933 werd de democraat Franklin D. Roosevelt verkozen. Hij leerde de bevolking de crisis niet lijdzaam te ondergaan, maar ertegen te vechten: The Fighting Spirit. Ook diens voorganger Herbert Hoover had, in tegenstelling tot wat hem verweten werd, wel degelijk getracht wat aan de crisis te doen. Hoewel de effecten van de overheidsmaatregelen omstreden waren, keerde het vertrouwen in de regering onder Roosevelt wel terug. De econoom Keynes had deze crisis reeds voorspeld in zijn boek The End Of Laisser Faire.
N

Naradia

Legacy Member
Sqarzz zei:
Laten we vooral niet vergeten dat er doorheen de jaren reeds verscheidene noemenswaardige economische crises gepasseerd zijn.

1929: Beurskrach met opvolgend de Grote Depressie
2001: Internetzeepbel
2007-Heden: Kredietcrisis

Als voorbeeld van de gevolgen van de crash van 1929 wil ik toch graag de Duitse crisis aanhalen. met catastrofale gevolgen van de slechte economische situatie is het feit dat de federale overheid van de VS grote financiële tekorten had. Om te bezuinigen werd de financiële hulp in het kader van het Young-Dawes pact aan Duitsland stopgezet.

Duitsland moest in die periode enorme herstelbetalingen - berekend waren deze tot in 1989 - voldoen aan het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en andere landen, als gevolg van het Verdrag van Versailles, dat de Eerste Wereldoorlog formeel beëindigde. Ironisch is dat deze landen het Duitse geld onder andere gebruikten om hun oorlogsleningen bij de VS af te lossen. In Duitsland ontstond een enorme armoede; dit vormde het klimaat waarin Adolf Hitler aan de macht kon komen.

Uiteraard werd van de regering verwacht dat ze zou ingrijpen. Velen vonden dat een crisis behoorde tot het economische leven en dat een economie daar ook vanzelf weer uit kon komen (laissez-faire). Bij de verkiezingen in 1933 werd de democraat Franklin D. Roosevelt verkozen. Hij leerde de bevolking de crisis niet lijdzaam te ondergaan, maar ertegen te vechten: The Fighting Spirit. Ook diens voorganger Herbert Hoover had, in tegenstelling tot wat hem verweten werd, wel degelijk getracht wat aan de crisis te doen. Hoewel de effecten van de overheidsmaatregelen omstreden waren, keerde het vertrouwen in de regering onder Roosevelt wel terug. De econoom Keynes had deze crisis reeds voorspeld in zijn boek The End Of Laisser Faire.
Klik om te vergroten...

Niet akkoord,
zoals mijn kat altijd zegt: Barba non fecit filosofum.
*wint verkiezingen, mag niet zitten in regering*
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan